سال نو کره ای "سُلنال" یا "سولال"

سال نو کره ای
سال نو قمری که به سال نو چینی نیز معروف است بعد از چوساک (مراسم شکرگزاری) دومین تعطیلی رسمی مهم در کره است. همه ساله اعضای خانواده برای تعطیلات سال نو کره ای به زادگاهشان می روند. طی این دوره سه روزه شهر سئول تقریباً خلوت می شود زیرا بیشتر مردم به شهرها و روستاهای خود می روند.

هر چند بسیاری از جوانان نسل جدید بیشتر از این فرصت برای مسافرت به خارج از کشور استفاده می کنند اما جاده ها، قطار ها و پیست های اسکی پر از کسانی می شود که به زادگاهشان آمده اند. تقریباً از سه ماه قبل از سال نو مردم ساعتها برای خرید بلیط اتوبوس و قطار صف می کشند.

برای کسانی که حاضر هستند به خود زحمت رانندگی را بدهند اینکه مسیر سئول تا بوسان، که معمولاً 5 تا 6 ساعت به طول می انجامد، را در 24 ساعت طی می کنند امر عجیبی نیست.

دیدار خانواده و اجداد

طی این سه روز خانواده ها به زادگاهشان می روند و بستگانشان را ملاقات می کنند و برایشان هدیه هایی گران قیمت می برند، از غذا گرفته تا نوشیدنی.

آنها معمولاً با سرپرست خانواده، که معمولاً بزرگترین مرد خانواده است، می مانند. فرزندان و نوه ها مراسم "سه به" (세배) را به جای می آورند.*

*سه به: به معنای تعظیم کردن و ادای احترام به بزرگترها می باشد.

اولین کاری که هر روز صبح انجام می دهند این است که هر کسی بدنش را پاک می کند و بهترین هانبوک یا همان لباس سنتی کره ای خود را می پوشد. سپس تمامی افراد خانواده مراسم "چاریه" (차례) را به جای می آورند.*

*چاریه: مراسمی برای گرامی داشتن اجداد

بعد از آن همگی برای برپا کردن بساط پیک نیک پیاده به گورستان اجدادیشان می روند. (هر چند در گذشته تنها مردان می رفتند اما امروزه این سنت تغییر کرده است.) در گورستان غذا و نوشیدنی را که به منظور تقدیم به ارواح اجدادشان می باشد را دور قبرها قرار می دهند. بعد از یک دوره "سونگ میو" (성묘) اعضای خانواده از غذاها و نوشیدنی ها را می خورند.*

*سونگ میو: تعظیم و ادای احترام به اجداد

بازی ها

1. بادبادک بازی:

بسیاری از کودکان، همانند بزرگترهای کره ای، بادبادک بازی می کنند، به ویژه نزدیک به فرا رسیدن سال نوی کره ای. بادبادک های سنتی کره ای که به آن "یُن" () را از چوب بامبو و کاغذ کره ای درست می کنند.

2. الاکلنگ کره ای یا "نُل توییگی" (널뛰기):

نُل توییگی یا الاکلنگ کره ای به این صورت است که هر کس روی یک سر الاکلنگ می ایستد و بعد روی آن می پرد و اینگونه نفر مقابل را به هوا پرتاب می کند. آنها این کار را ادامه می دهند تا ببینند چه کسی می تواند دیگری را بیشتر به هوا پرتاب کند.

3. یوت یا بازی با چهار تکه چوب:

این بازی از 4 بازیکن یا تیم تشکیل شده است. به این صورت که نوبت هر کسی شد چهار تکه چوب را که یک طرف آنها صاف و طرف دیگر خمیده است را به هوا پرتاب می کنند. مجموع طرف های صاف و خمیده که به سمت بالاست نشان دهنده این است که هر کس چقدر باید مهره اش را روی صفحه بازی حرکت دهد. کسی که زودتر بتواند با مهره اش تمام صفحه بازی را طی کند برنده بازی است.

مراسم

در روز تحویل سال نو همه باید "توک گوک" (떡국) یا سوپ کیک برنجی بخورند تا برایشان شانس بیاورد. به کودکان می گویند اگر توک گوک نخورند بزرگ نمی شوند. این سوپ از کیک های برنجی شبیه به سوسیس که به صورت حلقه حلقه خُرد شده اند تهیه می شود. ابتدا حلقه های کیک برنجی را در آب می ریزند تا خوب خیس بخورد، سپس آنها را در سوپ گوشت گوساله می جوشانند. در نهایت این سوپ را با پیازچه، جلبک دریایی و تخم مرغ تزیین می کنند.

در طول اولین ماه تقویم قمری، روستاییان مراسمی را برگزار می کنند تا به وسیله آن از ارواح بخواهند در سال جدید به آنها سلامتی و شانس بدهند. بعضی از این مراسم تنها توسط زنان برگزار می شود در حالیکه سایر مراسم را تمامی افراد روستا برگزار می کنند. مانند مراسم پیشکش به روح زمین.

در اولین روز تقویم قمری، پس از اینکه روستاییان به اعضای خانواده شان ادای احترام کردند و از قبرهای اجدادشان دیدن کردند گرد هم می آیند و به روح زمین ادای احترام می کنند. ابتدا به منزل ثروتمندترین روستایی می روند و او هم با غذا و نوشیدنی از آنها پذیرایی می کند. تمامی اهل روستا دور حیاط، درون خانه و سایر ساختمانهای آن به رقص می پردازند و ترانه هایی را برای روح زمین می خوانند که مضمونشان آرزوی سعادت و خوشبختی افراد است. سپس به منزل شخص بعدی می روند و این کار را تا آخرین خانه ادامه می دهند. آنها بر این باورند که اگر روح زمین از این کارشان خشنود شده باشد در طول سال جدید به آنها نعمت فراوانی می دهد.

در گذشته کره ای ها شب قبل از روز تحویل سال نو را بیدار می ماندند. بر اساس اسناد به جای مانده از آن زمان، در زمانهای قدیم دربار مراسم "ناریه" (나례) را به منظور دفع ارواح خبیث برگزار می کرده است. در این مراسم 10 رقصنده با گذذاشتن نقابهای "چویونگ" (차양) با همراهی موسیقی به رقص می پرداخته اند. همینطور در نواحی روستایی موسیقی "نونگ آک" (농악) که مخصوص به کشاورزان بوده است را به منظور راندن ارواح خبیث و جذب خوشبختی اجرا می کرده اند.

مطلب زیر رو هم سال 90 در سایتمون منتشر کرده بودیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

سئولال (seollal) یا سال نو کره ای اولین روز تقویم قمری است که جزو با اهمیت ترین تعطیلات ملی در کره محسوب میشود. سئولال معمولاً سه روز به طول می انجامد : روز سئولال، روز قبل از سئولال و روز بعد از آن. (لازم به ذکر است که تقویم قمری کره ای را نباید با تقویم هجری قمری اشتباه گرفت). سئولال سال 90 در روز 23 ژانویه برگزار شد.

سئولال بیشتر از اینکه یک روز تعطیل باشد، فرصت مناسبی برای کره ای هاست. نه تنها زمانی برای ادای احترام به اجداد است، بلکه فرصت مناسبی برای ملاقات سایر اعضای خانواده است.در این روز کره ای ها لباس سنتی یا هانبوک (hanbok) می پوشند، مراسم آبا و اجدادی خود را به جا می آورند، بازی های محلی را انجام می دهند، غذاهای سنتی می خورند و در شب برای هم داستان می گویند.

همینطور سال 90 سال اژدهاست. اژدها نماد امید و شجاعت است. هر چند کسانی که در سال اژدها متولد می شوند تجمل گرا هستند، در عوض فعال، ماجراجو، پیشگام، رمانتیک و بخشنده هستند. روحیه شاد آنها مسری و دلگرم کننده است.



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر