تمبرهای کره ای

این پست درمورد تمبرهای کره ایست. بیشتر سعی کردم تمبرهای قدیمی رو براتون بذارم.

این لباس سنتی که تمبرش را ساخته اند و در بالا می بینید هار اوت (Hwarot) نام دارد

پیونگ سام بوک 

دانگ اویی

کو چانگ بُک

وون سام

تمبر پادشاه سجونگ بنیان گذار هانگول ، الفبای کره ای


آرامگاه ته جو



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

کلاه های سنتی کره ای - قسمت دوم

در ابتدا لطفاً قسمت اول این پست را مطالعه کنید...

یانگ گوآن (Yanggwan)

کلاهی مخصوص مجالس و مناسبت هایی مانند ازدواج، مناسبت های مذهبی و چوساک (جشن شکرگزاری) و ... بود که مقامات بر سر می گذاشتند و مانند یک تاج در نظر گرفته میشد. معمولاً همراه jobak (یک نوع لباس مخصوص مقامات) توسط مقامات دربار استفاده می شده است.

تانگ گُن (tanggeon)

یک نوع پوشش سر برای مردان است که زیر گت (پست قبل) پوشیده می شود. معمولا از موی اسب یا گاو مرده ساخته میشد . صنعتگرانی که در ساخت تانگ گن مهارت داشتند تانگ گن جانگ (tanggeonjang) نامیده می شدند.

نامباوی(nambawi)

نامباوی کلاهی برای زنان و مردان کره ای بود که در زمستان برای حفاظت در برابر سرما استفاده می کردند. نام های دیگر آن پونگ دنگی (pungdengi) و نانی (nani) که به معنی گرم شدن گوش هست همچنین نام دیگر آن جُم (ieom) به معنای پوشش گوش می باشد. این کلاه را در اوایل دوره ی چوسان بر سر می گذاشتند و افرادی که سطح اجتماعی بالاتری داشتند از آن به عنوان کلاه روزانه استفاده می کردند اما کم کم استفاده از آن بین زنان و مردان عادی نیز رایج شد. این کلاه توسط زنان میانسال و پیرمردها پوشیده میشد همچنین مقامات رسمی آن را زیر samo (کلاه رسمی) می پوشیدند.

قسمت بالای نامباوی باز هست مانند کلاه های ایام و جوباوی. هردوی این کلاه ها برگرفته از نامباوی هستند. نامباوی زنانه ،تزیین میشد.

رنگ رایج قسمت بیرونی این کلاه مشکی و داخل آن سبز،مشکی و یا قرمز بود و گاهی اوقات رنگ بیرونی آن آبی تیره ، بنفش، خرمایی، بنفش کمرنگ و سبز روشن و قسمت داخلی آن زرد رنگ بود.

پونگ چا (pungcha)

پونگ چا کلاه سنتی زمستانه هست که هم برای مردان و هم برای زنان می باشد در دوران چوسان برای محافظت در برابر سرما استفاده میشد.همچنین این کلاه به نام های پونگ چه (pungchae) و جُنگ پونگ چا (jeongpungcha) نیز خوانده میشد. اگر چه از لحاظ شکل ظاهری شبیه nambawi هست اما پونگ چا یک قسمتی به نام bolkki دارد که به گوش می چسبد. این کلاه در اصل توسط yangban پوشیده میشد اما کم کم بین مردان و زنان عادی جامعه نیز رواج یافت. قسمت بالایی پونگ چا باز هست یعنی قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند همانند کلاه های دیگر مانند : jobawi _ ayam _ nambawi .در عوض قسمت پیشانی و پشت و گوش ها را کاملا می پوشاند. قسمت بیرونی از انواع نخ ها دوخته شده که dan نامیده میشود.

مانگ گُن (manggeon)

وانگجین (wangjin _ چینی) یا مانگ گُن (manggeon _کره ای) یک نوع هدبند چینی و کره ایست که توسط مردان پوشیده می شود به این منظور که موهای آنها را نگه دارد. در کره، هنرمندانی که مانگ گن را درست می کردند مانگ گُن جانگ (manggeonjang) نامیده میشدند. این هدبند معمولا از موی اسب رنگ شده بافته میشد.

چنگ زی گوآن (chengziguan)

یک کلاه سنتی مردانه هست که اصلیت آن چینی ست و در 5 سلسله ی چین و در زمان 10 پادشاه چینی استفاده میش. گفته شده این دو کلاه توسط دو فیلسوف چینی در دوره ی سانگ به نام chenghao و برادرش cheng yi پوشیده میشد و به همین دلیل چنگ زی گوآن نامیده شد که به معنای کلاه چنگ هست. این کلاه نیز توسط موی اسب درست میشده. بخاطر تاثیر چین بر روی کره ، این کلاه توسط مردان yangban (افرادی که سطح و موقعیت اجتماعی بالایی داشتند) پوشیده شد. نام آن به کره ای جُنگ جا گوآن (jeongjagwan) بود . اکثرا در خانه به جای گت استفاده میشد.

جوباوی (jobawi)

کلاهی زمستانه و زنانه هست که قسمتی برای پوشاندن گوش دارد وجنس آن نخی ست. این کلاه در اواخر دوره ی چوسان ظاهر شد و استقبال زیادی نیز از آن شد و جانشینی برای ایام محسوب میشد . اگرچه این کلاه توسط افراد عادی نیز استفاده میشد اما بیشتر اشراف به عنوان پوشش سر تزیینی وقتی که بیرون می رفتند استفاده می کردند. جوباوی غیر از اینکه به عنوان یک کلاه رسمی استفاده میشد یک نوع کلاه مخصوص مراسم های خاص نیز بود. کلا اگر یک فرد لباس رسمی نمی پوشید اما جوباوی به سر می گذاشت، برداشت کلی از او این بود که لباس رسمی ساده ای به تن کرده. این کلاه قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند اما پیشانی و گوش ها را کاملا می پوشاند. سطح خارجی آن در اصل از نخ های متنوعی به نام های "سا" و "دان" دوخته میشد اما قسمت داخلیاز نخ هایی به نام "دان" و "میونگ جو"(ابریشم درخشان تر) و یا کتان دوخته میشد. قسمت جلو و عقب جوباوی با آویزهای تزیینی آراسته می شود. بعضی از آن ها با اشیاعی مانند نخ، پشم ، عقیق و دیگر سنگ های تزیینی آراسته میشدند.

بعضی از جوباوی ها با مهره تزیین میشدند و بعضی با geumbak (زر ورق نازک) آراسته میشدند، اکثر این جوباوی های تزیین شده ، توسط بچه ها و دختران جوان پوشیده میشد. طرح های geumbak معمولا گل یا حروفی از هانجا بودند و معنای زیبایی داشتند مانند bugwi به معنای ثروت و افتخار، danam به معنای فرزندان پسر زیاد ، subok به معنی زندگی طولانی و شادی و gangnyeong به معنای صلح و شادی ست. این تزیینات مربوط به عصر جوباوی بود. امروزه دختران خردسال ، از جوباوی در مراسم doljanchi (تولد 1 سالگی) استفاده می کنند.



مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

افتتاح پیج اینستاگرام

"مژده مژده به خوانندگان و همراهان همیشگی"
پیج اینستاگرام سایت همه چیز درباره کره افتتاح شد.
شما می توانید مطالب سایت و دانستنی های جالب در مورد کره را به راحتی از طریق اینستاگرام دنبال کنید.

پیج اینستاگرام همه چیز درباره کره


توضیحات بیشتر

کلاه های سنتی کره ای - قسمت اول

ایام (ayam)
ایام کلاه سنتی کره ایست که توسط خانمها در دوره ی چوسان (1910-1392) برای حفاظت در برابر سرما پوشیده میشد.همچنین به نام aegeom نیز خوانده میشد که به معنای " پوشش سر" بود. یک سند تاریخی نشان میدهد که کارمندانی که در سطح پایین تری قرار داشتند(و iseo نامیده میشدند) در اوایل دوره ی چوسان از ایام استفاده میکردند و این کلاه فقط مخصوص بانوان نبود. در اواخر دوره ی چوسان ایام توسط بانوان از طبقه عادی جامعه پوشیده شد، بخصوص در غرب کره گیسنگ ها (بانوان هنرمند کره ای) از ایام به عنوان یک کلاه رسمی استفاده می کردند.

بُنگ گُجی (beonggeoji)

این کلاه تنها مخصوص افسران نظامی کره از طبقه ی پایین یا خدمتکاران نجیب زادگان در دوره ی چوسان استفاده میشد. نام های دیگر آن jeonnip  یا byeongnip هست و در ابتدا در شمال غربی کره استفاده میشد و کم کم در سرتاسر کشور گسترش یافت. (بعد از حمله ی ژاپن به کره در سالهای 1592-1598)

فوجین (fujin)

فوجین اصالتا یک نوع روسری سنتی چینی ، مخصوص مردان بود که از پارچه ی مشکی درست میشد. این روسری در زمان سلسله ی مینگ در چین و در همان زمان یعنی سلسله ی پوسان در کره استفاده میشد.

گات (gat)

یک نوع کلاه سنتی کره ای ست که توسط مردان همراه با هانبوک در دوره ی چوسان استفاده میشد. این کلاه از موی دم اسب و گیاه بامبو (به عنوان قاب) ساخته میشد. این کلاه شامل یک قسمت استوانه ای و یک لبه ی عریض دارد ودور آن از بامبو ساخته شده است. گات مخصوص مردان متاهل و طبقه متوسط جامعه در طول قرن 19 بود و بیشتر نشان دهنده ی طبقه ی اجتماعی آنان بود. در سلسله ی چوسان استفاده از این کلاه محدود شد به کسانی که امتحانات gwageo (امتحان خدمات مدنی) را گذرانده باشند ، بقیه ی افراد عادی جامعه کلاهی به نام paeraengi که از بامبوی دو نیم شده ساخته شده بود استفاده میکردند.

افرادی که گات ها را می ساختند ganniljang نامیده می شدند.

گوله (gulle)

یک کلاه سنتی مخصوص کودکان 1 تا 5 ساله که در زمان چوسان پوشیده میشد و نیز بیشتر مخصوص دختر بچه ها از طبقه ی بالای جامعه به منظور گرمایش و زیبایی مورد استفاده قرار میگرفت. جنس این کلاه نخی ست و برای تابستان از sa (یک نوع ابریشم بافته ی شل) ساخته میشد.

هُگُن (hogeon)

هگن روسری سنتی کره ای مخصوص پسران 1 تا 5 سال هست که همراه با durumagi (پالتو) یا jeonbok (جلیقه) پوشیده میشد. این روسری در مناسبت های خاص مانند سئولال (عید نوع کره ای) ، چوساک (جشن شکرگزاری از نیاکان)  و ... استفاده میشد. شکل آن و جنسش شبیه کلاه فوجین است با این تفاوت که هگن طرحی از یک ببر گلدوزی شده است.

رنگ بیرونی آن مشکی اما رنگ داخلی کلاه سرمه ایست. طرح ببر گلدوزی شده روی قسمت فوقانی آن نشان دهنده ی آرزوی والدین بچه است که آنها آرزو می کنند با شجاعت بزرگ شود. طرح ابرو ، چشمان ، سبیل ، دندان ها و گوش های ببر روی قسمت فوقانی هگن حک شده. گوش ها از پارچه ی مشکی و قرمز درست شده . 2 بند آویزان دارد که برای بست روسری به پشت استفاده می شود. همچنین با زرورق های طلایی ((geumbak حروفی از "هانجا" که با معانی خوب و خجسته هگن را آراسته کرده اند تا سعادت را به ارمغان بیاورند.

هوآگوآن (hwagwan)

یک تاج کره ای مخصوص خانم ها ست و در جشن ها و مناسبت های خاص مثل جشن ازدواج استفاده می شود. کارایی آن مانند jokduri (جکدوری) هست با این تفاوت که هوآگوآن هنرمندانه تر ساخته شده است.

جانگُت (jangot)

یک مدل لباس هست که مورد استفاده ی خانم ها بوده و به نوعی چادر و پوشش محسوب میشده . براساس آیین کنفوسیوس دوره ی چوسان ، خانم ها مجبور بودند صورت هایشان را در برابر مردان غریبه و خارجی بپوشانند و به همین دلیل از جانگت استفاده میکردند.

از پست گاچه یا کلاه گیس کره ای نیز دیدن فرمایید.



مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

روستای فولک کره

روستای فولک کره

روستای فولک کره مکانی است که فرهنگ و شیوه ی زندگی گذشتگان کره را به نمایش گذاشته است. این روستا بافت سنتی خودش را کاملا حفظ کرده و شیوه ی زندگی آن که مربوط به سلسله چوسان است ، کاملا ملموس است.
روستای فولک شامل 260 هانوک یا همان خانه های سنتی کره ای است که یادآور سلسله چوسان می باشد. مردم این روستا از لباس سنتی کره ای (هانبوک) استفاده می کنند و با کجاوه رفت و آمد می کنند. حتی مراسم ازدواجشان را به شیوه ی سنتی برگزار می کنند. خلاصه همه ی وسایل و روش زندگی آن ها به سبک قدیم است.

همچنین کالاهای متنوع سنتی و خانگی از مناطق مختلف دارد ؛ حدود 20 کارگاه صنایع دستی متنوع مانند سفال، سبد ، محصولات بامبو ، محصولات چوبی ، کاغذی ، برنجی ، آهنی ، آلات موسیقی و قلاب دوزی دارد.
این روستا در شهر یونگین قرار دارد و مقصد بسیاری از توریست های علاقه مند به فرهنگ کره هست.
همچنین امکان بازدید از موزه ی این روستا برای توریست ها و گردشگران فراهم شده.
و در پایان این نکته قابل ذکر هست که این روستا لوکیشن فیلمبرداری بسیاری از سریال ها و فیلم های تاریخی کره بوده و هست.


توضیحات بیشتر

اختراعات کره ای ها

اختراعات کره ای ها

بعضی چیزا هستن که هر روز باهاشون سروکار داریم اما نمی دونیم اینا اختراعات کره ای هاست!

1) پاکت شیر مثلثی

اولین پاکت شیر در سال 1934 در آمریکا ساخته شد اما پاکت های بامزه مثلثی شیر که پرکاربردترند توسط یک کره ای به نام دکتر شین در سال 1953 ساخته شد.

2) اولین MP3 Player

قبل از روی کار آمدن گوشی های هوشمند ،MP3 Player ها بسیار رایج بودند و بالاترین تکنولوژی رو در میان دستگاه های قابل حمل موزیک داشتند. اولین MP3 Player که MPMan نام داشت در کره و در سال 1997 توسط شرکت SaeHan Information Systems اختراع شد.

3)بادکنک های مخصوص تشویق

این بادکنک ها که در استادیوم ها و برای تشویق تیم ها استفاده میشود، صدای دست زدن رو ایجاد میکنند اما 10 برابر بلندتر. این بادکنک ها که در حال حاضر در سراسر جهان رواج یافته اولین بار در کره در سال 1994 ظاهر شد.

4)وسیله اندازه گیری باران

اولین وسیله اندازه گیری آب باران که نامش چوگوگی (측우기) بود در سال 1441 در کره اختراع شد. این وسیله توسط ادیسون کره ای یعنی جانگ یونگ شیل (장영실) در دوره ی شاه سجونگ کبیر اختراع شد.

5) چاپ سربی

کره اولین کشوری بود که توانست کتابی را با چاپ سربی چاپ کند.

چیکچی (백운화상초록불조직지심체요절) کتابی که بدین روش در سال 1455 چاپ شد در حال حاضر در کتابخانه ی ملی فرانسه نگه داری میشود و در سال 2001 جزو میراث جهانی یونسکو شد.

6)کافی میکس

کافی میکس توسط Dong Seo Food در سال 1976 ساخته شد.

قبل از اختراع کافی میکس ، قهوه به عنوان یک نوشیدنی لوکس مجلسی و البته گرون شناخته میشد اما با ظاهر شدن کافی میکس که ارزانتر بود قهوه هم همه جا در دسترس شد.

7)کافی نت

اولین بار کافی نت در کره گسترش یافت . درحال حاضر در کره حدود 20,000 کافی نت وجود داره!!


توضیحات بیشتر

7 راهکار کره ای

در این پست اطلاعاتی وجود داره که علاوه بر اینکه زندگیتون رو آسون تر میکنه ، میتونید با این اطلاعات به دوستانتون نشون بدید که چقدر در مورد کره میدونید!

همه این موارد جزو ابداعات کره ای هاست.

خمیر سویا

قبل از واردات پماد به کره ، کره ای ها از پماد ساختگی خودشون یعنی خمیر سویا استفاده میکردند.

جالبه بدونید در خمیر سویا باکتری ای وجود داره که برای ضدعفونی و تمیز کردن زخم مؤثره.

شیر 

قبل از اینکه شیر تاریخ مصرف گذشته رو دور بریزید اجازه بدید نکته ای درموردش بهتون بگم . کره ای ها از شیر تاریخ مصرف گدشته برای شستن صورت و بدنشون استفاده میکنن. این کار موجب صاف شدن پوست میشه و همچنین به ترمیم پوسته پوسته شدن پوست کمک میکنه.

سوزن زدن به انگشت شَست

برخلاف اینکه بعضی افراد سختشون هست که این روش رو امتحان کنند اما سوزن زدن به انگشت شست مشکلات سوء هاضمه رو کاهش میده. این کار از طریق ایجاد فشار بر روی شکم و جریان یافتن خون در آن انجام میشه.

تسکین درد کبودی

بخاطر دارید که در فیلم ها و سریال های کره ای بازیگران اطراف ناحیه کبود شده رو تخم مرغ می مالیدن؟

مالیدن یک چیز مانند تخم مرغ در اطراف کبودی کمک میکنه که خون جمع شده زیر پوست زودتر از هم بپاشه و جای کبودی از بین بره.

گلابی پخته شده با عسل

این درمان خانگی یکی از رایج ترین روش های کاهش سرفه هست. کره ایها داخل یک گلابی رو خالی میکنن و  آنرا با زنجبیل ، عسل و جوجوبا پر میکنن و میذارن بپزه تا نرم بشه.

کاهش پف صورت

اگر با صورت پف کرده از خواب بلند شدین ، چای درست شده از کاکل ذرت به شما کمک میکنه ورمش رو بخوابونید و همچنین کمک میکنه تا مواد زائد از بدنتون دفع بشه.

تمیزکردن ظرف سوخته

اگر یه ظرف مثل یک قابلمه در اثر سوختن بدشکل و بلا استفاده شده این روش کره ای رو امتحان کنید!

مقداری سرکه در ظرف بریزید فقط به اندازه ای که سوختگی رو بپوشاند و بعد بگذارید بجوشد.

اگر این روش ها رو تست کردین و خدایی نکرده بلایی سرتون اومد من پاسخگو نیستم چون فقط ترجمش کردم


توضیحات بیشتر

کریسمس در کره جنوبی

کریسمس در کره جنوبی

در کره جمعیت مسیحی ها نسبت به کشورهای دیگری همچون ژاپن و چین بیشتر است و به همین خاطر کریسمس به طور گسترده تری جشن گرفته می شود. برخلاف ژاپن در کره عید کرسمس تعطیل رسمی است. در این عید رایج ترین کار رفتن به کلیساست حتی برای کسانی که مسیحی نیستند! کلیساها به وسیله ی چراغهایی تزیین می شوند و اکثر آن ها از مردم پذیرایی می کنند. در سر تا سر کره خیابان ها چراغانی می شوند و این در سئول خصوصا در اطراف رودخانه هان بیشتر دیده می شود. فروشگاه های بزرگ نیز رقص نور نصب میکنند و نمایش جذاب نور راه می اندازند. عده ای از مردم به خصوص مسیحی ها و یا غربی های ساکن در کره در خانه خود درخت کریسمس تزیین می کنند. پدر و مادرها به فرزندان عیدی میدهند، کادو های مختلف جزو عیدی های رایج کره است اما دادن پول به مراتب رایج تر است. بابانوئل نیز در کره دیده می شود البته ممکن است لباسش قرمز رنگ و یا آبی باشد! غذای مشهور و مخصوص کریسمس کیک کریسمس است اما از کیک اسفنجی تزیین شده با خامه و یا کیک بستنی نیز استقبال می شود.

کریسمس در کره


توضیحات بیشتر

آخرین پرنسس کره

آخرین پرنسس کره

دوکهیه (deokhye) آخرین شاهزاده خانم کره بوده است. او در 25 می 1912 در قصر چانگدوک در سئول به دنیا آمد و کوچکترین دختر امپراطور گوانگمو بود. پدرش او را خیلی دوست داشت و برایش مهد کودکی در قصر ساخت و دختران هم سن او به مهد کودک توجه داشتند و حسودی می کردند!!

در سال 1919 با کیم جانگ هان که یک یتیم بود نامزد کرد و در 1925 به ژاپن رفت و تظاهر کرد که مشغول تحصیل است . او را فردی ساکت و گوشه نشین توصیف کرده اند . وقتی خبر مرگ مادرش به او رسید (در سال 1929) خودش را در اتاقی حبس کرد و در نهایت توانست اجازه بازدید کره به طور موقت برای حضور در مراسم یادبود مادرش در سال 1930 بگیرد .

در بهار 1930 نشانه هایی از زوال عقل زودرس در وی مشاهده شد. در طول این مدت او اغلب فراموش می کرد که غذا بخورد اما در سال بعد وضعیت او کمی بهبود یافت.

در ماه می سال 1931 ، او با یک مرد اشراف زاده ژاپنی به نام سوتاکیوکی ازدواج کرد . در اصل این ازدواج در سال 1930 تصمیم گرفته شده بود .

برادر او اعتراض کرد و مخالف بود و به خاطر موقعیتش ازدواج به بعد موکول شد. وقتی بهبود یافت سریعا تصمیم گرفت ازدواج کند . او در سال 1932 یک دختر بدنیا آورد و در 1933 او دوباره به بیماری روانی دچار شد و بعد از این او سال ها در کلینیک های مختلف روانی به سر برد و در نهایت در سال 1953 از همسرش طلاق گرفت .

رنج و درد یک ازدواج ناموفق ، و بعد از آن خودکشی دخترش در 1955سال منجر به وخیم تر شدن حال وی شد.

او در سال 1962 به دعوت دولت کره به کشورش بازگشت. وقتی که به سرزمین مادریش نزدیک می شد فقط گریه می کرد و با وجود وضعیت بدش در کره ماند .

سرانجام در 21 اوریل 1989 در قصر چانگدوک چشم از جهان فرو بست و در هونگریورونگ در نامیانگجو نزدیک سئول به خاک سپرده شد.


توضیحات بیشتر

غذاهای کره ای: انواع و بهترین ها

غذاهای کره ای: انواع و بهترین ها

آشپزی كره ای از لحاظ رتبه در جهان در نقطه ی پایینی است البته در سالهای اخیر غذاهای كره ای بیشتر به جهانیان عرضه شده و كم كم دارد طرفداران خودش را پیدا می كند.

با توجه به سنت كره ای ها، برای هر سلیقه ای طعم و مزه ای وجود دارد.

از زمان های قدیم برنج به عنوان غذای اصلی كره ای ها كشت می شد. این روزها غذای آن ها شامل انواع زیادی از گوشت و ماهی ، غذاهای همراه با سبزی  های وحشی و كلاً سبزیجات است و روش های متنوعی در خصوص حفظ مواد غذایی وجود دارد مانند كیم چی ، jeotga (غذاهای دریایی تخمیر در نمك) و همچنین doenjang (تخمیر خمیر سویا) كه بخاطر عطر و طعم متمایزش و ارزش بالای مواد غذایی اش بسیار محبوب است. در كره تمام غذاها در یك زمان سرو می شود . یك وعده غذایی معمولا ، شامل برنج ، سوپ و چندین غذای جانبی می شود  به طور سنتی در طبقات محروم و عادی تر جامعه غذاهای جانبی 3 مدل هستند در حالی كه در زمان گذشته خانواده های سلطنتی و امروزه نیز خانواده های ثروتمند 12 مدل غذای جانبی دارند . به هر حال غذا بخش مهمی از فرهنگ كره را تشكیل می دهد و كره ای ها توجه زیادی به نحوه سرو غذا دارند.

و حالا انواع غذاها + تصاویر و توضیحات :

برنج پخته  : bap        

برنج پخته غذای اصلی كره ای هاست و تقریبا با هر وعده غذا خورده می شود . در كره مردم برنج دانه كوتاه می خورند و با خوردن برنج دانه بلند هندی مخالفند . برنج كره ای ها اغلب چسبنده است و همچنین با مواد غذایی مختلفی تركیب می شود از جمله لوبیا ، لوبیا قرمز ، جو و ... كه برای عطر و طعم اضافه می شود .

   سوپ: guk

 غذاهای كره ای اغلب شامل سوپ هم می شود كه با برنج سرو می شود . انواع مختلفی از سوپ وجود داره سوپ سبزیجات ، گوشت ، ماهی ، جلبك دریایی ، صدف، استخوان گاو و ...

 خورشت  : jjigae 

خورشت یك غذای تنها نیست بلكه شامل غذاهاییست كه بیشتر آنها شبیه به خورشت هستند. jjigae با گوشت یا مواد غذایی دریایی و یا با سبزیجات درست می شود و چاشنی آبگوشت دارد و معمولا تند است و در حال جوشیدن سرو می شود . معروفترین نوع آن doenjang - jjigae هست كه با خمیر لوبیای سویا درست می شود.

و از انواع دیگر آن میشود به كیم چی jiggae و soondubu jiggae ، خورشت تندی كه با توفو و تخم مرغ درست میشود ، اشاره كرد.

گوشت و ماهی پخته : jjim و jorim

jjim و jorim غذاهای مشابهی هستند كه در آن گوشت و ماهی را با سبزیجات آماده كرده و به سس سویا آغشته می كنند  و سپس با شعله كم آرام آرام می پزد.

 namul : سبزیجات

namul شامل سبزیجات وحشی است كه به آرامی پخته و یا سرخ می شود و با نمك تركیب می شود و با سس سویا ، نمك ، روغن كنجد و سیر و پیاز و دیگر ادویه ها میكس می شود.

jeotga : غذاهای دریایی تخمیر در نمك 

jeotga یك غذای شور هست كه در آن ممكن است از مواد غذایی مثل ماهی ، صدف و دیگر مواد غذایی دریایی استفاده شود.

gui : خوراك و غذاهای كبابی 

gui غذایی است كه یك نوع گوشت روی آتش ذغالی خوابانده می شود و محبوب ترین نوع آن با گوشت قرمز درست می شود مانند bulgogi و galbi البته انواع ماهی ها هم به این روش طبخ می كنند.

jeon : پنكیك

jeon پنكیك كره ای ست البته بطور دقیق تر به معنای غذاهای سرخ كردنی ست. قارچ ، كدو حلوایی ، ماهی ، صدف ،‌ فلفل قرمز ، گوشت و ...با نمك و فلفل و تخم مرغ مخلوط و بعد سرخ می شود.

mandu : نوعی پودینگ

این غذا همان كوفته و یا دلمه كره ایست كه با مواد مختلف درست می شود.

و حالا غذاهایی كه حتما باید در كره بچشید

اولی رو همه تون میشناسید و احتمالا همه دوست دارین امتحانش كنید

1 . كیمچی

کیمچی غذای ملی كره و نیز یكی از معروفترین غذاهای كره ای در سطح جهان. است.

درحالی كه بسیاری از مردم كیمچی را یك غذای تند كلم تصور می كنند، كیمچی را می توان با گونه های مختلف سبزیجات نیز درست كرد كه البته معروف ترین آن ها كلم و تربچه است.

* اطلاعات بیشتر در مورد كیمچی را می توانید در پست " كیمچی" بخوانید.

2 . bibimbap 

bibimbap در لغت به معنای " برنج مخلوط " است. این غذا نسخه كره ای برنج سرخ شده است؛ یك كاسه ی داغ برنج بخار پز كه روی آن با سبزیجات تازه پر می شود.

و در كنار آن مقداری رب فلفل قرمز تند قرار می دهند و برای خوردن همه را با هم میکس می كنند.

3 . bulgugi

bulgugi یكی از غذاهای رایج در رستوران های غربی است و همچنین مورد علاقه خود كره ای هاست . تكه های نازك گوشت (اكثرا گوشت خوك هست مراقب باشید! و اگر خواستید بولگوگی بخورید حتماً به یک رستوران عرضه کننده غذاهای حلال بروید.) را در یك سس شیرین و خوش طمع می خوابانند و آن را سرخ و یا آب پز می كنند و در یك مایع كم شیرینی آبدار می كنند سپس لابه لای برگ كاهوی تازه می گذارند و بعد مقداری سیر و فلفل قرمز هم روی آن قرار می دهند

4 . jiggae

در بالا توضیح دادم.

5 . japchae

japchae معمولا به عنوان غذای جانبی سرو می شود و شامل نودل سلفون! (كه با سیب زمینی شیرین درست میشه ) كه با گوشت و سبزیجات مخلوط میشه و در سس سویا و روغن كنجد خوابانده میشه و بصورت سرد و یا داغ سرو میشود. این غذا یه نوع غذای مجلسی هست چون در مهمانی ها و مناسبت های خاص درست میشود.

 6 . Dukbokki

در هر كشوری غذاهای بخصوصی در خیابان ها به فروش می رسد . در كره ، در امتداد خیایان های سئول ممكن است ،شما بخار حاصل از فروش  Dukbokki را ببینید . Dukbokki با كیك برنج نرم و ماهی و سس چیلی تند و شیرین سرو میشود.


توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 4