تمبرهای کره ای

این پست درمورد تمبرهای کره ایست. بیشتر سعی کردم تمبرهای قدیمی رو براتون بذارم.

این لباس سنتی که تمبرش را ساخته اند و در بالا می بینید هار اوت (Hwarot) نام دارد

پیونگ سام بوک 

دانگ اویی

کو چانگ بُک

وون سام

تمبر پادشاه سجونگ بنیان گذار هانگول ، الفبای کره ای


آرامگاه ته جو



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

سال نو کره ای "سُلنال" یا "سولال"

سال نو کره ای
سال نو قمری که به سال نو چینی نیز معروف است بعد از چوساک (مراسم شکرگزاری) دومین تعطیلی رسمی مهم در کره است. همه ساله اعضای خانواده برای تعطیلات سال نو کره ای به زادگاهشان می روند. طی این دوره سه روزه شهر سئول تقریباً خلوت می شود زیرا بیشتر مردم به شهرها و روستاهای خود می روند.

هر چند بسیاری از جوانان نسل جدید بیشتر از این فرصت برای مسافرت به خارج از کشور استفاده می کنند اما جاده ها، قطار ها و پیست های اسکی پر از کسانی می شود که به زادگاهشان آمده اند. تقریباً از سه ماه قبل از سال نو مردم ساعتها برای خرید بلیط اتوبوس و قطار صف می کشند.

برای کسانی که حاضر هستند به خود زحمت رانندگی را بدهند اینکه مسیر سئول تا بوسان، که معمولاً 5 تا 6 ساعت به طول می انجامد، را در 24 ساعت طی می کنند امر عجیبی نیست.

دیدار خانواده و اجداد

طی این سه روز خانواده ها به زادگاهشان می روند و بستگانشان را ملاقات می کنند و برایشان هدیه هایی گران قیمت می برند، از غذا گرفته تا نوشیدنی.

آنها معمولاً با سرپرست خانواده، که معمولاً بزرگترین مرد خانواده است، می مانند. فرزندان و نوه ها مراسم "سه به" (세배) را به جای می آورند.*

*سه به: به معنای تعظیم کردن و ادای احترام به بزرگترها می باشد.

اولین کاری که هر روز صبح انجام می دهند این است که هر کسی بدنش را پاک می کند و بهترین هانبوک یا همان لباس سنتی کره ای خود را می پوشد. سپس تمامی افراد خانواده مراسم "چاریه" (차례) را به جای می آورند.*

*چاریه: مراسمی برای گرامی داشتن اجداد

بعد از آن همگی برای برپا کردن بساط پیک نیک پیاده به گورستان اجدادیشان می روند. (هر چند در گذشته تنها مردان می رفتند اما امروزه این سنت تغییر کرده است.) در گورستان غذا و نوشیدنی را که به منظور تقدیم به ارواح اجدادشان می باشد را دور قبرها قرار می دهند. بعد از یک دوره "سونگ میو" (성묘) اعضای خانواده از غذاها و نوشیدنی ها را می خورند.*

*سونگ میو: تعظیم و ادای احترام به اجداد

بازی ها

1. بادبادک بازی:

بسیاری از کودکان، همانند بزرگترهای کره ای، بادبادک بازی می کنند، به ویژه نزدیک به فرا رسیدن سال نوی کره ای. بادبادک های سنتی کره ای که به آن "یُن" () را از چوب بامبو و کاغذ کره ای درست می کنند.

2. الاکلنگ کره ای یا "نُل توییگی" (널뛰기):

نُل توییگی یا الاکلنگ کره ای به این صورت است که هر کس روی یک سر الاکلنگ می ایستد و بعد روی آن می پرد و اینگونه نفر مقابل را به هوا پرتاب می کند. آنها این کار را ادامه می دهند تا ببینند چه کسی می تواند دیگری را بیشتر به هوا پرتاب کند.

3. یوت یا بازی با چهار تکه چوب:

این بازی از 4 بازیکن یا تیم تشکیل شده است. به این صورت که نوبت هر کسی شد چهار تکه چوب را که یک طرف آنها صاف و طرف دیگر خمیده است را به هوا پرتاب می کنند. مجموع طرف های صاف و خمیده که به سمت بالاست نشان دهنده این است که هر کس چقدر باید مهره اش را روی صفحه بازی حرکت دهد. کسی که زودتر بتواند با مهره اش تمام صفحه بازی را طی کند برنده بازی است.

مراسم

در روز تحویل سال نو همه باید "توک گوک" (떡국) یا سوپ کیک برنجی بخورند تا برایشان شانس بیاورد. به کودکان می گویند اگر توک گوک نخورند بزرگ نمی شوند. این سوپ از کیک های برنجی شبیه به سوسیس که به صورت حلقه حلقه خُرد شده اند تهیه می شود. ابتدا حلقه های کیک برنجی را در آب می ریزند تا خوب خیس بخورد، سپس آنها را در سوپ گوشت گوساله می جوشانند. در نهایت این سوپ را با پیازچه، جلبک دریایی و تخم مرغ تزیین می کنند.

در طول اولین ماه تقویم قمری، روستاییان مراسمی را برگزار می کنند تا به وسیله آن از ارواح بخواهند در سال جدید به آنها سلامتی و شانس بدهند. بعضی از این مراسم تنها توسط زنان برگزار می شود در حالیکه سایر مراسم را تمامی افراد روستا برگزار می کنند. مانند مراسم پیشکش به روح زمین.

در اولین روز تقویم قمری، پس از اینکه روستاییان به اعضای خانواده شان ادای احترام کردند و از قبرهای اجدادشان دیدن کردند گرد هم می آیند و به روح زمین ادای احترام می کنند. ابتدا به منزل ثروتمندترین روستایی می روند و او هم با غذا و نوشیدنی از آنها پذیرایی می کند. تمامی اهل روستا دور حیاط، درون خانه و سایر ساختمانهای آن به رقص می پردازند و ترانه هایی را برای روح زمین می خوانند که مضمونشان آرزوی سعادت و خوشبختی افراد است. سپس به منزل شخص بعدی می روند و این کار را تا آخرین خانه ادامه می دهند. آنها بر این باورند که اگر روح زمین از این کارشان خشنود شده باشد در طول سال جدید به آنها نعمت فراوانی می دهد.

در گذشته کره ای ها شب قبل از روز تحویل سال نو را بیدار می ماندند. بر اساس اسناد به جای مانده از آن زمان، در زمانهای قدیم دربار مراسم "ناریه" (나례) را به منظور دفع ارواح خبیث برگزار می کرده است. در این مراسم 10 رقصنده با گذذاشتن نقابهای "چویونگ" (차양) با همراهی موسیقی به رقص می پرداخته اند. همینطور در نواحی روستایی موسیقی "نونگ آک" (농악) که مخصوص به کشاورزان بوده است را به منظور راندن ارواح خبیث و جذب خوشبختی اجرا می کرده اند.

مطلب زیر رو هم سال 90 در سایتمون منتشر کرده بودیم که خواندنش خالی از لطف نیست.

سئولال (seollal) یا سال نو کره ای اولین روز تقویم قمری است که جزو با اهمیت ترین تعطیلات ملی در کره محسوب میشود. سئولال معمولاً سه روز به طول می انجامد : روز سئولال، روز قبل از سئولال و روز بعد از آن. (لازم به ذکر است که تقویم قمری کره ای را نباید با تقویم هجری قمری اشتباه گرفت). سئولال سال 90 در روز 23 ژانویه برگزار شد.

سئولال بیشتر از اینکه یک روز تعطیل باشد، فرصت مناسبی برای کره ای هاست. نه تنها زمانی برای ادای احترام به اجداد است، بلکه فرصت مناسبی برای ملاقات سایر اعضای خانواده است.در این روز کره ای ها لباس سنتی یا هانبوک (hanbok) می پوشند، مراسم آبا و اجدادی خود را به جا می آورند، بازی های محلی را انجام می دهند، غذاهای سنتی می خورند و در شب برای هم داستان می گویند.

همینطور سال 90 سال اژدهاست. اژدها نماد امید و شجاعت است. هر چند کسانی که در سال اژدها متولد می شوند تجمل گرا هستند، در عوض فعال، ماجراجو، پیشگام، رمانتیک و بخشنده هستند. روحیه شاد آنها مسری و دلگرم کننده است.



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس

سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس

سلام به همه. یه کتابی هست که میخوام بهتون معرفی کنم که به صورت خیلی اتفاقی از وجودش مطلع شدم که خیلی کتاب خوبی هم هست.

این کتاب با نام "سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس" حاصل 9 سفر خانم پونه ندایی هست که تا به حال به کره داشته. بهتون توصیه میکنم این کتاب رو تهیه کنید، البته اگه تونستید! چون با اینکه چاپ دومش هم بوده تموم شده.

این کتاب رو میتونین از لینک زیر تهیه کنید:

http://aakshop.shopfa.com/products/197511



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

نقدی بر جومونگ کره ای یا ماشیح یهودی!

نقدی بر جومونگ کره ای یا ماشیح یهودی!

اگه توی گوگل سرچ کنین "جومونگ کره ای یا ماشیح یهودی" حدود 4520 صفحه رو در این رابطه واستون میاره.

این مقاله رو اگه اشتباه نکنم آقای علی اکبر رائفی پور نوشته و با ذکر منبع و یا بدون ذکر منبع توی بقیه سایتها و وبلاگها تکثیر شده. البته قصد نویسنده این مقاله از نوشتن این مطلب خیر بوده و در این باره هیچ شکی وجود نداره ولی به دلیل نداشتن اطلاعات کافی در رابطه کره و همینطور عدم ارائه سند و مدرک و تنها با استفاده از تخیلات و ربط دادن موضوع های بی ربط به هم از راه درست منحرف شده و تنها موجب شده نوشته ای که اصلاً پایه و اساس تاریخی نداره همینطور به صورت باکتری تکثیر بشه و ذهن همه از این مطالب پوچ و بی اساس پُر بشه.

در این رابطه به ذکر مثالی از این مقاله بسنده میکنم:

چوسان در ذهن عبارت «چو سان - jew sun» یعنى خورشید یهود را متبادر مى سازد و ماجرا آنجا شگفت آور مى شود که خورشید در تورات، نماد ارض موعود یا سرزمین مادرى مى باشد! چوسان که ارض موعود شد، منجى این قوم - جومونگ - نیز راهبى یهودى مى شود (jew monk = راهب یهودى) و پایه هاى ابتدایى امپراتورى خود را در جو لبن (jew lebun = لبنان یهود) بنا مى کند.

این مساله که چوسان عبارت (jew sun) رو به یاد آدم میندازه درسته اما این دلیل نمیشه تا بدون آوردن سند و مدرک این فرضیه پوچ رو به خورد مردم بدیم. اولاً اولین یهودی ها در زمان جنگ کره (1950-1953) به کره اومدن و تا قبل از اون توی کره یهودی وجود نداشته. ثانیاً تمامی این اسامی توی کتاب "سامگوک ساگی" یا "تاریخ سه پادشاهی کره: گوگوریو، شیلا و باکجه" وجود داشته این در حالیه که کتاب سامگوک ساگی در سال 1145 به دستور شاه اینجونگ نوشته شده بوده است. لازم به ذکره که کتاب سامگوک ساگی قدیمیترین سند تاریخ کره است.

البته متاسفانه الان جو اینطوره که اگه هزار تا از این چیزا رو به اسم مقاله های دینی بنویسیم بیشتر مردم سریع و بدون فکر باورشون میکنن و واسه نویسنده اش هم کلی دعا میکنن و ازش تشکر میکنن. اما به دلیل همین تعصب بی جا آدمایی مثل ما که قصد روشنگری داریم باید بدترین توهین ها، از وطن فروش و اجنبی پرست گرفته تا کافر، روتحمل کنیم.

خدا همه رو به راه راست هدایت کنه!



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

روز هانگول (한글날) - روز چوسانگول (조선글날)

روز هانگول (한글날) - روز چوسانگول (조선글날)

دیروز مردم در کره جنوبی پانصد و شصت و پنجمین سالگرد ابداع خط هانگول را جشن گرفتند. در کره جنوبی هر ساله روز 9 اکتبر را که روز ابداع الفبای کره ای است را جشن می گیرند و به آن روز هانگول می گویند. البته در کره شمالی این تاریخ متفاوت است، آنها هر ساله روز 15 ژانویه ابداع و اعلام خط کره ای را جشن می گیرند که به آن روز چوسانگول می گویند.

لوگوی گوگل در روز هانگول - کلمه گوگل به زبان کره ای

بر اساس سجونگ سیلوک (세종실록) یا گزارش سالانه سجونگ، شاه سجونگ (King Sejong)، چهارمین امپراتور سلسله چوسان، در نهمین ماه سال 1446 تقویم قمری کره ای، انتشار "هونمین جونگوم" (Hunmin Jeongeum) را اعلام کرد. هونمین جونگوم سندی بود که در آن شاه سجونگ خطی را که خود او ابداع کرده بود و هونمین جونگوم نام داشت را در آن معرفی کرده بود. 

                                       هونمین جونگوم

در سال 1926 انجمن زبان کره ای (Korean Language Society) که وظیفه تحقیق درباره زبان کره ای را بر عهده دارد، در آخرین روز از ماه نهم قمری، چهارصد و هشتادمین سالگرد اعلام زبان کره ای را جشن گرفت که هم زمان با نهم اکتبر بود. اعضای انجمن اظهار داشتند که آن روز اولین برگزاری گرامیداشت گاگیانال (가갸날) بود. این نامی بود که از گاگیاگول (가갸글) گرفته شده بود که مترادف با هانگول بود. مدتی پس از آن که جو سیجیونگ (Ju Si-gyeong)، از بنیان گذاران زبان شناسی مدرن کره ای، در سال 1913 واژه هانگول را ساخت، نامی که در سراسر دنیا برای نامگذاری الفبای جدید کره ای پذیرفته شد، در سال 1928 نام سالگرد گرامیداشت ابداع الفبای کره ای به هانگولال (Hangullal) تغییر یافت. در آن زمان این روز را بر اساس تقویم قمری کره ای جشن می گرفتند.

در سال 1931 روز گرامیداشت هانگول به 29 اکتبر تغییر یافت و در سال 1446 عده ای این فرضیه را مطرح کردند که در سال 1446 از تقویم یولیانی استفاده می شده است، به همین دلیل 28 اکتبر را جایگزین تاریخ قبلی، یعنی 29 اکتبر، کردند.

در سال 1940 پس از کشف نسخه اصلی هونمین جونگوم هِریه (Hunmin Jeongeum Haerye) که تفسیر هونمین جونگوم بود، مشخص شد که هونمین جونگوم در ده روز اول ماه نهم اعلام شده بوده است. دهمین روز از ماه نهم تقویم کره ای در سال 1446 با نهم اکتبر تقویم یولیانی برابر بوده است. پس از تشکیل دولت کره جنوبی در سال 1945، روز هانگول به عنوان یکی از تعطیلات رسمی اعلام شد، در این روز کارمندان دولت تعطیل هستند.

کره شمالی 15 ژانویه را به عنوان روز چوسانگول انتخاب کرده است که گمان می رود همزمان با تاریخ واقعی اعلام هونمین جونگوم است.



برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

مدار جغرافیایی 38 درجه شمالی و تجزیه شبه جزیره کره

مدار جغرافیایی 38 درجه شمالی و تجزیه شبه جزیره کره

در 11 آگوست سال 1945 بود که شبه جزیره کره تجزیه شد و دو کشور مستقل یعنی کره جنوبی و شمالی به وجود آمدند. اما نحوه تجزیه دو کره به این صورت بود که در سال 1945 ژوزف استالین، رهبر شوروی، تصمیم گرفت به ژاپن حمله کند و در تاریخ 9 آگوست همان سال یعنی در همان روزی که آمریکا دومین بمب اتم را بر روی شهر ناکازاکی انداخت، علیه ژاپن اعلام جنگ کرد. نیروهای شوروی به منطقه منچوری چین و قسمتهای شمالی کره که از سال 1945 در اشغال ژاپن بود حمله کردند. شوروی تصمیم گرفت تا هر چه زودتر خاک کره را اشغال کند و در این کشور نیز کمونیسم را گسترش دهد. ایالات متحده آمریکا نیز برای اینکه از غافله عقب نماند سعی کرد قسمتی از خاک کره را تصاحب کند برای همین در نیمه شب 11 آگوست، یکی از فرماندهان ارشد آمریکایی با دادن نقشه کره به دو سرهنگ جوان ارتش آمریکا که در عمر خود حتی یک بار هم کره را ندیده بودند، سی دقیقه وقت داد تا محدوده ای را مشخص کنند تا کره را به دو بخش تقسیم کند. آنها پس از بررسی نقشه متوجه شدند که مدار 38 درجه به بهترین وجه شبه جزیره کره را به دو قسمت تقریباً مساوی تقسیم میکند. پس از این که مقامات آمریکایی به مقامات شوروی پیشنهاد تجزیه کره را دادند، با موافقت آنها رو به رو شدند و به این صورت بود که شبه جزیره کره توسط دو ابر قدرت آن زمان یعنی شوروی و ایالات متحده آمریکا تجزیه شد و سه سال بعد یعنی سال 1948 مدار جغرافیایی 38 درجه تبدیل به مرز دو کشور تازه استقلال یافته کره جنوبی و کره شمالی شد.


البته پیشنهاد انتخاب مدار 38 درجه به عنوان خط تقسیم کننده شبه جزیره کره در سال 1896 نیز مطرح شده بود. در آن زمان روسیه قصد داشت کره را تحت کنترل خود در آورد، و این در حالی بود که امپراتوری ژاپن به تازگی امپراتوری بریتانیا را وادار به پذیرش حقوق ژاپن در کره کرده بود. ژاپن برای جلوگیری از هرگونه اختلاف، به روسیه پیشنهاد کرد تا دو طرف در امتداد مدار 38 درجه دو حوزه نفوذ مستقل ایجاد کنند. هرچند به هیچ توافق رسمی نرسیدند و همین امر موجب شد تا بعد ها (یعنی از سال 1910 تا 1945) ژاپن کره را تحت کنترل کامل خود در آورد.
منبع: کتاب جنگ کره


برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

اسلام در کره

اسلام در کره

از ابتدای معرفی اسلام، درست مدت کوتاهی بعد از جنگ کره، همواره جمعیت مسلمانان در کشور کره جنوبی در حال افزایش بوده است. جامعه ی مسلمانان کره جنوبی (چه کره ای و چه اهل دیگر کشورها) در اطراف شهر سئول قرار دارد، جایی که اولین مسجد بزرگ این کشور (در قرن بیستم) در سال 1976 با استفاده از کمکهای مالی مالزی و دیگر کشورهای اسلامی ساخته شد.

علاوه بر 30 هزار مسلمان اهل کره، جمعیت مسلمانان اهل دیگر کشورهای اسلامی نظیر پاکستان، ایران، عراق و مالزی افزایش آهسته ولی آشکاری داشته است. در کل نزدیک به 35 هزار مسلمان در کره وجود دارد.

در کشور کره شمالی نیز اسلام حضور چشمگیری ندارد، چون معمولاً در آن جا فعالیتهای مستقل وجود ندارد.

اولین حضور قابل تایید اسلام در کره، به قرن نهم و آمدن تجار و دریانوردان ایرانی و عرب به پادشاهی شیلای یکپارچه یا متحد (Unified Silla) بر می گردد. بنا به گفته ی بسیاری از جغرافیدانان مسلمان از قبیل ابن خرداد به، از جهانگردان و جغرافیدانان مسلمان و ایرانی قرن نهم، بسیاری از آنان در کره ساکن شدند و دهکده های مسلمان نشینی را به وجود آوردند. برخی اسناد نشان دهنده ی این است که بسیاری از این افراد که در کره ساکن شدند اهل عراق بودند. طبق دیگر یادداشت ها بسیاری از شیعیان علوی نیز در کره سکنی گزیدند. بعد ها بسیاری از آنان با زنان کره ای ازدواج کردند.

روابط بازرگانی بین شبه جزیره کره و جهان اسلام تا قرن پانزدهم و تا زمان امپراتوری گوریو (Goryeo) ادامه یافت. در نتیجه، تعدادی از بازرگانان مسلمان اهل خاور نزدیک و آسیای مرکزی در کره ساکن شدند و در آنجا تشکیل خانواده دادند. خانواده چانگ (Chang) که در دهکده توکسو () زندگی می کردند یکی از خانواده هایی است که از تبار یکی از خانواده های مسلمان است. در اواخر پادشاهی گوریو مساجدی در گسئونگ، که در آن زمان پایتخت بود، ساخته شد.

در اوایل دوره چوسان تقویم اسلامی (تقویم هجری قمری) به دلیل دقت بالای آن در مقایسه با تقویم هایی که بر اساس تقویم های چینی بود به عنوان مبنای اصلاح تقویم به خدمت گرفته شد. متاسفانه به دلیل انزوای جغرافیایی و سیاسی کره در دوره چوسان، اسلام در کره ناپدید شد تا اینکه دوباره در قرن نوزدهم کره ای های ساکنین منچوری با مسلمانان ارتباط بر قرار کردند و به اولین مسلمانان کره ای در  عصر حاضر تبدیل شدند. هرچند تنها پس از جنگ کره بود که رشد قابل توجه اسلام در کره آغاز شد. اسلام را نیروهای نظامی ترکیه تحت فرمان سازمان ملل متحد به کره آوردند. آنها برای کمک به کره که درگیر جنگ بود به این کشور آمده بودند. از آن پس، اسلام به طور بی وقفه ای در حال گسترش در کره است و افراد زیادی به این دین گرویده اند.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

روز آزادی کره 광복절

روز آزادی کره 광복절

دیروز شصت و ششمین سالگرد آزادی شبه جزیره ی کره و رهایی این کشور (که چند سال بعد به دو کشور کره جنوبی و کره شمالی تجزیه شد) از استعمار امپراتوری ژاپن بود. به همین مناسبت در ادامه به ارائه ی اطلاعاتی درباره ی این روز می پردازم.

گوانگ بوک جول (광복절) ،در لغت به معنای بازگشت روز روشن، هر ساله در سراسر کره جشن گرفته می شود. کره ای ها در این روز پایان سلطه ی ژاپن بر کره، مطابق با 15 آگوست 1945، را گرامی می دارند. دولت کره جنوبی سه سال بعد در تاریخ 13 آگوست 1948 تشکیل شد و سینگمان ری (Syngman Rhee) به عنوان اولین رئیس جمهور کره جنوبی سوگند یاد کرد و در تاریخ 1 اکتبر 1949 روز آزادی کره رسماً به عنوان یکی از تعطیلات رسمی کره شناخته شد.

در این روز رئیس جمهور کره جنوبی برای مردم سخنرانی می کند. محل سخنرانی رئیس جمهور کره تالار استقلال کره (Independence Hall of Korea) در چئونان (Cheonan) و یا مرکز هنرهای نمایشی سجونگ است.

همچنین در روز آزادی کره تمام ساختمان ها و خانه ها با پرچم کره جنوبی (Taegukki) تزیین می شوند و بیشتر موزه ها و مکان های عمومی به صورت رایگان به ارائه سرویس به شهروندان می پردازند.

  روز آزادی کره 15 آگوست 2011                    

از دیگر فعالیت ها در این روز خواندن "ترانه ی رسمی گوانگ بوک جول" در مراسم رسمی است. این ترانه به "لمس دوباره زمین" و چگونگی "رقص دریا" اشاره می کند و اینکه چگونه "این روز اثر بر جای مانده ای از 40 سال خون پرشور به صورت جامد در آمده است" و همینطور "حفاظت از آن تا همیشه و همیشه".

همچنین در این روز دولت کره جنوبی برخی زندانیان را مورد عفو قرار می دهد.

و در آخر این که در کره شمالی به این روز، یعنی روز آزادی کره، جوگوک هبانگویی (조국해방의 날) می گویند که به معنی "روز آزادی سرزمین پدری" است.

عکس از خبرگزاری Yonhap کره جنوبی

توضیح تصویر بالا - عده ای از شهروندان کره شمالی دیروز با گذاشتن تعدادی گل در مقابل مجسمه ی کیم ایل سونگ (Kim Il sung) رهبر فقید کره شمالی و رئیس جمهور ابدی آن کشور، یاد و خاطره ی 15 آگوست 1945، روز رهایی از استعمار ژاپن، را گرامی داشتند.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

شبه جزیره کره: آغاز زندگی قبیله ای و شکل گیری حکومت ها

شبه جزیره کره: آغاز زندگی قبیله ای و شکل گیری حکومت ها

برای اطلاع از تاریخ کشور کره، سایتها و وبلاگهای زیادی وجود داره که میتونین اطلاعات موردنظر خودتون رو در این رابطه پیدا کنین. من در این وبلاگ، حداقل فعلا، قصد ندارم که زیاد وارد جزئیات در ارتباط با تاریخ کره بشم، فقط سعی میکنم مطالبی که از نظر خودم مهمتر و یا جالبتر باشن رو واستون بذارم، فکر کنم اینجوری بهتر باشه، همینطور میتونین نظر بدین که شیوه کار تو وبلاگ دوست دارین بیشتر به چه صورتی باشه.

همونطور که گفتم نمیخوام زیاد وارد جزئیات اولیه از قبیل موقعیت جغرافیایی بشم، و ترجیح میدم از اینجا شروع کنم که:

در اواخر دوره ی نوسنگی زندگی مردم ساکن شبه جزیره از زندگی خانواده ای به زندگی طایفه ای تغییر یافت. این طایفه ها کم کم به صورت گروه های قومی هم پیمان در آمدند و هرکدام از این گروه ها در ناحیه ای سرزمین کره ساکن شدند.

اولین این گروه های قومی هم پیمان گوجوسان (Gojoseon) یا چوسان قدیم (Ancient Chosun) که قبلا در اینجا بهش اشاره کردم. چوسان قدیم در منطقه ی بین رود لیائو (Liao)،در جنوب منچوری(Manchuria)، و رود تائه دونگ (Taedong) در مرکز منطقه ای بود که امروزه کره شمالی نامیده می شه.

قدرتمندترین قبیله این گروه، به خانواده ای تعلق داشت که بر اساس افسانه ها به تانگون(Tangun)، جد اسطوره ای کره ای ها، بر می گشت.  در این رابطه افسانه ای وجود داره که به این صورت هست:

طبق این افسانه، یک خرس جد مردم کره ای هست. یک روز یک خرس و یک ببر در کنار کوهی در حال صحبت بودند. اونا آدمای زیادی رو دیده بودند و هر دو به انسان ها حسودی می کردند. اونا داشتند از هم دیگه می پرسیدند که آیا راهی برای تبدیل شدن به انسان وجود داره یا نه، که در این هنگام هوانونگ (Hwanung)، که در زمین حکمرانی می کرد و پسر هوانین(Hwanin)، خدای آسمان بود صدای اونا رو شنید و به اونا گفت که یک رشته سیر و برنجاسف (گیاه بومی مناطق معتدل آسیا) رو با خودشون به درون غار پشت سرشون ببرند و 21 روز (البته در بعضی منابع این مدت 100 روز ذکر شده) فقط سیر و برنجاسف بخورند و از نور آفتاب دوری کنن، تا بتونن به انسان تبدیل بشن.

 
 
ببر و خرس سیر و برنجاسف رو پیدا کردند و به غار رفتند. هنوز نیمی از از تعداد روزهایی که باید روزه می گرفتند نگذشته بود که ببر به خاطر سر کشی طبیعیش غار رو ترک کرد. ,ولی خرس تا پایان مدت مقرر ماند و به زنی زیبا تبدیل شد. سپس هوانین، پسر خودش به اسم هوانونگ (Hwanung) رو به زمین فرستاد، هوانونگ با این زن به نام اونگ نیو (Ungnyeo) ازدواج کرد. حاصل این ازدواج تانگون (Tangun) و یا دانگون (Dangun) بود که 24 قرن قبل از میلاد حضرت مسیح متولد شد. تانگون چندین قبیله که به صورت ابتدایی زندگی می کردند رو تحت فرمان خودش در آورد و یک امپراتوری یعنی همان چوسان قدیم رو تشکیل داد که 1200 سال دوام داشت.
 
 

بعد ها چوسان قدیم به نواحی مختلفی تجزیه شد. پس از مدتی در مناطق تجزیه شده در جنوب شبه جزیره کره سه حکومت به نام های ماهان (Mahan)، چین هان (Chinhan) و پیون هان (Pyonhan) ظهور کردند که بعد ها به نام سه هان (Three Hans) یا سامهان (Samhan) شهرت یافتند. (البته سه هان با سه امپراتوری (Three Kingdoms) فرق داره که در پستهای بعدی درباره این موضوع اطلاعات بیشتری رو ارائه میدم).

این سه پادشاهی به خاطر سازماندهی قبیله ای، رسوم و صنایع دستیشون شهرت زیادی پیدا کردند. بعد ها در سال 109 قبل از میلاد، امپراتوری هان در چین قبایل بازمانده از چوسان قدیم رو تحت کنترل خود در آورد و چهار مستعمره ی لولانگ (Lolang)، چن فان (Chenfan)، سوانتو (Hsuantu) و لینتون (Lintun) رو تشکیل داد و ...



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

اسامی شبه جزیره کره

اسامی شبه جزیره کره

اسم کره (Korea) از نام یکی از سلسله های پادشاهی در کره به نام گوریو یا کوریو (Goryeo) گرفته شده و هرکدام از دو کشور کره جنوبی و شمالی از اسامی متفاوتی برای اشاره به کره استفاده میکنند. به این صورت که در کره جنوبی هنگام صحبت از ملت کره کلمه ی هانگوک (Hanguk) و در کره شمالی چوسان (Choson)را به کار می برند.

 کلمه ی چوسان از نام یکی از سلسله های قدیمی کره به نام گوجوسئون (Gojoseon) یا چوسان قدیم گرفته شده که در آن "گو" به معنای قدیم و "جوسئون" یا "چوسان" به معنای سرزمین آرامش صبحگاهی میباشد. البته در این باره بین مورخین اختلاف نظر وجود دارد. برخی از آنها بر این باورند که که جوسان ترجمه ای از کلمه کره ای آسادال (Asadal) ،نام پایتخت چوسان قدیم، بوده است، که در آن "آسا" به معنای "صبح" و "دال" به معنای "کوهستان" بوده، که در آن زمان در انتهای اسامی مکانها در زمان حکومت سلسله گوگوریو به کار میرفته است.

 کلمه ی هانگوک (Hanguk) به معنای سرزمین کره است که همونطور که گفتم بیشتر توسط مردم کره ی جنوبی به کار میره. کلمه ی هان که به عنوان پیشوند به معنای رهبر یا بزرگ در ابتدای کلمات کره به کار می رود، در آن زمان به حکومت هایی اطلاق میشده که در آن زمان در کره وجود داشته که در پستهای بعدی سعی میکنم توضیحات بیشتری راجع به این حکومتها ارائه بدم.

مارکو پولو در سفرنامه خود از کره با نام کائولی (Cauli) یاد کرده که ترجمه ای از کلمه چینی گائولی Gaoli به زبان ایتالیایی بوده که بعدها سبب شد که انگلیسی ها از کلمه Corea هنگام اشاره به کشور کره استفاده کنند که امروزه به صورت Korea نوشته می شود.

 در سال 1392 در کره سلسله ای که از طریق کودتای نظامی به قدرت رسیده بود دوباره نام چوسان را زنده کرد که به معنای آرامش صبحگاهی بود. پرسیوال لوول (Percival Lowell) در کتاب خود با نام چوسان، سرزمین آرامش صبحگاهی که در سال 1885 به چاپ رسید این نام را به کار برد که الان در عنوان وبلاگ قبلی من میتونستین مشاهده کنید.

 این در حالی است که بسیاری از آمریکایی ها و اروپایی از کره با نام پادشاهی منزوی (Hermit Kingdom) یاد کرده اند.

 کلمه کره در متون قدیمی انگلیسی به صورت Caule، Core، Cory، Coali، Corai به علاوه دو کلمه Corea و Korea که به قرن 19 راه یافتند.

 و در آخر اسامی مختلف کره با معنی هرکدام:

 چه اونگو Cheonggu تپه های آبی

 دائه دونگ یا ددونگ Daedong شرق بزرگ

 دونگ بانگ Dongbang کشور شرقی

 گیه ریم Gyerim جنگل خروس

 پالدوگانگسان Paldogangsan رودخانه ها و کوه های هشت ایالت



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 3