تمبرهای کره ای

این پست درمورد تمبرهای کره ایست. بیشتر سعی کردم تمبرهای قدیمی رو براتون بذارم.

این لباس سنتی که تمبرش را ساخته اند و در بالا می بینید هار اوت (Hwarot) نام دارد

پیونگ سام بوک 

دانگ اویی

کو چانگ بُک

وون سام

تمبر پادشاه سجونگ بنیان گذار هانگول ، الفبای کره ای


آرامگاه ته جو



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

صدای دوربین ها در کره جنوبی

صدای دوربین ها در کره جنوبی


طبق قانون کره جنوبی، گوشی های موبایلی که از این به بعد در این کشور عرضه میشن، حتماً باید طوری ساخته شده باشن که وقتی میخوان عکس بگیرن، با صدا عکس بگیره. یعنی حتی اگه گوشی در حالت بی صدا یا silent هم باشه وقتی که بخوان با گوشیشون عکس بگیرن، گوشی از حالت بی صدا خارج میشه و هنگام عکاسی حتماً باید صدای فلش گوشی بیاد. دولت کره این قانون رو به خاطر محافظت از دخترها در برابر بعضی مردهای مریض گذاشته که بدون اینکه دخترها خبر داشته باشن ازشون عکس میگیرن.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

درباره نامگداری کره جنوبی و شمالی و پایتخت آنها

اسامی شبه جزیره کرهمنبع: کتاب زبانهای مردم جهان، نویسنده: میشل مالرب، مترجم: عفّت ملا نظر
 
نام کشور کره از نام یک حکومت پادشاهی قدیم به نام کوریو (Koryo) است. اکنون، نام چوسان به معنای "سرزمین آرامش صبحگاهی" به کره شمالی و نام هانگوک، یعنی "سرزمین هان ها" به کره جنوبی داده می شود. نام پایتخت کره شمالی، پیونگ یانگ را میتوان "صبح" ترجمه کرد. نام پایتخت کره جنوبی، یعنی سئول ( سوئول تلفظ کنید) هیچگاه با علائم چینی نوشته نمی شود. نام این شهر از کلمۀ sarabol به معنای "دشت" ریشه گرفته است. این نام به پایتخت حکومت پادشاهی شیلا در قرن اول میلادی اطلاق می شده که نام کنونی آن کیونگ جو (kyong jo) است. بعداً کلمۀ sarabol به معنای پایتخت به کار رفت و به seoul (سئول) تبدیل شد. نام قدیمی چینی که به این شهر اطلاق می شد هان شنگ (han sheng)، یعنی "شهر رودخانه هان" بوده است.


برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

تاریخچه گلدوزی در کره

تاریخچه گلدوزی در کره

احتمالاً کره ای ها از همان دوره های ابتدایی تاریخ خود از گلدوزی استفاده می کرده اند، البته طبق آنچه که در اسناد تاریخی آمده است استفاده از گلدوزی تنها در دوره های بعدی تاریخ کره ثبت شده است. فصل بویو (Buyeo) از کتاب سامگوک جی (Samguk-ji) یا "دوران سه پادشاهی از تاریخ کهن چین" توضیح داده شده است که مردم بویو از پارچه های زربفت براق و لباسهای ابریشمی که روی آن تصویری گلدوزی شده بوده استفاده می کردند. همینطور در فصل گوگوریو (Goguryeo) آمده است که مقامات رسمی گوگوریو برای دیدارهای رسمی از لباسهای ابریشمی گلدوزی شده و جواهرا آلاتی از جنس طلا و نقره استفاده می کردند.

           

توصیف لباسهای امپراتوری بِکجه (Baekje) که در کتاب سامگوک ساگی (Samguk Sagi) یا "تاریخ سه پادشاهی" آمده است نشان می دهد که در بیست و هشتمین سال از سلطنت پادشاه گوی (Goi)، مقامات لباسهای بلند و گشاد زرشکی آستین بلند و شلوار آبی می پوشیدند، کلاهی که با یک گل طلایی و چند پرنده گلدوزی شده بود به سر می گذاشتند و برای ملاقات صبحگاهی در اولین روز ماه مه کمربند چرمی می بستند و کفشهای چرمی به پا می کردند.

در فصل شیلا (Silla) از این کتاب آمده است که تا زمان امپراتوری پادشاه سوجی (Soji)، دیگر استفاده مردم عادی از گلدوزی متداول شده بود. همچنین در سامگوک ساگی آمده است که ملکه جین دئوک(Jindeok)، بیست و هشتمین فرمانروای شیلا، شعری را که به یاد تاج گذاری خود گفته بود گلدوزی کرد و برای امپراتور چین در آن زمان ،که از سلسله تانگ بود، فرستاد.

با شکوفایی بودیسم در کره قدیم، گلدوزی انقدر رایج شده بود که در دوران پادشاه اِجانگ (Aejang) گلدوزی تصاویر بودایی ممنوع شد. قدیمی ترین شیء گلدوزی شده کره ای شناخته شده چوسوگوک ماندارا (Cheosuguk Mandara) است که در چوگوجی (Chugu-ji)، معبدی در ژاپن، قرار دارد. تحت نظارت جینکوما (Jinkuma) از بِکجه، سه صنعتگر تصویری کشیدند و زنانی که از گلدوزان ماهر بودند کار را تمام کردند. این دو پارچه بزرگ ،که هر کدام حدود دو متر طول داشتند، در سال 622 بعد از میلاد تکمیل شدند.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

روز هانگول (한글날) - روز چوسانگول (조선글날)

روز هانگول (한글날) - روز چوسانگول (조선글날)

دیروز مردم در کره جنوبی پانصد و شصت و پنجمین سالگرد ابداع خط هانگول را جشن گرفتند. در کره جنوبی هر ساله روز 9 اکتبر را که روز ابداع الفبای کره ای است را جشن می گیرند و به آن روز هانگول می گویند. البته در کره شمالی این تاریخ متفاوت است، آنها هر ساله روز 15 ژانویه ابداع و اعلام خط کره ای را جشن می گیرند که به آن روز چوسانگول می گویند.

لوگوی گوگل در روز هانگول - کلمه گوگل به زبان کره ای

بر اساس سجونگ سیلوک (세종실록) یا گزارش سالانه سجونگ، شاه سجونگ (King Sejong)، چهارمین امپراتور سلسله چوسان، در نهمین ماه سال 1446 تقویم قمری کره ای، انتشار "هونمین جونگوم" (Hunmin Jeongeum) را اعلام کرد. هونمین جونگوم سندی بود که در آن شاه سجونگ خطی را که خود او ابداع کرده بود و هونمین جونگوم نام داشت را در آن معرفی کرده بود. 

                                       هونمین جونگوم

در سال 1926 انجمن زبان کره ای (Korean Language Society) که وظیفه تحقیق درباره زبان کره ای را بر عهده دارد، در آخرین روز از ماه نهم قمری، چهارصد و هشتادمین سالگرد اعلام زبان کره ای را جشن گرفت که هم زمان با نهم اکتبر بود. اعضای انجمن اظهار داشتند که آن روز اولین برگزاری گرامیداشت گاگیانال (가갸날) بود. این نامی بود که از گاگیاگول (가갸글) گرفته شده بود که مترادف با هانگول بود. مدتی پس از آن که جو سیجیونگ (Ju Si-gyeong)، از بنیان گذاران زبان شناسی مدرن کره ای، در سال 1913 واژه هانگول را ساخت، نامی که در سراسر دنیا برای نامگذاری الفبای جدید کره ای پذیرفته شد، در سال 1928 نام سالگرد گرامیداشت ابداع الفبای کره ای به هانگولال (Hangullal) تغییر یافت. در آن زمان این روز را بر اساس تقویم قمری کره ای جشن می گرفتند.

در سال 1931 روز گرامیداشت هانگول به 29 اکتبر تغییر یافت و در سال 1446 عده ای این فرضیه را مطرح کردند که در سال 1446 از تقویم یولیانی استفاده می شده است، به همین دلیل 28 اکتبر را جایگزین تاریخ قبلی، یعنی 29 اکتبر، کردند.

در سال 1940 پس از کشف نسخه اصلی هونمین جونگوم هِریه (Hunmin Jeongeum Haerye) که تفسیر هونمین جونگوم بود، مشخص شد که هونمین جونگوم در ده روز اول ماه نهم اعلام شده بوده است. دهمین روز از ماه نهم تقویم کره ای در سال 1446 با نهم اکتبر تقویم یولیانی برابر بوده است. پس از تشکیل دولت کره جنوبی در سال 1945، روز هانگول به عنوان یکی از تعطیلات رسمی اعلام شد، در این روز کارمندان دولت تعطیل هستند.

کره شمالی 15 ژانویه را به عنوان روز چوسانگول انتخاب کرده است که گمان می رود همزمان با تاریخ واقعی اعلام هونمین جونگوم است.



برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

کچونجول (개천절)، روز تاسیس کره

کچونجول (개천절)، روز تاسیس کره

امروز چهارهزار و سیصد و چهل و سومین سالروز تاسیس کره است. کره ای ها در این روز که به آن کِچونجول (개천절) یا روز گشایش آسمان می گویند، تاسیس چوسان قدیم یا همان کره قدیم را جشن می گیرند.

 

دانگون در سال 2333 قبل از میلاد چوسان قدیم را تاسیس کرد. کره ای ها به این دلیل این روز را روز گشایش آسمان می نامند چون در سال 2457 قبل از میلاد بود که هوانین (Hwanin)، خدای آسمان، پسرش هوانونگ (Hwanung) یعنی پدر دانگون را به زمین فرستاد تا با انسان ها زندگی کند(البته دانگون حاصل ازدواج هوانونگ در زمین بود). در تاریخ کره این روز را در تمامی حکومت ها جشن می گرفتند. در سال 1909 این روز به عنوان یکی از تعطیلات رسمی کره ثبت شد. کره ای ها هر ساله این روز را جشن می گیرند. آنها در ابتدا سومین روز از ماه قمری را جشن می گرفتند که از سال 1949 مقرر شد تا به دلیل راحتی، این جشن در سومین روز از ماه اکتبر برگزار شود.

برای مطالعه بیشتر درباره دانگون، هوانین و هوانونگ اینجا را کلیک کنید

عکس از خبرگزاری Yonhap کره جنوبی

توضیح تصویر بالا -عده ای از مردم کره شمالی و کره ای های ساکن دیگر کشورها در مراسم سالروز تاسیس کره که در مقابل مقبره دانگون در پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی، برگزار شد، شرکت کردند. کره شمالی در سال 1994 این مقبره را در جایی ساخت که گفته می شود آرامگاه اصلی دانگون بوده است.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

مدار جغرافیایی 38 درجه شمالی و تجزیه شبه جزیره کره

مدار جغرافیایی 38 درجه شمالی و تجزیه شبه جزیره کره

در 11 آگوست سال 1945 بود که شبه جزیره کره تجزیه شد و دو کشور مستقل یعنی کره جنوبی و شمالی به وجود آمدند. اما نحوه تجزیه دو کره به این صورت بود که در سال 1945 ژوزف استالین، رهبر شوروی، تصمیم گرفت به ژاپن حمله کند و در تاریخ 9 آگوست همان سال یعنی در همان روزی که آمریکا دومین بمب اتم را بر روی شهر ناکازاکی انداخت، علیه ژاپن اعلام جنگ کرد. نیروهای شوروی به منطقه منچوری چین و قسمتهای شمالی کره که از سال 1945 در اشغال ژاپن بود حمله کردند. شوروی تصمیم گرفت تا هر چه زودتر خاک کره را اشغال کند و در این کشور نیز کمونیسم را گسترش دهد. ایالات متحده آمریکا نیز برای اینکه از غافله عقب نماند سعی کرد قسمتی از خاک کره را تصاحب کند برای همین در نیمه شب 11 آگوست، یکی از فرماندهان ارشد آمریکایی با دادن نقشه کره به دو سرهنگ جوان ارتش آمریکا که در عمر خود حتی یک بار هم کره را ندیده بودند، سی دقیقه وقت داد تا محدوده ای را مشخص کنند تا کره را به دو بخش تقسیم کند. آنها پس از بررسی نقشه متوجه شدند که مدار 38 درجه به بهترین وجه شبه جزیره کره را به دو قسمت تقریباً مساوی تقسیم میکند. پس از این که مقامات آمریکایی به مقامات شوروی پیشنهاد تجزیه کره را دادند، با موافقت آنها رو به رو شدند و به این صورت بود که شبه جزیره کره توسط دو ابر قدرت آن زمان یعنی شوروی و ایالات متحده آمریکا تجزیه شد و سه سال بعد یعنی سال 1948 مدار جغرافیایی 38 درجه تبدیل به مرز دو کشور تازه استقلال یافته کره جنوبی و کره شمالی شد.


البته پیشنهاد انتخاب مدار 38 درجه به عنوان خط تقسیم کننده شبه جزیره کره در سال 1896 نیز مطرح شده بود. در آن زمان روسیه قصد داشت کره را تحت کنترل خود در آورد، و این در حالی بود که امپراتوری ژاپن به تازگی امپراتوری بریتانیا را وادار به پذیرش حقوق ژاپن در کره کرده بود. ژاپن برای جلوگیری از هرگونه اختلاف، به روسیه پیشنهاد کرد تا دو طرف در امتداد مدار 38 درجه دو حوزه نفوذ مستقل ایجاد کنند. هرچند به هیچ توافق رسمی نرسیدند و همین امر موجب شد تا بعد ها (یعنی از سال 1910 تا 1945) ژاپن کره را تحت کنترل کامل خود در آورد.
منبع: کتاب جنگ کره


برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

معنی پرچم کره جنوبی (Taegukgi)

معنی پرچم کره جنوبی (Taegukgi)

پرچم کشور کره جنوبی یا تِگوگی(taegukgi) از سه بخش تشکیل شده که عبارتند از: زمینه سفید، تگوک (taeguk) یا همان دایره ای که به رنگ قرمز و آبی است و خطوطی به رنگ سیاه که در چهار گوشه پرچم دیده میشود که دارای منشاء چینی هستند. طرح کلی پرچم کره از استفاده سنتی کره ای ها از سه رنگ قرمز، آبی و زرد گرفته شده است.

زمینه سفید این پرچم نمادی از "پاکیزگی مردم" است. تگوک نماد منشاء و مبداء تمامی چیزهایی است که در دنیا وجود دارند و در بر دارنده دو اصل یین و یانگ است که اولی یعنی "یین" به معنی جنبه منفی است با رنگ آبی و "یانگ" که به معنی جنبه مثبت است به رنگ قرمز آمده که در هماهنگی کامل با رنگ آبی است، و با هم نشان دهنده ی حرکتی مداوم در بی نهایت یا بی کرانگی هستند. و حالا معنی دوازده خطی که در چهار دسته ی سه تایی در چهار طرف پرچم هستند.


معانی: آسمان، بهار، شرق، انسانیت، پدر، فلز و عدالت


ri

معانی: خورشید، پاییز، جنوب، ادب، فرزند پسر، آتش و خِرَد


Gam

معانی: ماه، زمستان، شمال، هوش، فرزند دختر، آب و سرزندگی


Gon

معانی: زمین، تابستان، غرب، پرهیزکاری، مادر، خاک و باروری



برچسب ها : ، ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

گل ختمی سوری یا رُز شارون: سمبل کره جنوبی

گل ختمی سوری یا رُز شارون: سمبل کره جنوبی

گل ختمی سوری یا Rose of Sharon گل ملی کره ای هاست. و قرنهاست که کره ای ها به این گل عشق می ورزند. بر اساس یادداشتهای بر جا مانده، کره ای ها از زمان های قدیم گل ختمی سوری یا رز شارون را یک گل بهشتی می دانستند و برای آن ارزش زیادی قائل می شوند. در حقیقت، پادشاهی شیلا خود را سرزمین موگونگهوا (Mugunghwa) می نامید. موگونگهوا به معنی گل ابدی است. حتی مردم چین باستان نیز این گونه به کره اشاره کرده اند: " سرزمین مردان نیک که در آنجا موگونگهوا می شکفد". حتی عشق به این گل زمانی بیشتر شد که نام این گل در سرود ملی کره در اواخر قرن 19 به کار رفت:" رز شارون، هزاران مایل سرزمین کوه و رود زیبا". به دلیل این که رز شارون یا همان گل ختمی سوری، قرن ها قسمت مهمی از فرهنگ مردم کره بوده است، بسیار طبیعی بود که دولت کره بعد از رهایی از استعمار ژاپن این گل را به عنوان گل ملی انتخاب کند.

در حال حاضر بیش از 100 پرورش دهنده ی بومی رز شارون در کره وجود دارد. از انواع این گل میتوان به گونه های تکی، نیمه دوتایی و دوتایی اشاره کرد. همینطور این گل بر اساس رنگ آن به سه گروه دانسیم (Dansim) (که وسط آن قرمز است)، بدال (Baedal) ( به رنگ سفید خالص) و آسادال (Asadal) (که روی لبه ی گلبرگ هایش نقطه های صورتی دارد). البته دانسیم به عنوان گل ملی کره استفاده می شود.

زمان شکوفه دادن گل رز شارون یا ختمی سوری از اوایل جولای تا اواخر اکتبر است. تعداد شکوفه های آن در هر گیاه 2000 تا 3000 شکوفه است که به اندازه کافی مستحکم است تا به هنگام پیوند زدن، یا چیدن به منظور دکوراسیون یا تزیین زنده بماند. به همین دلیل این گل نماد آرزوی دوام شکوفایی و پیشرفت ملی است. این گل به این دلیل برای کره ای ها عزیز و مهم است زیرا سمبل افتخارات مردم کره و همینطور فایق آمدن بر مشکلات و سختی هایی است که داشته اند.



برچسب ها : ، ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

اسلام در کره

اسلام در کره

از ابتدای معرفی اسلام، درست مدت کوتاهی بعد از جنگ کره، همواره جمعیت مسلمانان در کشور کره جنوبی در حال افزایش بوده است. جامعه ی مسلمانان کره جنوبی (چه کره ای و چه اهل دیگر کشورها) در اطراف شهر سئول قرار دارد، جایی که اولین مسجد بزرگ این کشور (در قرن بیستم) در سال 1976 با استفاده از کمکهای مالی مالزی و دیگر کشورهای اسلامی ساخته شد.

علاوه بر 30 هزار مسلمان اهل کره، جمعیت مسلمانان اهل دیگر کشورهای اسلامی نظیر پاکستان، ایران، عراق و مالزی افزایش آهسته ولی آشکاری داشته است. در کل نزدیک به 35 هزار مسلمان در کره وجود دارد.

در کشور کره شمالی نیز اسلام حضور چشمگیری ندارد، چون معمولاً در آن جا فعالیتهای مستقل وجود ندارد.

اولین حضور قابل تایید اسلام در کره، به قرن نهم و آمدن تجار و دریانوردان ایرانی و عرب به پادشاهی شیلای یکپارچه یا متحد (Unified Silla) بر می گردد. بنا به گفته ی بسیاری از جغرافیدانان مسلمان از قبیل ابن خرداد به، از جهانگردان و جغرافیدانان مسلمان و ایرانی قرن نهم، بسیاری از آنان در کره ساکن شدند و دهکده های مسلمان نشینی را به وجود آوردند. برخی اسناد نشان دهنده ی این است که بسیاری از این افراد که در کره ساکن شدند اهل عراق بودند. طبق دیگر یادداشت ها بسیاری از شیعیان علوی نیز در کره سکنی گزیدند. بعد ها بسیاری از آنان با زنان کره ای ازدواج کردند.

روابط بازرگانی بین شبه جزیره کره و جهان اسلام تا قرن پانزدهم و تا زمان امپراتوری گوریو (Goryeo) ادامه یافت. در نتیجه، تعدادی از بازرگانان مسلمان اهل خاور نزدیک و آسیای مرکزی در کره ساکن شدند و در آنجا تشکیل خانواده دادند. خانواده چانگ (Chang) که در دهکده توکسو () زندگی می کردند یکی از خانواده هایی است که از تبار یکی از خانواده های مسلمان است. در اواخر پادشاهی گوریو مساجدی در گسئونگ، که در آن زمان پایتخت بود، ساخته شد.

در اوایل دوره چوسان تقویم اسلامی (تقویم هجری قمری) به دلیل دقت بالای آن در مقایسه با تقویم هایی که بر اساس تقویم های چینی بود به عنوان مبنای اصلاح تقویم به خدمت گرفته شد. متاسفانه به دلیل انزوای جغرافیایی و سیاسی کره در دوره چوسان، اسلام در کره ناپدید شد تا اینکه دوباره در قرن نوزدهم کره ای های ساکنین منچوری با مسلمانان ارتباط بر قرار کردند و به اولین مسلمانان کره ای در  عصر حاضر تبدیل شدند. هرچند تنها پس از جنگ کره بود که رشد قابل توجه اسلام در کره آغاز شد. اسلام را نیروهای نظامی ترکیه تحت فرمان سازمان ملل متحد به کره آوردند. آنها برای کمک به کره که درگیر جنگ بود به این کشور آمده بودند. از آن پس، اسلام به طور بی وقفه ای در حال گسترش در کره است و افراد زیادی به این دین گرویده اند.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 2