گاچه یا کلاه گیس کره ای

گاچه یا کلاه گیس کره ای

گاچه یا کاچه (가체) کلاه گیس بزرگی است که زنان کره ای بر سر می گذارند. در کره زنانی که از طبقات بالای اجتماعی بودند و همینطور گیسِنگ ها از کاچه استفاده می کردند. کره ای ها همانند هم عصران غربی خود کلاه گیس های بزرگتر و سنگین تر را هنری تر می دانستند. البته به خاطر گران قیمت بودن آن بعضی از خانواده هایی که جزو قشر پایین جامعه محسوب می شدند برای تهیه یک گاچه ی جدید برای عروس خود ۶ تا ۷ سال وقت می گذاشتند.

هرچند، گاچه در سلسله های دیگر کره نظیر گوریو، گوگوریو، بکجه، شیلا، بالهه، گایا و چوسان قدیم رونق گرفت. این کلاه گیس ها را با ابریشم، طلا، جواهرات، نقره، مرجان، یشم و بسیاری چیزهای دیگر تزیین می کردند.

به خاطر علاقه دیوانه وار زنان کره ای به گاچه و همینطور مرگ یک عروس ۱۳ ساله (که گاچه موجب مرگش شده بود) شاه جئونگجو یا همان یی سان (بیست و دومین شاه سلسله چوسان ) به موجب یک حکم سلطنتی استفاده از گاچه را، به خاطر مغایرت با ارزشهای کنفسیوسی مبنی بر خویشتن داری، ممنوع اعلام کرد. در قرن ۱۹ زنان یانگبان که از طبقه اشراف بودند شروع به استفاده از جوکدوری  (jokduri) کردند. جوکدوری کلاه کوچکی بود که جایگزین گاچه شد. هر چند گاچه همچنان در بین گیسنگ ها محبوب بود. یک گاچه معمولاً چیزی بین ۳ تا ۴ کیلو وزن دارد.

گاچه  گاچه

جوکدوری  جوکدوری



برچسب ها : ، ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

صدای دوربین ها در کره جنوبی

صدای دوربین ها در کره جنوبی


طبق قانون کره جنوبی، گوشی های موبایلی که از این به بعد در این کشور عرضه میشن، حتماً باید طوری ساخته شده باشن که وقتی میخوان عکس بگیرن، با صدا عکس بگیره. یعنی حتی اگه گوشی در حالت بی صدا یا silent هم باشه وقتی که بخوان با گوشیشون عکس بگیرن، گوشی از حالت بی صدا خارج میشه و هنگام عکاسی حتماً باید صدای فلش گوشی بیاد. دولت کره این قانون رو به خاطر محافظت از دخترها در برابر بعضی مردهای مریض گذاشته که بدون اینکه دخترها خبر داشته باشن ازشون عکس میگیرن.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

درباره نامگذاری سریال مرد با شرافت

اول از همه اونایی که این سریال رو ندیدن حتماً برن ببینن. اسمش 영광의 재인 (یونگ گوانگ یویی جه این) هست که یکی از معانیش میشه مرد با شرافت! حالا یه کم توضیح درباره اسم این سریال:

"یونگ گوانگ" به معنی شرف یا افتخار هست. همینطور "یویی" نشان دهنده مالکیت هست. و در آخر "جه این" به معنای آدم باهوشه. اما از اونجایی که کره ای ها بازی با کلمات رو خیلی دوست دارن و ظریقه نامگداریشون هم همین طوریه.(بعداً یه مطلب در این باره میذارم پس زیاد گیج نشین!) یونگ گوانگ میتونه یه اسم پسرونه باشه و جه این هم میتونه یه اسم دخترونه باشه. توی این سریال هم اسم بازیگران نقش اصلی یونگ گوانگ و جه این هست. حالا یه نگاهی میندازیم ببینم اسم این سریال چند تا معنی میتونه داشته باشه:

1- جه اینِ یونگ گوانگ
2- شخص باهوشِ یونگ گوانگ
3- جه اینِ افتخار/شکوه
4- شخص باهوش افتخار/شکوه

چون شخص باهوش خیلی طولانیه اونو با "مرد" جایگزین میکنیم. و اینطوریه که عنوان "مرد با شرافت" ( Man of honor) برای این سریال انتخاب شده. این سریال با یه اسم دیگه هم شناخته میشه: جه اینِ مایه افتخار یا "Glory Jae In"


برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

کاربرد عناوین در زبان کره ای

کاربرد عناوین در زبان کره ای

همونطور که خیلی از شما میدونین کره ای ها هنگام خطاب کردن همدیگه از عناوینی استفاده میکنن که نشون دهنده نسبت فرد خطاب کننده و خطاب شونده است. حالا میخواد با هم نسبتی داشته باشن یا نه. همینطور وقتی بخوان اسم همدیگه رو صدا کنن هم بیشتر اوقات یه عنوانی رو به آخرش اضافه میکنن.

شاید یه کم عجیب به نظر بیاد ولی توی کره همه همدیگه رو اینطوری صدا میکنن. مثلاً کارکنان یه رستوران به مشتری میگن "سون نیم=손님" یا همون "مشتری". به عنوان مثال میگن: "مشتری، چه چیزی میخواین سفارش بدین؟". یا وقتی با سرویس مشتریان یه شرکت تماس میگیرین شخصی که پشت تلفنه میگه: "مشتری چه طور میتونم کمکتون کنم؟". همینطور توی مدرسه وقتی بچه ها میخوان معلمشون رو صدا کنن نمیگن آقای فلان یا خانم فلان بلکه میگن "معلم" یا وقتی همون معلم میخواد همکارش که معلم هست رو صدا کنه بهش میگه معلم یا اول اسم کاملشو میگه در آخرش هم کلمه معلم رو اضافه میکنه مثل: "پارک یونگ وو سِنسانگ" یا "پارک یونگ وو سِنسانگ نیم" که میشه "معلم پارک یونگ وو".(اضافه کردن نیم= 님 باعث محترمانه شدن کلمه میشه.)



برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

نرده های محافظ در ایستگاه های متروی کره جنوبی

نرده های محافظ در ایستگاه های متروی کره جنوبی

در بعضی از ایستگاه های مترو کره جنوبی حفاظ هایی به صورت نرده و یا دربهای کشویی تعبیه شده تا بشه تا حدی از حوادث احتمالی پیشگیری کرد.

به تصاویری که از چند ایستگاه متروی کره گذاشتم دقت کنید:

http://s5.picofile.com/file/8130236384/02.jpg
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی

 

نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی
نرده های محافظ در متروی کره جنوبی


برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

کومیهو یا روباه نُه دُم

کومیهو یا روباه نُه دُم

کومیهو (구미호) موجودی است که در افسانه ها و داستانهای شفاهی کره ای ظاهر میشود. بر اساس این داستانها، روباهی که 1000 سال زندگی می کند، آزادانه می تواند به دختری زیبا تبدیل شود که اغلب پسران را اغوا می کند و جگر آنها را  می خورد. داستانهای زیادی وجود دارد که گومیهو در آنها ظاهر می شود. نوع چینی و ژاپنی گومیهو نیز وجود دارد که به گونه چینی آن هولی جینگ (huli jing) و به نوع ژاپنی آن کیتسونه (kitsune) می گویند که البته تا حدودی با نوع کره ای آن یعنی گومیهو تفاوت دارند و می توانند خوب یا بد باشند. از سوی دیگر گومیهوی کره ای تقریباً همیشه موجودی خبیث و گوشتخوار است که از خوردن گوشت انسان لذت می برد. در تغییر شکل گومیهو، او در مراسم عروسی دقیقاً شبیه عروس می شود. طوری که حتی مادر عروس هم نمی تواند او را از دختر خود تشخیص دهد. تنها زمانی می شود گومیهو را تشخیص داد که لباس هایش را در بیاورد. گومیهوی کره ای معمولاً مونث است. بعضی از آنها می توانند کاملاً می توانند ویژگی های گومیهویی خود را پنهان کنند در حالیکه بعضی دیگر کاملاً نمی توانند تغییر شکل پیدا کنند (به عنوان مثال چهره ای شبیه روباه دارند، نُه دم دارند و ...). به هر حال یک رفتار فیزیکی گومیهو بودنشان را ثابت می کند و یا اینکه راهی جادویی آنها را مجبور می کند تا هویت واقعیشان را برملا کنند. داستان دوشیزه ای که از طریق یک شعر چینی یک گومیهو را کشف کرد تنها داستانی است که گومیهو در آن به یک مرد تبدیل می شود.



برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

درنای سفید کاکُل قرمز

درنای سفید کاکُل قرمز

شاید تا حالا به لباس های حکومتی کره دقت کرده باشین که عکس دو تا پرنده روی اونا وجود داره مثل عکس زیر:

این پرنده ها درنای سفید کاکُل قرمز هستن. علیرغم اینکه ممکنه شبیه پرنده های دیگه باشن، مردم اعتقاد دارن که درناهای سفید مقدس هستن. یک سند قدیمی با نام "سانگهاک کیونگی" (Sanghak Kyonggi) درناها رو اینطور توصیف کرده: "بالهای آنها سفید به رنگ برف است که حتی گِل هم نمی تواند آنها را خراب کند. درناهای نر و ماده همدیگر را در 160 سالگی ملاقات می کنند. به محض اینکه به چشمان یکدیگر نگاه کنند باعث به وجود آمدن یک بچه می شوند. به مدت 1600 سال می آشامند ولی چیزی نمی خورند."



برچسب ها : ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

انواع ازدواج در کره جنوبی

انواع ازدواج در کره جنوبی

ازدواج سنتی

یک نوع ازدواج سنتی که در کره جنوبی خیلی رایج است با نام سئون (선) شناخته میشود. در این ازدواج معمولاً والدین یک ملاقات ترتیب می دهند ولی این در نهایت بر عهده دختر و پسر هست که تصمیم بگیرند با هم ازدواج کنند یا نه. احتمال موفقیت در این نوع ازدواج، که پدر و مادر از قبل در آن دخیل بوده اند، بیشتر از زمانی است که دختر و پسر در حالیکه از قبل همدیگر را ندیده اند با هم قرار می گذارند. البته باز هم این زن و مرد هستند که باید تصمیم بگیرند که آیا میخواهند با هم ازدواج کنند یا نه. علت متداول بودن این نوع ازدواج در کره این است که ازدواج در کره بیشتر از این که به معنی پیوند زن و مرد باشد به عنوان پیوند دو خانواده است. چون در این نوع ازدواج هر دو خانواده از قبل با هم تصمیم گرفته اند امکان مخالفت کمتری از جانب والدین وجود دارد.

البته خیلی کم پیش می آید که یک سئون به تنهایی منجر به ازدواج شود. خیلی از افراد بعد از ده ها سئون با اشخاص مختلف موفق به پیدا کردن جفت مناسب خود می شوند. پس از اولین ملاقات معمولاً قبل از ازدواج، زن و مرد به مدت چند ماه تا یک سال با هم قرار می گذارند.

منشا ازدواج سنتی کره ای بر اساس ارزش های فلسفی نهاده شده است و مراسمی بسیار پیچیده دارد. مراسم ازدواج سنتی در کره عموماً در خانه ی عروس برگزار میشود، یا در سالنی با کف چوبی و یا در حیاط. عروس و داماد به هم تعظیم کنان سلام میکنند و پشت میزی طویل که روی آن وسایل نمادین قرار دارند مینوشند. مراسم به وسیله ی مراسمی دیگر دنبال میشود که در آن عروس و داماد به طور رسمی به والدین آینده ی خود معرفی میشوند. به این مناسبت هدایایی نیز رد و بدل میشود. عروس "هانبوک" (لباس سنتی کره) میپوشد و آرایش پیچیده ای دارد که شامل سه نقطه ی بزرگ قرمز رنگ بر روی پیشانی و گونه ها است. داماد نیز لباسی مانند لباس مقامات سلسله ی چوسان به تن می کند.

وجود یک جفت مجسمه ی چوبی از غازها نماد زن و شوهر است. غازها نماد فضائلی هستند که زن و شوهر باید در زندگی خود از آن فضائل پیروی کنند. غازهای وحشی در سراسر زندگی خود وفادار می مانند. در این مراسم یک جوجه ی نر بسته بندی شده در پارچه آبی , یک جوجه ی ماده ی بسته بندی شده در پارچه ی قرمز و یک صندوقچه حاوی اسناد ازدواج نیز وجود دارد. خلاصه اینکه در روزگار ما ازدواج سنتی هنوز جشن گرفته میشود اما به شیوه ای ساده تر.

ازدواج با واسطه

مراجعه به دلال های ازدواج نیز در کره بسیار متداول است. در این گونه موارد خانواده، دختر یا پسر خود را به یک دلال ازدواج معرفی می کنند و یا اینکه خود فرد با دلال ازدواج ملاقاتی ترتیب می دهد تا دلال ازدواج رزومه و پیشینه خانوادگی او را بررسی کند و از این طریق فردی را به عنوان شریک زندگی او انتخاب کند که از لحاظ اجتماعی و وضعیت مالی با او هماهنگ باشد. کره ای ها شجره نامه دقیق خود را نگه می دارند و این شجره نامه ها در رزومه دلالی ازدواج مورد استفاده قرار می گیرد. همینطور دلال های ازدواج مبلغی را به عنوان هزینه خدمات دریافت می کنند.

ازدواج بی واسطه

آنچه که مردم در کره جنوبی اغلب به آن ازدواج ع.ش.ق.ی می گویند، در دهه های اخیر رایج شده است. این اصطلاح به ازدواجی گفته می شود که دو نفر همدیگر را ملاقات می کنند و ع.ا.ش.ق هم می شوند بدون اینکه به دلال های ازدواج مراجعه کرده باشند یا این ملاقات توسط خانواده آنها ترتیب داده شده باشد. اغلب عروس و داماد همدیگر را هنگام قراری که توسط دوستان ترتیب داده شده، قرار گروهی، محل کار و یا در دانشگاه برای اولین بار ملاقات می کنند. امروزه خانواده های کره ای بیشتر از گذشته این نوع ازدواج را می پذیرند. هرچند غیر معمول نیست که این نوع روابط رمانتیک به خاطر مخالفت خانواده ها به ازدواج منجر نشود.

طلاق و ازدواج دوباره

در تاریخ کره تا دهه هفتاد میلادی تقریباً طلاق وجود نداشته است. در دهه هفتاد میلادی بود که تعداد قابل توجهی طلاق رخ داد و امروزه نیز بیشتر رخ می دهد. خیلی زود طرز فکر کره ای ها نسبت به طلاق، ازدواج، بچه دار شدن و زندگی مشترک (بدون ازدواج) تغییر کرد. از سال 2004، روزانه 458 زوج کره ای طلاق می گیرند که میانگین سنی آنها برای مردان 41.3 و برای زنان 37.9 سال است.

همچنین ازدواج دوباره هر روز در کره جنوبی رایج تر می شود. بر اساس گزارش دولت کره جنوبی که در روزنامه Korea Times به چاپ رسیده بود، تعداد ازدواج های دوباره تا سال 2004، 16 درصد افزایش داشته است و تا سال 2004 به 44355 مورد افزایش پیدا کرده بوده است. از سال 1995 تعداد افراد سالخورده ای که دوباره ازدواج می کنند دو برابر شده است.



برچسب ها : ، ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

ازدواج در کره جنوبی

ازدواج در کره جنوبی

در کره برای ازدواج یک پسر باید بالای 18 سال و یک دختر نیز بالای 16 سال داشته باشد، در این صورت با کسب رضایت والدین و یا قَیّم خود می توانند ازدواج کنند. افرادی که بالای 20 سال سن داشته باشند هم می توانند آزادانه ازدواج کنند.

در گذشته، ازدواج زن و مردی که دارای یک نام خانوادگی و از یک جد بودند امری تابو و ممنوع تلقی میشده است. به همین دلیل ماده 809 قانون مدنی کره ازدواج های درون قبیله ای را تنظیم کرد، زیرا تلقی آنها از این گونه ازدواج "برون همسری" بود. یعنی این که مرد و زنی که از یک قبیله هستند به هم محرم نیستند و این دلیلی بر امکان پذیر بودن ازدواج آنهاست.

بر اساس گزارش اداره ملی آمار کره در سال 2009، میانگین اولین ازدواج برای مردان 31.6 و برای زنان 28.7 بوده است که در بسیاری از موارد سن مردان بیشتر از زنان بوده است. زنان بیشتر به دنبال مردانی هستند تا از لحاظ اجتماعی و مالی از خود آنها بالاتر باشند یا حداقل با آنها برابر باشند. در ازدواج های سنتی، یعنی ازدواج از طریق خواستگاری، به ندرت پیش می آید که مردان از لحاظ اجتماعی و اقتصادی از زنان دارای سطح پایین تری باشند و یا نسبت به همسرشان قد کوتاهتری داشته باشند.

ازدواج های بین المللی (ازدواج کره ای ها با غیر کره ای ها)

طبق اطلاعات ارائه شده توسط اداره ملی آمار کره که در 30 مارس 2006 در روزنامه Korea Times منتشر شد، در سال 2005 تعداد 43121 ازدواج بین کره ای ها و مردم سایر کشورها وجود داشته است که نسبت به سال قبل خود 21 درصد افزایش داشته است. 11 درصد از ازدواج های سال 2007 را هم ازدواج های بین المللی تشکیل داده بوده است. اکثریت آنها مردانی بوده اند که با زنانی از سایر کشورها مانند چین، ژاپن، ویتنام، فیلیپین، ایالات متحده آمریکا،مغولستان، تایلند و روسیه ازدواج کرده بوده اند. هرچند بیشتر این زنان چینی هان و یا تایلندی هستند.

بر اساس آماری که اداره ملی آمار کره اخیراً ارائه داده است، حدود یک سوم مردان روستایی با زنان خارجی ازدواج می کنند. ازدواج بین مردان کره ای و زنان خارجی توسط آژانس های ازدواج و یا گروه های مذهبی بین المللی صورت می گیرد. البته بر طبق مدارک موجود در بین ازدواج هایی که به این صورت انجام می گیرد یعنی ازدواج بین مردان کره ای و زنان غیر کره ای آمار فقر، خشونت و طلاق بالاتر است.



برچسب ها : ،
توضیحات بیشتر

معنی پرچم کره جنوبی (Taegukgi)

معنی پرچم کره جنوبی (Taegukgi)

پرچم کشور کره جنوبی یا تِگوگی(taegukgi) از سه بخش تشکیل شده که عبارتند از: زمینه سفید، تگوک (taeguk) یا همان دایره ای که به رنگ قرمز و آبی است و خطوطی به رنگ سیاه که در چهار گوشه پرچم دیده میشود که دارای منشاء چینی هستند. طرح کلی پرچم کره از استفاده سنتی کره ای ها از سه رنگ قرمز، آبی و زرد گرفته شده است.

زمینه سفید این پرچم نمادی از "پاکیزگی مردم" است. تگوک نماد منشاء و مبداء تمامی چیزهایی است که در دنیا وجود دارند و در بر دارنده دو اصل یین و یانگ است که اولی یعنی "یین" به معنی جنبه منفی است با رنگ آبی و "یانگ" که به معنی جنبه مثبت است به رنگ قرمز آمده که در هماهنگی کامل با رنگ آبی است، و با هم نشان دهنده ی حرکتی مداوم در بی نهایت یا بی کرانگی هستند. و حالا معنی دوازده خطی که در چهار دسته ی سه تایی در چهار طرف پرچم هستند.


معانی: آسمان، بهار، شرق، انسانیت، پدر، فلز و عدالت


ri

معانی: خورشید، پاییز، جنوب، ادب، فرزند پسر، آتش و خِرَد


Gam

معانی: ماه، زمستان، شمال، هوش، فرزند دختر، آب و سرزندگی


Gon

معانی: زمین، تابستان، غرب، پرهیزکاری، مادر، خاک و باروری



برچسب ها : ، ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 8