کلاه های سنتی کره ای - قسمت دوم

در ابتدا لطفاً قسمت اول این پست را مطالعه کنید...

یانگ گوآن (Yanggwan)

کلاهی مخصوص مجالس و مناسبت هایی مانند ازدواج، مناسبت های مذهبی و چوساک (جشن شکرگزاری) و ... بود که مقامات بر سر می گذاشتند و مانند یک تاج در نظر گرفته میشد. معمولاً همراه jobak (یک نوع لباس مخصوص مقامات) توسط مقامات دربار استفاده می شده است.

تانگ گُن (tanggeon)

یک نوع پوشش سر برای مردان است که زیر گت (پست قبل) پوشیده می شود. معمولا از موی اسب یا گاو مرده ساخته میشد . صنعتگرانی که در ساخت تانگ گن مهارت داشتند تانگ گن جانگ (tanggeonjang) نامیده می شدند.

نامباوی(nambawi)

نامباوی کلاهی برای زنان و مردان کره ای بود که در زمستان برای حفاظت در برابر سرما استفاده می کردند. نام های دیگر آن پونگ دنگی (pungdengi) و نانی (nani) که به معنی گرم شدن گوش هست همچنین نام دیگر آن جُم (ieom) به معنای پوشش گوش می باشد. این کلاه را در اوایل دوره ی چوسان بر سر می گذاشتند و افرادی که سطح اجتماعی بالاتری داشتند از آن به عنوان کلاه روزانه استفاده می کردند اما کم کم استفاده از آن بین زنان و مردان عادی نیز رایج شد. این کلاه توسط زنان میانسال و پیرمردها پوشیده میشد همچنین مقامات رسمی آن را زیر samo (کلاه رسمی) می پوشیدند.

قسمت بالای نامباوی باز هست مانند کلاه های ایام و جوباوی. هردوی این کلاه ها برگرفته از نامباوی هستند. نامباوی زنانه ،تزیین میشد.

رنگ رایج قسمت بیرونی این کلاه مشکی و داخل آن سبز،مشکی و یا قرمز بود و گاهی اوقات رنگ بیرونی آن آبی تیره ، بنفش، خرمایی، بنفش کمرنگ و سبز روشن و قسمت داخلی آن زرد رنگ بود.

پونگ چا (pungcha)

پونگ چا کلاه سنتی زمستانه هست که هم برای مردان و هم برای زنان می باشد در دوران چوسان برای محافظت در برابر سرما استفاده میشد.همچنین این کلاه به نام های پونگ چه (pungchae) و جُنگ پونگ چا (jeongpungcha) نیز خوانده میشد. اگر چه از لحاظ شکل ظاهری شبیه nambawi هست اما پونگ چا یک قسمتی به نام bolkki دارد که به گوش می چسبد. این کلاه در اصل توسط yangban پوشیده میشد اما کم کم بین مردان و زنان عادی جامعه نیز رواج یافت. قسمت بالایی پونگ چا باز هست یعنی قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند همانند کلاه های دیگر مانند : jobawi _ ayam _ nambawi .در عوض قسمت پیشانی و پشت و گوش ها را کاملا می پوشاند. قسمت بیرونی از انواع نخ ها دوخته شده که dan نامیده میشود.

مانگ گُن (manggeon)

وانگجین (wangjin _ چینی) یا مانگ گُن (manggeon _کره ای) یک نوع هدبند چینی و کره ایست که توسط مردان پوشیده می شود به این منظور که موهای آنها را نگه دارد. در کره، هنرمندانی که مانگ گن را درست می کردند مانگ گُن جانگ (manggeonjang) نامیده میشدند. این هدبند معمولا از موی اسب رنگ شده بافته میشد.

چنگ زی گوآن (chengziguan)

یک کلاه سنتی مردانه هست که اصلیت آن چینی ست و در 5 سلسله ی چین و در زمان 10 پادشاه چینی استفاده میش. گفته شده این دو کلاه توسط دو فیلسوف چینی در دوره ی سانگ به نام chenghao و برادرش cheng yi پوشیده میشد و به همین دلیل چنگ زی گوآن نامیده شد که به معنای کلاه چنگ هست. این کلاه نیز توسط موی اسب درست میشده. بخاطر تاثیر چین بر روی کره ، این کلاه توسط مردان yangban (افرادی که سطح و موقعیت اجتماعی بالایی داشتند) پوشیده شد. نام آن به کره ای جُنگ جا گوآن (jeongjagwan) بود . اکثرا در خانه به جای گت استفاده میشد.

جوباوی (jobawi)

کلاهی زمستانه و زنانه هست که قسمتی برای پوشاندن گوش دارد وجنس آن نخی ست. این کلاه در اواخر دوره ی چوسان ظاهر شد و استقبال زیادی نیز از آن شد و جانشینی برای ایام محسوب میشد . اگرچه این کلاه توسط افراد عادی نیز استفاده میشد اما بیشتر اشراف به عنوان پوشش سر تزیینی وقتی که بیرون می رفتند استفاده می کردند. جوباوی غیر از اینکه به عنوان یک کلاه رسمی استفاده میشد یک نوع کلاه مخصوص مراسم های خاص نیز بود. کلا اگر یک فرد لباس رسمی نمی پوشید اما جوباوی به سر می گذاشت، برداشت کلی از او این بود که لباس رسمی ساده ای به تن کرده. این کلاه قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند اما پیشانی و گوش ها را کاملا می پوشاند. سطح خارجی آن در اصل از نخ های متنوعی به نام های "سا" و "دان" دوخته میشد اما قسمت داخلیاز نخ هایی به نام "دان" و "میونگ جو"(ابریشم درخشان تر) و یا کتان دوخته میشد. قسمت جلو و عقب جوباوی با آویزهای تزیینی آراسته می شود. بعضی از آن ها با اشیاعی مانند نخ، پشم ، عقیق و دیگر سنگ های تزیینی آراسته میشدند.

بعضی از جوباوی ها با مهره تزیین میشدند و بعضی با geumbak (زر ورق نازک) آراسته میشدند، اکثر این جوباوی های تزیین شده ، توسط بچه ها و دختران جوان پوشیده میشد. طرح های geumbak معمولا گل یا حروفی از هانجا بودند و معنای زیبایی داشتند مانند bugwi به معنای ثروت و افتخار، danam به معنای فرزندان پسر زیاد ، subok به معنی زندگی طولانی و شادی و gangnyeong به معنای صلح و شادی ست. این تزیینات مربوط به عصر جوباوی بود. امروزه دختران خردسال ، از جوباوی در مراسم doljanchi (تولد 1 سالگی) استفاده می کنند.



مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

نظرات

شبنم(ایسول) در تاریخ یکشنبه 5 مهر 1394 01:59 ب.ظ گفته:
چقددددددد کووووولاااااه! همون کلاه

ممنون از مطالب توپتون! بازم میام...
تو تابستون رو پایان تحصیلات و کلاس زبان کره ای متمرکز بودم نمیومدم خودمم که از بس بلاگفا خراب شده به وبم دست نزدم!فعلا
حامد : ممنون. لطف داری. به نظرم بیا میهن بلاگ. بلاگفا عملا دیگه مرخص شده از لحاظ فنی. موفق باشی.
مائده 12ساله در تاریخ شنبه 21 شهریور 1394 12:21 ب.ظ گفته:
وبلاگ جدیده؟
حامد : بله.
ناشناس در تاریخ جمعه 6 شهریور 1394 10:12 ب.ظ گفته:
چه باحال من فکر کردم این ها فقط تو فیلم ها هستند
مائده در تاریخ جمعه 6 شهریور 1394 10:11 ب.ظ گفته:
سلام.
مطلب جالبی بود ولی کاش مطالبی ک درمورد دانشگاه های کره باشه رو بذارین تا ما با دانشگاه های کره و نظام دانشگاهی و نحوه ورود ب دانشگاه های کره رو یاد بگیریم.
ممنون^-^
شکیبا : سلام ممنون سعی میکنیم بزاریم:)
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.