جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای-قسمت دوم

استفاده از گردنبند نیز به دوران ما قبل تاریخ بازمی گردد. در آن زمان آن ها از مواد متنوعی ساخته شده بودند مانند دندان و استخوان حیوان ٬ یشم ٬ سنگ های قیمتی. از قرن 3 تا 7 ٬ استفاده از دستبند رایج تر و اشکال آن متنوع شد و در آن زمان گردنبند های یک رشته ای یا چند رشته ای اسفاده میشد که جنس رایج آن ها طلا و یشم بود. سینه ریزها اشیا ءی بودند که برای تزئین قفسه سینه به کار می رفتند اما متفاوت از گردنبندها بودند که این تفاوت به طول ان ها برمی گشت. در طول زمان ماقبل تاریخ سینه ریزهای اولیه از ایجاد سوراخ در صدف های دریایی و به رشته کشیدن آن ها به وجود امدند.
سینه ریزهای زمان پادشاه شیلا در ظرافت بدیع تر بودند. به خصوصُ سینه ریزی که کنار مقبره ی geumnyeong (مقبره زنگ طلایی) بسیار تماشایی ست زیرا با 152 مهره شیشه ای تزئین شده است. قطعه دیگری که در کنار hwangnamdae (مقبره بزرگ hwangnamdae) نیز با قطعات طلا٬ نقره ٬ شیشه و یشم تزئین شده. یک شئ دربین زیورآلات کره ای که در تاریخ کره بسیار مشهور است ٬ دستبندی ست که این نیز به ما قبل تاریخ برمی گردد. دستبند های اولیه بسیار ساده ساخته میشدند٬ آنها را از صدف می ساختند اما با گذشت زمان استفاده از موادی مانند برنز ٬ یشم ٬ شیشه شایع تر شد. در بین زیورالات دیگر مانند گوشواره و حلقه ٬ دستبند طرفدار بیشتری داشت (در زمان سه پادشاهی). کشف انبوهی از دستبندها در این دوره نشان دهنده ی این حقیقت است که ۲ بیشتر دستبندها را درآن زمان از یشم٬ شیشه و فلز می ساختند.
حلقه نیز یکی از معروف ترین زیورآلات تاریخ کره است.کره ای ها در اوایل عصر حجر به استفاده از حلقه برای زیبایی معروف هستند. یک حلقه که از یک ورق فلزی ساخته شده بود و از یک مقبره بسیار قدیمی که مربوط به ما قبل تاریخ بود کشف شد ٬ نشان دهنده ی این است که کره ای ها از زمان های دور از حلقه استفاده می کردند.از زمان پادشاهی شیلا٬ تعداد فراوانی حلقه نقره ای کشف شده اند. ظرافت روی ان ها نشان دهنده ی کیفیت بالای ساخت این حلقه ها در آن زمان هست.
نماینده حلقه ها در دوره ی گوریو یک حلقه طلاست که با عقیق و سنگ های قیمتی سبز رنگ دیگر تزئین شده است و نیز حلقه ی دیگری از طلای خالص بود که با نقش های عربی یا اسلامی مزین شده. حلقه نقره ای طرح دندانه دار و یا حلقه نقره ای دیگری با طرح بدیع و یا حلقه ساده بدون هیچ گونه طراحی٬ نیز حلقه های ان زمان بودند. در طول سلسله چوسان٬ حلقه ها پر استفاده ترین در بین دیگر زیورآلات بودند. جنس حلقه ها آن ها را از هم متمایز می کرد٬ جنس آنها اکثرا طلا٬ نقره٬ یشم٬ عقیق٬ یشم سبز٬ مروارید و برنز بود.
کلاه های درباری و تاج پادشاهی توسط پادشاه و مقامات دربار پوشیده میشد یعنی با طرز کلاه پوشیدن این افراد میتوانستند به وضعیت اجتماعی آن زمان پی ببرند.
همچنین هر چه یک فرد موقعیت اجتماعی بالاتری داشت کلاه او باشکوه تر بود.
در طول دوره ی سه پادشاهی (گوگوریو٬بکجا٬شیلا) هر پادشاه٬ با ساختار اجتماعی متفاوتی که داشت٬کلاهش یک استایل خاص و نادر داشت. در بین کلاه های پادشاهان گوگوریو ٬ برجسته ترین آن ها٬ کلاهی از طلاست که شبیه یک شمع فروزان درست شده و در کل از 9 تزئین که هر کدام شبیه یک شعله فروزان هست٬ ساخته شده.
یک کلاه درباری از طلا در قبرستان های قدیمی در محوطه panam از ناجو که به دوران بکجه برمی گردد، کشف شده. همه ی قسمت های این کلاه با زیورالات زیادی تزئین شده است.
چشم گیرترین تاج پادشاهی زمان بکجه ان هست که در میان عتیقه های درون مقبره ی پادشاه موریونگ کشف شد.
تزئینات تاج ها، ازورقات نازک طلا ساخته و به صورت هاله ی نور شکل داده میشدند.
در طول سلسله ی گوریو استایل تاج ها عمیقا تحت تاثیر چین بود. myeollyu gwan یک تاج مربعی و صاف بود با سنگ های قیمتی کوچک که توسط پادشاه با لباس رسمی پوشیده میشد. wonyugwan یک کلاه ابریشمی تیره با تزئیناتی از یشم بود که توسط پادشاه زمانی که جلسه درباری داشت، پوشیده میشد. poktu یک کلاه رسمی بود که توسط آن هایی که اخرین درجه از امتحانات خدمات اجتماعی را گذرانده بودند، در زمان انتصاب خود می پوشیدند. samo کلاه گرد و ابریشمی تیره بود که توسط افراد نظامی و غیرنظامی پوشیده میشد که امروزه توسط دامادها در مراسم ازدواج سنتی پوشیده میشد. کلاه های درباری از قبیل این ها که توسط چینی ها پوشیده میشد هنوز هم از زمان سلسله چوسان معروفند.
کلاه های مخصوص بانوان تزئینات بیشتری داشت ف همچنینی بای تزئینات تاج عروس از جواهرات زیادی استفاده میشد تا مناسب مراسم ازدواج گردد. نمایان گر ترین زیورآلات شخصی دوره ی چوسان اویزها بودند. آویز ها به لباس(بلوز و یا دامن) بانوان آویزان میشد و در این دوره بسیار مشهور بود. جنس ان ها از فلزاتی مانند طلا، نقره و برنز و یا از سنگ های قیمتی مانند یشم سفید، یشم سبز، عقیق ،یشم قرمز، سنگ های آبی ،یشم خالص، الماس سخت و مرمر سبز بود. استفاده از سنگ ها و صدفهای قیمتی مانند کهربا، مرجانف مروارید و پوسه لاک پشت نیز رایج بود.
اویزها طرح های مختلفی داشتند از حیواناتی مانند خفاش،پروانه، اردک، ماهی، لاک پشت و جیرجیرک گرفته تا گیاهانی مانند فلفل، بادنجان، خوشه انگور، بلوط و گردو. اکثرا شکل آویزها گرفته شده از اشیاء ا بود که در طول روز استفاده می کردند مانند ظروف آب، کیسه، ناقوس ، کدو ، آلات موسیقی و... 
وسیله تزئینی دیگری که بانوان این دوره با خود حمل می کردند خنجر بود که هم جنبه تزئینی و هم جنبه ی دفاعی داشت. 

حلقه سفید-سلسله چوسان

دستبند های طلا و نقره


توضیحات بیشتر

جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای-قسمت اول

جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای

اصطلاح "جانگ شین گو" (jangsingu) برمی گردد به اشیاء مختلفی که به قصد تزئینات در قدیم استفاده میشد. در کره، هدف اصلی استفاده از این زیورالات تنها زیباتر جلوه دادن خود نبود بلکه از آن ها برای خوش شانسی و دور کردن شیاطین نیز استفاده می کردند. همچنین این زیورآلات نمادی از چهره و حالت اجتماعی استفاده کنندگان بودند. قدمت آن ها نیز به زمان های خیلی قدیم برمی گردد.

هانبوکی که با آویزه هایی تزیین شده است

نوریگه (Norigae) - یک وسیله تزیینی مخصوص هانبوک

در بین بقایای تاریخی که قدمت آن به عصر حجر برمی گردد یشم لوله شکل و گردنبندهای ساخته شده از استخوان حیوانات  و همچنین آثار متعددی از دوره ی سه پادشاهی، شامل زیورآلات ساخته شده از طلا، نقره و برنز طلایی پیدا شده است.

بیشترین زیورآلات، زیورآلات پشت سر، گردنبند، گوشواره، دستبند، کلاه درباری و حلقه و گل سر و تزئیناتی برای روی لباس در قسمت قفسه سینه بود. گیره سرها و شانه های ابتدایی از استخوان حیوانات ساخته میشد که بعضی از آنها به دوران ما قبل تاریخ برمی گردد.

اشیاء تزئینی مو در قرن های 3 و 4 ظریف تر و پر زرق و برق تر بودند و شامل شانه ها، گیره های میله ای و قفل هایی که موها را با هم نگه میدارد میشدند. شانه های کشف شده در کنار قبرهای قدیمی پادشاهان شیلا، از چوب رنگ شده و دندان های دراز و باریک ساخته شده بودند. یک سنجاق سر در کنار مقبره پادشاه (muryeongموریونگ ( از بکجه کشف شد که شبیه یک پرنده زیباست که روی سرش 3 شاخه هست که مانند دُم موّاج یک پرنده است.

سنجاق سرهای دوره ی گوریو در جزئیات ظریف تر و بدیع تر هستند و سر یک خروس و یا سر یک ققنوس چینی در قسمت سر این گیره حکاکی شده است. یکی دیگر از اشیاء سلسه گوریو گیره ای زینتی برای موهای پیچ خورده بود که توسط مردها استفاده میشده تا موهای پیچ خورده آن ها را نگه دارد.

در طول سلسله چوسان (1910-1392) سیاست مداران حد و حدودی برای استفاده از این زیورآلات مشخص کردند. استفاده بیش از حد از طلا و نقره از ارزش و کیفیت هنرمندانه زیورآلات ساخته شده در این دوره کاست. در نتیجه  ساخت زیورآلاتی که جنسی غیر از طلا و نقره داشتند شکوفا شد و بطور گسترده گسترش یافت.

در طول دوره ی چوسان استفاده از گیره موهای میله ای به شدت محدود شده بود. بانوان دربار و بانوان اشراف زاده از سنجاق های میله ای از جنس طلا، نقره، مروارید، یشم و مرجان استفاده میکردند در حالیکه عوام به استفاده از نوع چوبی، آلیاژی از نیکل و یا نوعی از فلز برنج محدود شده بودند.

شکل سر سنجاق های میله ای بر اساس وضعیت جامعه متفاوت بودند. ملکه و بانوان دربار از سنجاق هایی به شکل اژدها و یا ققنوس چینی استفاده می کردند در حالیکه زنان عام فقط اجازه داشتند از سنجاق هایی به شکل دشت و قارچ ها استفاده کنند! شکل و جنس این گیره ها  براساس تغییر فصل ها عوض میشد. چندین طرح جدید گیره های مجلسی شامل چُپ جی( (cheopji و تُلجام (tteoljam) مانند روبان مو در طول دوره ی چوسان پدیدار شد.

چُپ جی یک نوع گیره هست که زنان با لباس های مجلسی خود می پوشیدند تا زیباتر جلوه کنند. طرح آن ققنوس و یا قورباغه بود. طرح ققنوس منحصرا برای ملکه بود و طرح قورباغه برای عوام بود.

تُلجام توسط بانوان اشراف زاده در جشن ها و مناسبت های خاص استفاده میشد و در طرح های دایره، مربع، پروانه و طرح های متنوع دیگر ظاهر میشد و قطعات آن با مروارید و جواهرات گرانبهای دیگر تزئین میشد.

گل داودی، نیلوفر آبی، شکوفه های زردآلو و پروانه طرح های معروف و رایجی بودند. دُن گی (Deonggi)، روبان مو، یک قسمتی از منبت کاری (با طلا) لباس که برای نگه داشتن موی بافته شده بانوان استفاده میشد. این روبان ها شکل ها و سایز های مختلفی داشتند. در بین این زیورآلات، کره ای ها براساس سنت، علاقه داشتند از گوشواره استفاده کنند و آن ها از ما قبل تاریخ از گوشواره استفاده می کردند و در طول تاریخ گوشواره ها متنوع تر شدند  و با جزئیات بیشتری شکل گرفتند. آن ها از استخوان حیوانات و یا یشم منحنی شکل ساخته میشدند.

عتیقه های به جا مانده از دوران باستان به طور واضح نشان می دهند که حتی در دوره های اولیه، گوشواره های کره ای شکل های بسیار متنوعی داشتند و جالب است بدانید که در دوران سه پادشاهی هم زنان و هم مردان از گوشواره استفاده می کردند. گوشواره های آن زمان را می توان براساس شکلشان به سه دسته تقسیم کرد:

          گوشواره هایی به شکل یک حلقه ساده

          گوشواره هایی که یک حلقه متصل به یک پایه بود

          گوشواره هایی چند حلقه ای با تزئینات زیاد

گوشواره ها از جنس طلا، نقره و برنز طلایی بودند و رایج ترین آن طلا بود.

در میان عتیقه های دوره ی گوریو، گوشواره هایی از طلای خالص یافت شده. بعضی از آن ها طرح بسیار ساده ای داشتند مثلا سه حلقه ی به هم متصل درحالیکه بعضی دیگر با مهره های گرد تزئین شده بودند.

با این که استفاده از گوشواره در دوره ی چوسان رایج نبود اما در این دوره انقلابی در راه استفاده از گوشواره بوجود آمد. تا آن زمان گوشواره ها با پرس کردن گوش یک نفر و جا دادن محافظ پوشیده میشد اما امروزه این امکان وجود داره که به راحتی آن ها را به گوش قلاب کنیم.

گاهی اوقات منگوله های پنج رنگ برای تزئین این گوشواره ها استفاده میشد. این نوع از گوشواره ها برای مجالس استفاده میشد و نه هر جای دیگر.

یک شانه که با طلا و یشم خاتم کاری شده و مربوط به دوره شیلاست

Youngchin wangbi Dae samjak norigae- آویز سه تایی که به قسمت قفسه سینه یا به دامن متصل می شود (سلسله چوسان)

یک وسیله تزیینی مو که مربوط به دوران بکجه هست و در کنار آرامگاه شاه موریونگ کاوش شد و امروزه جزو گنجینه ملی است.

 

عتیقه ای از دوران گوگوریو- احتمالاً از آن برای تزیین لباس استفاده میشده.

گیره ای برای نگه داشتن مو-سلسله چوسان

بی نیو (binyeo)- باشکوه

دُن گی -روی موی بافته شده قرار میگیرد

تُل جام

ته هوان ایشیک (taehwan isik) طلا (گوشواره با حلقه ضخیم)، شیلا پادشاهی

کلاه طلا قرن 5 و 6 - پادشاهی شیلا



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

بینگسو

بینگسو، یخ تراشیده شده همراه با مخلفات

بینگسو یک نوع دسر یا میان وعده کره ای ست که به خصوص در ماه های تابستان در سراسر کره یافت می شود.

از زمانی که غالب مردم کره و نیز گردشگران از این بستنی استقبال کردند، ترکیب های متنوع بینگسو وارد بازار شد.

در زمان سلسله چوسان بینگسوی اصل ساده بوده یعنی شامل یخ تراشیده شده و لوبیای قرمز شیرین شده بوده.

در بینگسو ، لوبیاهای قرمز روی یخ تراشیده شده که با شیر یا تکه های یخ زده شیر میکس شده، قرار میگیرد و بعد روی آن با انواع مغزها و میوه ها تزئین می شود. این مغزها باعث می شوند بینگسو یک منبع مقوی غذایی شود.

 امروزه اکثر بینگسوها ار طعم لوبیای قرمز دوری می کنند و بعضی از آن ها ان را حذف می کنند. کسانی که از این طعم (لوبیای قرمز) دوری می کنند که در کره به ان ها pat گفته می شود ، خیلی از این تغییرات استقبال کردند.

تکه های میوه در کنار تکه های یخ بسیار عالی هستند، چه به صورت تازه به ان اضافه شوند و چه به صورت مامالاد یا همراه با عسل ؛ که یک ترکیب کامل را ایجاد می کنند، طوری که حسابی مشتاقش می شوید!

برخی از بینگسوها فقط یک طعم خاص دارند مانند انبه، توت فرنگی و... اما اگر می خوااهید طعم آن ها را یکجا بچشید ، بینگسوی مخلوط نیز وجود دارد.

انتخاب بینگسو با توجه به ذائقه و به خطر نیفتادن سلامتی ممکن است کمی مشکل باشد اما جای نگرانی نیست چون اکثر بینگسوها را در طعم های نسبتا ملایم آماده می کنند.برای مثال روی بینگسوها را با تکه های کدو تنبل، عناب، بادام پر می کنند تا به عنوان یک وعده غذایی سبک مصرف شود. کره ای ها بینگسو را در ظرف برنجی و یا کاسه چینی می ریزند و یک اثر خفیفی از رنگ های جذاب سنتی به جا می گذارند و این کار به ذائقه ی هر دو نسل جوان و پیر خوش می آید.

با اینکه بینگسوی کدو تنبل لوبیای قرمز ندارد اما مواد دیگری مانند گوگی جا (تمشک) ، یولمو (انجیر) و اُدی (توت) و چیزهای دیگری دارد که طعم ملایمی ایجاد می کنند مخصوصا میوه هایی که در میان مشتریان محبوب تر است بیشتر استفاده می شود. همچنین میتوان در بینگسو شیر سویا ریخت تا طعم مغزها دوبرابر شود.

از بینگسوهای سنتی (بینگسوهای سنتی ساده ترند و لوبیای قرمز دارند) گرفته تا بینگسوهای متنوع چند ترکیب با بستنی ها و میوه های مختلف ،همه وهمه در سراسر کره به راحتی در کافی شاپ ها پیدا می شود. هرچند که بعضی از بینگسوهای خاص و تاپ در همه جا یافت نمی شوند مثل بینگسوی کاکائو ،بینگسوی دانه برف و شیر! ، بینگسوی شکوفه آلبالو و بینگسوی پاپ کُرن(ذرت)! این بینگسوهای خاص حسابی توجه نسل جوان را به خود جلب کرده چون نه تنها از لحاظ ظاهری بسیار دل فریب و جذاب است بلکه طعم آن نیز فوق العاده ست.

 

 



برچسب ها : ، ،
توضیحات بیشتر

تمبرهای کره ای

این پست درمورد تمبرهای کره ایست. بیشتر سعی کردم تمبرهای قدیمی رو براتون بذارم.

این لباس سنتی که تمبرش را ساخته اند و در بالا می بینید هار اوت (Hwarot) نام دارد

پیونگ سام بوک 

دانگ اویی

کو چانگ بُک

وون سام

تمبر پادشاه سجونگ بنیان گذار هانگول ، الفبای کره ای


آرامگاه ته جو



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

کلاه های سنتی کره ای - قسمت دوم

در ابتدا لطفاً قسمت اول این پست را مطالعه کنید...

یانگ گوآن (Yanggwan)

کلاهی مخصوص مجالس و مناسبت هایی مانند ازدواج، مناسبت های مذهبی و چوساک (جشن شکرگزاری) و ... بود که مقامات بر سر می گذاشتند و مانند یک تاج در نظر گرفته میشد. معمولاً همراه jobak (یک نوع لباس مخصوص مقامات) توسط مقامات دربار استفاده می شده است.

تانگ گُن (tanggeon)

یک نوع پوشش سر برای مردان است که زیر گت (پست قبل) پوشیده می شود. معمولا از موی اسب یا گاو مرده ساخته میشد . صنعتگرانی که در ساخت تانگ گن مهارت داشتند تانگ گن جانگ (tanggeonjang) نامیده می شدند.

نامباوی(nambawi)

نامباوی کلاهی برای زنان و مردان کره ای بود که در زمستان برای حفاظت در برابر سرما استفاده می کردند. نام های دیگر آن پونگ دنگی (pungdengi) و نانی (nani) که به معنی گرم شدن گوش هست همچنین نام دیگر آن جُم (ieom) به معنای پوشش گوش می باشد. این کلاه را در اوایل دوره ی چوسان بر سر می گذاشتند و افرادی که سطح اجتماعی بالاتری داشتند از آن به عنوان کلاه روزانه استفاده می کردند اما کم کم استفاده از آن بین زنان و مردان عادی نیز رایج شد. این کلاه توسط زنان میانسال و پیرمردها پوشیده میشد همچنین مقامات رسمی آن را زیر samo (کلاه رسمی) می پوشیدند.

قسمت بالای نامباوی باز هست مانند کلاه های ایام و جوباوی. هردوی این کلاه ها برگرفته از نامباوی هستند. نامباوی زنانه ،تزیین میشد.

رنگ رایج قسمت بیرونی این کلاه مشکی و داخل آن سبز،مشکی و یا قرمز بود و گاهی اوقات رنگ بیرونی آن آبی تیره ، بنفش، خرمایی، بنفش کمرنگ و سبز روشن و قسمت داخلی آن زرد رنگ بود.

پونگ چا (pungcha)

پونگ چا کلاه سنتی زمستانه هست که هم برای مردان و هم برای زنان می باشد در دوران چوسان برای محافظت در برابر سرما استفاده میشد.همچنین این کلاه به نام های پونگ چه (pungchae) و جُنگ پونگ چا (jeongpungcha) نیز خوانده میشد. اگر چه از لحاظ شکل ظاهری شبیه nambawi هست اما پونگ چا یک قسمتی به نام bolkki دارد که به گوش می چسبد. این کلاه در اصل توسط yangban پوشیده میشد اما کم کم بین مردان و زنان عادی جامعه نیز رواج یافت. قسمت بالایی پونگ چا باز هست یعنی قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند همانند کلاه های دیگر مانند : jobawi _ ayam _ nambawi .در عوض قسمت پیشانی و پشت و گوش ها را کاملا می پوشاند. قسمت بیرونی از انواع نخ ها دوخته شده که dan نامیده میشود.

مانگ گُن (manggeon)

وانگجین (wangjin _ چینی) یا مانگ گُن (manggeon _کره ای) یک نوع هدبند چینی و کره ایست که توسط مردان پوشیده می شود به این منظور که موهای آنها را نگه دارد. در کره، هنرمندانی که مانگ گن را درست می کردند مانگ گُن جانگ (manggeonjang) نامیده میشدند. این هدبند معمولا از موی اسب رنگ شده بافته میشد.

چنگ زی گوآن (chengziguan)

یک کلاه سنتی مردانه هست که اصلیت آن چینی ست و در 5 سلسله ی چین و در زمان 10 پادشاه چینی استفاده میش. گفته شده این دو کلاه توسط دو فیلسوف چینی در دوره ی سانگ به نام chenghao و برادرش cheng yi پوشیده میشد و به همین دلیل چنگ زی گوآن نامیده شد که به معنای کلاه چنگ هست. این کلاه نیز توسط موی اسب درست میشده. بخاطر تاثیر چین بر روی کره ، این کلاه توسط مردان yangban (افرادی که سطح و موقعیت اجتماعی بالایی داشتند) پوشیده شد. نام آن به کره ای جُنگ جا گوآن (jeongjagwan) بود . اکثرا در خانه به جای گت استفاده میشد.

جوباوی (jobawi)

کلاهی زمستانه و زنانه هست که قسمتی برای پوشاندن گوش دارد وجنس آن نخی ست. این کلاه در اواخر دوره ی چوسان ظاهر شد و استقبال زیادی نیز از آن شد و جانشینی برای ایام محسوب میشد . اگرچه این کلاه توسط افراد عادی نیز استفاده میشد اما بیشتر اشراف به عنوان پوشش سر تزیینی وقتی که بیرون می رفتند استفاده می کردند. جوباوی غیر از اینکه به عنوان یک کلاه رسمی استفاده میشد یک نوع کلاه مخصوص مراسم های خاص نیز بود. کلا اگر یک فرد لباس رسمی نمی پوشید اما جوباوی به سر می گذاشت، برداشت کلی از او این بود که لباس رسمی ساده ای به تن کرده. این کلاه قسمت فوقانی سر را نمی پوشاند اما پیشانی و گوش ها را کاملا می پوشاند. سطح خارجی آن در اصل از نخ های متنوعی به نام های "سا" و "دان" دوخته میشد اما قسمت داخلیاز نخ هایی به نام "دان" و "میونگ جو"(ابریشم درخشان تر) و یا کتان دوخته میشد. قسمت جلو و عقب جوباوی با آویزهای تزیینی آراسته می شود. بعضی از آن ها با اشیاعی مانند نخ، پشم ، عقیق و دیگر سنگ های تزیینی آراسته میشدند.

بعضی از جوباوی ها با مهره تزیین میشدند و بعضی با geumbak (زر ورق نازک) آراسته میشدند، اکثر این جوباوی های تزیین شده ، توسط بچه ها و دختران جوان پوشیده میشد. طرح های geumbak معمولا گل یا حروفی از هانجا بودند و معنای زیبایی داشتند مانند bugwi به معنای ثروت و افتخار، danam به معنای فرزندان پسر زیاد ، subok به معنی زندگی طولانی و شادی و gangnyeong به معنای صلح و شادی ست. این تزیینات مربوط به عصر جوباوی بود. امروزه دختران خردسال ، از جوباوی در مراسم doljanchi (تولد 1 سالگی) استفاده می کنند.



مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

افتتاح پیج اینستاگرام

"مژده مژده به خوانندگان و همراهان همیشگی"
پیج اینستاگرام سایت همه چیز درباره کره افتتاح شد.
شما می توانید مطالب سایت و دانستنی های جالب در مورد کره را به راحتی از طریق اینستاگرام دنبال کنید.

پیج اینستاگرام همه چیز درباره کره


توضیحات بیشتر

کلاه های سنتی کره ای - قسمت اول

ایام (ayam)
ایام کلاه سنتی کره ایست که توسط خانمها در دوره ی چوسان (1910-1392) برای حفاظت در برابر سرما پوشیده میشد.همچنین به نام aegeom نیز خوانده میشد که به معنای " پوشش سر" بود. یک سند تاریخی نشان میدهد که کارمندانی که در سطح پایین تری قرار داشتند(و iseo نامیده میشدند) در اوایل دوره ی چوسان از ایام استفاده میکردند و این کلاه فقط مخصوص بانوان نبود. در اواخر دوره ی چوسان ایام توسط بانوان از طبقه عادی جامعه پوشیده شد، بخصوص در غرب کره گیسنگ ها (بانوان هنرمند کره ای) از ایام به عنوان یک کلاه رسمی استفاده می کردند.

بُنگ گُجی (beonggeoji)

این کلاه تنها مخصوص افسران نظامی کره از طبقه ی پایین یا خدمتکاران نجیب زادگان در دوره ی چوسان استفاده میشد. نام های دیگر آن jeonnip  یا byeongnip هست و در ابتدا در شمال غربی کره استفاده میشد و کم کم در سرتاسر کشور گسترش یافت. (بعد از حمله ی ژاپن به کره در سالهای 1592-1598)

فوجین (fujin)

فوجین اصالتا یک نوع روسری سنتی چینی ، مخصوص مردان بود که از پارچه ی مشکی درست میشد. این روسری در زمان سلسله ی مینگ در چین و در همان زمان یعنی سلسله ی پوسان در کره استفاده میشد.

گات (gat)

یک نوع کلاه سنتی کره ای ست که توسط مردان همراه با هانبوک در دوره ی چوسان استفاده میشد. این کلاه از موی دم اسب و گیاه بامبو (به عنوان قاب) ساخته میشد. این کلاه شامل یک قسمت استوانه ای و یک لبه ی عریض دارد ودور آن از بامبو ساخته شده است. گات مخصوص مردان متاهل و طبقه متوسط جامعه در طول قرن 19 بود و بیشتر نشان دهنده ی طبقه ی اجتماعی آنان بود. در سلسله ی چوسان استفاده از این کلاه محدود شد به کسانی که امتحانات gwageo (امتحان خدمات مدنی) را گذرانده باشند ، بقیه ی افراد عادی جامعه کلاهی به نام paeraengi که از بامبوی دو نیم شده ساخته شده بود استفاده میکردند.

افرادی که گات ها را می ساختند ganniljang نامیده می شدند.

گوله (gulle)

یک کلاه سنتی مخصوص کودکان 1 تا 5 ساله که در زمان چوسان پوشیده میشد و نیز بیشتر مخصوص دختر بچه ها از طبقه ی بالای جامعه به منظور گرمایش و زیبایی مورد استفاده قرار میگرفت. جنس این کلاه نخی ست و برای تابستان از sa (یک نوع ابریشم بافته ی شل) ساخته میشد.

هُگُن (hogeon)

هگن روسری سنتی کره ای مخصوص پسران 1 تا 5 سال هست که همراه با durumagi (پالتو) یا jeonbok (جلیقه) پوشیده میشد. این روسری در مناسبت های خاص مانند سئولال (عید نوع کره ای) ، چوساک (جشن شکرگزاری از نیاکان)  و ... استفاده میشد. شکل آن و جنسش شبیه کلاه فوجین است با این تفاوت که هگن طرحی از یک ببر گلدوزی شده است.

رنگ بیرونی آن مشکی اما رنگ داخلی کلاه سرمه ایست. طرح ببر گلدوزی شده روی قسمت فوقانی آن نشان دهنده ی آرزوی والدین بچه است که آنها آرزو می کنند با شجاعت بزرگ شود. طرح ابرو ، چشمان ، سبیل ، دندان ها و گوش های ببر روی قسمت فوقانی هگن حک شده. گوش ها از پارچه ی مشکی و قرمز درست شده . 2 بند آویزان دارد که برای بست روسری به پشت استفاده می شود. همچنین با زرورق های طلایی ((geumbak حروفی از "هانجا" که با معانی خوب و خجسته هگن را آراسته کرده اند تا سعادت را به ارمغان بیاورند.

هوآگوآن (hwagwan)

یک تاج کره ای مخصوص خانم ها ست و در جشن ها و مناسبت های خاص مثل جشن ازدواج استفاده می شود. کارایی آن مانند jokduri (جکدوری) هست با این تفاوت که هوآگوآن هنرمندانه تر ساخته شده است.

جانگُت (jangot)

یک مدل لباس هست که مورد استفاده ی خانم ها بوده و به نوعی چادر و پوشش محسوب میشده . براساس آیین کنفوسیوس دوره ی چوسان ، خانم ها مجبور بودند صورت هایشان را در برابر مردان غریبه و خارجی بپوشانند و به همین دلیل از جانگت استفاده میکردند.

از پست گاچه یا کلاه گیس کره ای نیز دیدن فرمایید.



مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

روستای فولک کره

روستای فولک کره

روستای فولک کره مکانی است که فرهنگ و شیوه ی زندگی گذشتگان کره را به نمایش گذاشته است. این روستا بافت سنتی خودش را کاملا حفظ کرده و شیوه ی زندگی آن که مربوط به سلسله چوسان است ، کاملا ملموس است.
روستای فولک شامل 260 هانوک یا همان خانه های سنتی کره ای است که یادآور سلسله چوسان می باشد. مردم این روستا از لباس سنتی کره ای (هانبوک) استفاده می کنند و با کجاوه رفت و آمد می کنند. حتی مراسم ازدواجشان را به شیوه ی سنتی برگزار می کنند. خلاصه همه ی وسایل و روش زندگی آن ها به سبک قدیم است.

همچنین کالاهای متنوع سنتی و خانگی از مناطق مختلف دارد ؛ حدود 20 کارگاه صنایع دستی متنوع مانند سفال، سبد ، محصولات بامبو ، محصولات چوبی ، کاغذی ، برنجی ، آهنی ، آلات موسیقی و قلاب دوزی دارد.
این روستا در شهر یونگین قرار دارد و مقصد بسیاری از توریست های علاقه مند به فرهنگ کره هست.
همچنین امکان بازدید از موزه ی این روستا برای توریست ها و گردشگران فراهم شده.
و در پایان این نکته قابل ذکر هست که این روستا لوکیشن فیلمبرداری بسیاری از سریال ها و فیلم های تاریخی کره بوده و هست.


توضیحات بیشتر

اختراعات کره ای ها

اختراعات کره ای ها

بعضی چیزا هستن که هر روز باهاشون سروکار داریم اما نمی دونیم اینا اختراعات کره ای هاست!

1) پاکت شیر مثلثی

اولین پاکت شیر در سال 1934 در آمریکا ساخته شد اما پاکت های بامزه مثلثی شیر که پرکاربردترند توسط یک کره ای به نام دکتر شین در سال 1953 ساخته شد.

2) اولین MP3 Player

قبل از روی کار آمدن گوشی های هوشمند ،MP3 Player ها بسیار رایج بودند و بالاترین تکنولوژی رو در میان دستگاه های قابل حمل موزیک داشتند. اولین MP3 Player که MPMan نام داشت در کره و در سال 1997 توسط شرکت SaeHan Information Systems اختراع شد.

3)بادکنک های مخصوص تشویق

این بادکنک ها که در استادیوم ها و برای تشویق تیم ها استفاده میشود، صدای دست زدن رو ایجاد میکنند اما 10 برابر بلندتر. این بادکنک ها که در حال حاضر در سراسر جهان رواج یافته اولین بار در کره در سال 1994 ظاهر شد.

4)وسیله اندازه گیری باران

اولین وسیله اندازه گیری آب باران که نامش چوگوگی (측우기) بود در سال 1441 در کره اختراع شد. این وسیله توسط ادیسون کره ای یعنی جانگ یونگ شیل (장영실) در دوره ی شاه سجونگ کبیر اختراع شد.

5) چاپ سربی

کره اولین کشوری بود که توانست کتابی را با چاپ سربی چاپ کند.

چیکچی (백운화상초록불조직지심체요절) کتابی که بدین روش در سال 1455 چاپ شد در حال حاضر در کتابخانه ی ملی فرانسه نگه داری میشود و در سال 2001 جزو میراث جهانی یونسکو شد.

6)کافی میکس

کافی میکس توسط Dong Seo Food در سال 1976 ساخته شد.

قبل از اختراع کافی میکس ، قهوه به عنوان یک نوشیدنی لوکس مجلسی و البته گرون شناخته میشد اما با ظاهر شدن کافی میکس که ارزانتر بود قهوه هم همه جا در دسترس شد.

7)کافی نت

اولین بار کافی نت در کره گسترش یافت . درحال حاضر در کره حدود 20,000 کافی نت وجود داره!!


توضیحات بیشتر

7 راهکار کره ای

در این پست اطلاعاتی وجود داره که علاوه بر اینکه زندگیتون رو آسون تر میکنه ، میتونید با این اطلاعات به دوستانتون نشون بدید که چقدر در مورد کره میدونید!

همه این موارد جزو ابداعات کره ای هاست.

خمیر سویا

قبل از واردات پماد به کره ، کره ای ها از پماد ساختگی خودشون یعنی خمیر سویا استفاده میکردند.

جالبه بدونید در خمیر سویا باکتری ای وجود داره که برای ضدعفونی و تمیز کردن زخم مؤثره.

شیر 

قبل از اینکه شیر تاریخ مصرف گذشته رو دور بریزید اجازه بدید نکته ای درموردش بهتون بگم . کره ای ها از شیر تاریخ مصرف گدشته برای شستن صورت و بدنشون استفاده میکنن. این کار موجب صاف شدن پوست میشه و همچنین به ترمیم پوسته پوسته شدن پوست کمک میکنه.

سوزن زدن به انگشت شَست

برخلاف اینکه بعضی افراد سختشون هست که این روش رو امتحان کنند اما سوزن زدن به انگشت شست مشکلات سوء هاضمه رو کاهش میده. این کار از طریق ایجاد فشار بر روی شکم و جریان یافتن خون در آن انجام میشه.

تسکین درد کبودی

بخاطر دارید که در فیلم ها و سریال های کره ای بازیگران اطراف ناحیه کبود شده رو تخم مرغ می مالیدن؟

مالیدن یک چیز مانند تخم مرغ در اطراف کبودی کمک میکنه که خون جمع شده زیر پوست زودتر از هم بپاشه و جای کبودی از بین بره.

گلابی پخته شده با عسل

این درمان خانگی یکی از رایج ترین روش های کاهش سرفه هست. کره ایها داخل یک گلابی رو خالی میکنن و  آنرا با زنجبیل ، عسل و جوجوبا پر میکنن و میذارن بپزه تا نرم بشه.

کاهش پف صورت

اگر با صورت پف کرده از خواب بلند شدین ، چای درست شده از کاکل ذرت به شما کمک میکنه ورمش رو بخوابونید و همچنین کمک میکنه تا مواد زائد از بدنتون دفع بشه.

تمیزکردن ظرف سوخته

اگر یه ظرف مثل یک قابلمه در اثر سوختن بدشکل و بلا استفاده شده این روش کره ای رو امتحان کنید!

مقداری سرکه در ظرف بریزید فقط به اندازه ای که سوختگی رو بپوشاند و بعد بگذارید بجوشد.

اگر این روش ها رو تست کردین و خدایی نکرده بلایی سرتون اومد من پاسخگو نیستم چون فقط ترجمش کردم


توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 5