"هان استایل" یا سبک هان

کره ای ها کلماتی دارند که اول آن کلمات با "هان" شروع می شود و هر کدام از این کلمات معنای خاصی دارند که اجزای مهمی از کره را تشکیل می دهند که در پایین به آنها اشاره می کنیم.

هانگول (Hangeul)

به الفبای کره ای هانگول می گویند. هانگول یک سیستم نوشتار بسیار علمی است که به عنوان یکی از آثار فرهنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. امروزه افراد زیادی خواهان یادگیری هانگول هستند.

هانشیک (Hansik)

هانشیک یعنی غذای کره ای. غذاهای کره ای به دلیل وجود مواد غذایی متنوع و پرخاصیت در سراسر جهان محبوبیت زیادی پیدا کرده است.

هانوک (Hanok)

به خانه های سنتی کره ای هانوک می گویند. بسیاری از گردشگران بین المللی نیز خانه های سنتی و قدیمی کره را بسیار جالب می دانند.

هانبوک (Hanbuk)

لباس های سنتی و قدیمی کره ای هانبوک نام دارند. این لباس ها بسیار خوش آب و رنگ و پر نقش و نگار هستند که روی بعضی از این لباس ها گلدوزی های ظریف و زیبایی شده است.

هانجی (Hanji)

هانجی یک نوع کاغذ سنتی کره ای است که قدمت آن حدوداً به 1000 سال پیش بر می گردد و کیفیت فوق العاده ای دارد.

هانگوک اوماک (Hanguk Eumak)

هانگوک اوماک یعنی موسیقی سنتی کره ای که ریتم آرام و اشعار احساسی دارد که یادآور تاریخ غمناک کره است.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

"چوساک"، جشن شکرگزاری از نیاکان

سلام. به همه. دوستمون شکیبا قراره از این به بعد توی وبلاگ به من کمک کنه. مطلب پایین اولین مطلبی هست که شکیبا برامون ترجمه کرده. امیدوارم خوشتون بیاد!

چوساک به عنوان جشن شکرگزاری کره شناخته شده که در پانزدهمین روز هشتمین ماه از ماه های قمری کره ای برگزار می شود.

چوساک به معنی یک روز عالی در وسط سال تقریباً در ماه آگوست می باشد. مردم این روز را در فصل برداشت محصولات جشن می گیرند که البته در کره به خاطر جشن چوساک سه روز تعطیل است.

صبح روز چوساک همه مردم لباس سنتی یا همان "هانبوک" می پوشند و کیک برنجی "سونگ پیون" (songpheyon) می خورند. کیک برنجی سونگ فیون با برنج، لوبیا، شاه بلوط و دانه کنجد درست می شود و با سوزن کاج آن را آب پز می کنند.


سپس خانواده ها برای ادای احترام به اجدادشان سر مزار آنها می روند و با خودشان غذا و میوه و کیک می برند و به نیاکانشان تعارف می کنند. بزرگترها گیاهان اطراف مزار را کوتاه و به گلها رسیدگی می کنند سپس به آنها جملات احترام آمیز می گویند و بابت میراثشان از آنها تشکر می کنند.بعد از اتمام مراسم، اعضای خانواده غذا و نوشیدنی مخصوص روز عید را می خورند و جشن می گیرند.

در روستاها عده ای لباسی شبیه به گاو یا لاک پشت می پوشند و همراه گروهی از نوازندگان موسیقی سنتی از خانه ای به خانه دیگر می روند.از بازی های عامیانه این روز می توان به خروس بازی یا گاو بازی، تیر اندازی و کشتی اشاره کرد. در شب هم بچه ها با لباس سنتی یا همان هانبوک دستهای همدیگر را می گیرند و حلقه ای بزرگ تشکیل می دهند. زیر نور ماه می رقصند، آواز می خوانند و بازی می کنند.همچنین می توان از رقص گانگ گانگ سوله (Ganggangsullae) نام برد که نوعی رقص کره ای است که به وسیله زن ها اجرا می شود. در این رقص زنان نیز یک حلقه بزرگ تشکیل می دهند.


 
 
-----------------------------------------------

مطلب زیر رو دیانا تهیه کرده که در مورد چوساک هست. بعضی از قسمتهاش مشابه مطلب چوساک هست که شکیبا تهیه کرده بود. ولی با این حال دوباره کل مطلب رو میذارم.

نویسنده: دیانا

سلام به همه، مطلبی که براتون آماده کردم درمورد تعطیلات جشن چوساک ("ک" تقریبا تلفظ نمیشه خیلی زیر پوستی ادا میشه) هست.

شاید براتون جالب باشه بدونین که بیشتر روزهای مهم کره ای بر اساس تقویم قمری هستن! در زمان باستان مردم علاقه ی خاص و احترام بسیاری برای خورشید و ماه قائل بودن اما به دلیل دیدن هر روزه ی خورشید به یه شکل و فرم ثابت اعتقاد داشتن که ماه خاصتر و هلال کامل ماه که در هر ماه فقط یک بار اتفاق می افته معنای خاصی داره به همین دلیل مراسم های مهم و اصلیشون رو مطابق با قرص کامل ماه ترتیب میدادن مثل جشن چوساک.

چوساک یکی از بزرگترین و مهمترین جشن ها در کره به حساب میاد. در این روز که روز شکرگزاری کره ای ست و امسال 19 (معادل 28 شهریور) بود مردم به دیدن مزار نیاکانشون و ملاقات اقوام و دوستانشون میرن. این جشن شامل 3 روز تعطیلی پشت سر همه (20- 18 سپتامبر) که امسال چون روز بیستم جمعه هست و شنبه و یکشنبه تعطیلات آخر هفته هست پس 5 روز تعطیل خواهند بود.

همانطور که قبلا اشاره کردم چوساک یکی از بزرگترین و مهمترین جشن ها در کره هست، در کره 3 جشن از اهمیت خاصی برخوردارند که بجز چوساک سئولال (Seollal /설날) یا همون روز سال نو و تنو (Dano/단오) هست.

در این جشن که همزمان با برداشت محصولات کشاورزی مثل برنج هست مردم با مواد اولیه تازه برداشت شده خوراکیهای تازه و خوشمزه ای از قبیل برنج بخارپز، کیک برنج و شراب برنج درست میکنن و در کنار هم جشن میگیرند.

این خوراک رنگی و اشتها آوری که در تصویر میبینین سونگپیان (Songpyeon/송편) کیک برنج معروف کره ایه که به همراه شراب برنج از برنج تازه تهیه میشن یکی از اصلی ترین خوراکیهای جشن چوساک به حساب میان.

این کیک با پودر برنج به سایز گلوله هایی به اندازه ی یک گردو تهیه میشه که درونشون رو با لوبیا، لوبیا قرمز، شاه بلوط و یا دیگر مواد مغذی پر میکنن و بعد از بخارپز کردنشون اونها رو با برگهای درخت کاج تزئین میکنن تا کیکها رایحه ی لذت بخش کاج رو به خودشون بگیرن.

برای آماده کردن این کیک ها همه ی اعضای خانواده دور هم جمع میشن تا باهم اونها رو تهیه کنن.
یه حکایت قدیمی میگه که اگه کسی بتونه شکل زیبایی از کیک هاش با کمک دستاش درست کنه همسر بسیار خوبی خواهد یافت یا فرزند زیبایی به دنیا خواهد آورد.



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس

سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس

سلام به همه. یه کتابی هست که میخوام بهتون معرفی کنم که به صورت خیلی اتفاقی از وجودش مطلع شدم که خیلی کتاب خوبی هم هست.

این کتاب با نام "سفر به کره جنوبی، سرزمین ققنوس" حاصل 9 سفر خانم پونه ندایی هست که تا به حال به کره داشته. بهتون توصیه میکنم این کتاب رو تهیه کنید، البته اگه تونستید! چون با اینکه چاپ دومش هم بوده تموم شده.

این کتاب رو میتونین از لینک زیر تهیه کنید:

http://aakshop.shopfa.com/products/197511



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

معنای اسامی کره ای

معنای اسامی کره ای
در زبان کره ای ترتیب نام و نام خانوادگی برعکس است. به این صورت که ابتدا نام خانوادگی می آید و به دنبال آن نام می آید. در مجموع نام خانوادگی از یک بخش و نام از دو بخش
تشکیل می شود. حدوداً 250 نام خانوادگی در کره استفاده می شود که رایج ترین آنها "کیم" به معنی "طلا"، "لی" یا "یی" و "پارک" هستند.
 

الفبای کره ای "هانگول" نام دارد اما مبداء بسیاری از  اسامی کره ای به الفبای چینی  یا همان "هانجا" برمیگردد. از آنجایی که هر حرف الفبا در الفبای چینی برای خود یک معنای خاص دارد، نام های کره ای از معانی عمیقی بر خوردارند که در ادامه به برخی از آنها اشاره میکنیم:

اسامی دختران:

آ چا : دختر پرستیدنی، دختر بی نظیر 

اون جانگ : لطف ، درخشش ، صداقت

این سوک : شکیبا ، سخاوتمند و ممتاز

می هی : شادی بزرگ

می جو : زیبا همچون سنگ گرانبها

می یونگ : زن زیبا،باهوش

می چا : دختر جذاب،زیبا

میونگ کی : درخشنده ،پر نیرو

مین هی : ظرافت

هه جونگ : لطف

اسامی پسران:

هیون کی: پایه ی دانایی

مین هو : هوشمند و آسمانی

کوانگ هو : روشنایی و آسمانی

یونگ : ثابت قدم

یونگ هو : کامیابی ،جاودانگی ، آسمانی

جه هوآ : ثروت و کامیابی

ته هیون : موفق و ارجمند

شین مه : حقیقت

شین : حقیقی

سوک: روشنایی



برچسب ها : ، ،
توضیحات بیشتر

چه کادویی برای عروسی کره ای مناسب است؟

چه کادویی برای عروسی کره ای مناسب است؟

کادو خریدن در هر گوشه ای از جهان همیشه سخت است. خوشبختانه وقتی در کره هستید لازم نیست برای خریدن کادو زیاد فکر کنید.با خواندن مطلب پایین متوجه خواهید شد که در کره برای رفتن به جشن عروسی چه کادویی باید بخرید. این هدایای کره ای، دوستان و خانواده شما را تحت تاثیر قرار می دهد و آنها را شاد می کند.

درست مثل بسیاری از کشورهای آسیا، زمانی که در کره به یک عروسی دعوت می شوید از شما انتظار دارند پول کادو بدهید. این را بیشتر مردم می دانند، اما مساله مهم در اینجا مقدار دقیق پولی است که میخواهید کادو بدهید. طبق رسوم، هدایای نقدی که برای تازه عروس و داماد کره ای می برید زوج نیستند و معمولاً به صورت فرد می آیند (مثلاً 30 هزار، 50 هزار و 70 هزار وون) زیرا کره ای ها بر این باورند که اعداد فرد شانس میاورند. البته وقتی که میخواهید 100 هزار وون کادو بدهید دیگر زوج و فرد فرقی نمی کند!



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

اولین سفرنامه کره جنوبی - روز اول تا چهارم

اولین سفرنامه کره جنوبی - روز اول تا چهارم

کره جنوبی کشور تضادهاست. همانطور که می توان ساختمان ها و جوانان مدرن را مشاهده کرد میتوان خانه های سنتی و همینطور افرادی با لباس سنتی کره ای یا همان هانبوک را هم دید.
در کره همه با مهربانی با ما برخورد می کردند. اگر ما را گیج و سر در گم مشاهده می کردند حتی اگر انگلیسی هم بلد نبودند به ما نزدیک می شدند و سعی می کردند به ما کمک کنند. حتی می توان گفت قطعاً مردم بوسان دوست داشتنی تر هم بودند.انگار سئول شهر خودمان بود، در آنجا اصلاً احساس نمی کردیم که غریبه ایم و یا گم شده ایم. بیشتر برای پیاده روی می رفتیم. احساس امنیت بسیاری می کردیم. در موارد بسیاری مشاهده می کردیم که وقتی بستنی از دست یک نفر به روی زمین می افتاد، خم می شد آن را بر می داشت و با دستمال زمین را تمیز می کرد.

با پرواز هواپیمایی قطر یعنی Qatar Airways رفتیم. در جلوی هر صندلی یک صفحه نمایشگر بود که در آن می توانستیم اکران فیلم های روز دنیا یا هر نوع برنامه ای را ببینیم و یا به موزیک کره ای گوش کنیم.


همینطور غذا هم خیلی عالی بود.

در متروهای سئول پله برقی وجود نداشت و مجبور بودیم زیاد راه برویم. همینطور ایستگاه های مترو خیلی گرم بود و همینطور عرق می ریختیم اما انگار کره ای ها از این مساله ناراحت نبودند. 

 
روز بعد اولین چیزی که در سئول دیدیم میدان "گوانگ هوامون" بود که به آن میدان "شکارچی شهر" هم می گویند. (در میان فواره های این میدان بود که اولین بار کیم نانا و لی یو سونگ در سریال شکارچی شهر با هم دیده میشن به همین دلیل به میدان شکارچی شهر معروف شده) و در مقابل شاه "سجونگ کبیر" و دریاسالار "یی سان شین" هم حاضر شدیم.
مجسمه دریاسالار یی سان شین در میدان گوانگ هوامون - سئول

این میدان که بعداً فهمیدیم همانند مرکز ارتباطی سئول است (همه راهها به گوانگ هوامون ختم می شوند) مانند راه ورودی بزرگترین کاخ سئول، گیونگ بوک گونگ، است که آخرین پادشاهان کره در این کاخ زندگی می کردند. پس از آن در حالی که خیلی خسته بودیم تصمیم گرفتیم اولین ناهار کره ای خود را بخوریم. بیبیمباپ و سامگیوپسال. خیلی عالی بود. فکر کنم نصف خستگیمان در رفت.

... همان شب پس از یک دوش حسابی، تصمیم گرفتیم شام را در یک رستوران 100 درصد کره ای بخوریم. منظورم از همان رستورانهایی است که وارد می شوی، کفشهایت را در میاوری و روی زمین می نشینی. در حالیکه دور و بر ما آجوماها (خانم ها) و آجوشی های (آقایان) زیادی بودند در آنجا اصلاً راحت نبودیم. نباید عادی بوده باشد که 4 دختر جوان تنهای خارجی به آنجا بیایند. در هر حال غذا خوردن درآن رستوران و دیدن اینکه چگونه خانواده ها غذاها را می بلعیدند تجربه خیلی خوبی بود.

 

 


روز بعد تصمیم گرفتیم در بازار "نامدِمون" چرخی بزنیم. آنجا کیوسک ها و مغازه های زیادی از همه رقم بود. مغازه های فروش کلاه، KPOP، لباس، ... در یکی از بانکها پولمان را به پول انجا تبدیل کردیم. به شما پیشنهاد میکنم از غذایی که کیوسک ها می فروشند امتحان بکنید چون ما کیک های تخم مرغی، کیمچی، موسیر خوردیم. در آنجا از گالری های زیرزمین هم دیدن کردیم که همه جور مغازه در آنجا بود. به طور اجتناب ناپذیری مغازه هایی که بیشتر از همه توجهمان را جلب کرد مغازه های فروش محصولات Kpop بود. انواع سی دی ها را می فروشند... همه سی دی ها بسیار خوب مرتب شده بود و سی دی همه گروه ها، خواننده ها و بیشتر بازیگران را برای فروش عرضه می کردند.

پس از آن به میونگ دونگ رفتیم. آنجا در یکی از خروجی های مترو با یک دوست که او نیز دختر بود قرار گذاشتیم. ناهار را به همراه او صرف کردیم. (فکر کنم بیشتر این سفر رو مشغول خوردن بودیم. اصلاً هم افسوس نمیخورم.) ناهار را در یکی از رستورانهای زنجیره ای کره به نام School Food که غذای خیلی خوبی دارد صرف کردیم. یکی از غذاهایی که در آنجا خوردیم "توک بوکی" بود، آنقدر تند بود که داشت اشکمان را در می آورد.


در عوض، بعد از ناهار دوست ما هم ما را به یک کافی شاپبرد که در طبقه دوم قرار داشت. ما که اسپانیایی بودیم تا آن روز فقط روی طبقه های پایین متمرکز بودیم. (در اسپانیا مغازه ها در طبقه های پایین قرار دارند.) که قطعاً یک طبقه هم خالی نبود. تمام طبقات پر از مغازه ها، بار ها و کافی شاپ ها بود. در آنجا برای اولین بار "بینگسو" را امتحان کردیم که بستنی مخصوص کره است. با یخ، لوبیا قرمز و بستنی درست شده و می توانی به آن هر چیزی که دوست داری مثل میوه، غلات و ... اضافه کنی. نمیشود بیش از این دلچسب باشد. همینطور چای سبز را هم امتحان کردیم. با وجود اینکه خوشمان آمد فکر میکنم که از میان تمامی چیزهایی که در کره خوردیم بیشتر از غلاتی خوشمان آمد که در یکی از آخرین روزهای سفرمان خوردیم.


سپس در حالیکه به مغازه ها نگاه می کردیم در آن منطقه گشتی زدیم. روی شیشه مغازه ها می شد بسیاری از چهره های مشهور را مشاهده کرد از قبیل JYJ، DBSK، Sistar، Suzy، 2PM، SNSD و ...
اما واقعاً، واقعاً، چه کسی نه تنها در آن محله بلکه در تمام شهر غالب بود؟ او "جانگ گیون سوک" بود. چهره او در همه جا بود. لباس فروشی ها، مغازه های فروش لوازم آرایش، مغازه های دیگر که با پوستر او مشتری جذب می کردند.


در همین حین باران شروع به باریدن کرد برای همین تصمیم گرفتیم به هتل برویم و کمی استراحت کنیم تا روز بعد را با انگیزه بیشتری آغاز کنیم.

------------------------------------

سلام به همه

بعد از مدت تقریباً طولانی یا بهتره بگم بعد از سه هفته دوباره برگشتم. بازم شرمنده که سرم شلوغ بود و فرصت هم نمیشد یه مطلب بذارم. و حالا بریم سراغ اصل مطلب که همونطور که از عنوان حدس زدین قسمت چهارم اولین سفرنامه ای هست که ترجمه کردم. این قسمت از سفرنامه گزیده مطالب روز چهارم این سفرنامه هست که سعی کردم فقط جاهایی رو که به نظرم به درد بخورتر اومده ترجمه کنم. امیدوارم براتون مفید باشه.

... بعد از ظهر رو صرف بازدید از محله اینسادونگ کردیم. منطقه ای که در آن می شود گالری های هنری بسیاری را پیدا کرد. زوج هایی را دیدیم که در حالی که دست یکدیگر را گرفته بودند مشغول تماشای آثار هنری بودند، مغازه هایی با محصولات اورجینال، همینطور مغازه هایی که صنایع دستی کوچک و ارزان قیمت به توریست ها می فروختند، کیوسک های اسنک فروشی و ...

... تاکسی های کره بسیار ارزان هستند. انواع مختلفی دارند و از طریق رنگشان میشود آنها را تشخیص داد. ما همیشه سوار تاکسی های نارنجی و خاکستری میشدیم که خیلی به صرفه بود و اصلا هم پشیمان نیستیم. آن شب برای بازگشت به هتلمان که تقریباً خیلی از آنجا دور بود نفری کمتر از یک یورو گذاشتیم که در مجموع کمتر از 5 یورو شد در حالی که اگر قرار بود همان مسیر را در اسپانیا برویم باید بیشتر از 10 یورو به راننده می پرداختیم.



برچسب ها : ، ،
توضیحات بیشتر

افسانه سانگ یانگ

افسانه سانگ یانگ

اگر تا حالا ماشین های چیرمن و یا موسو رو دیده باشین باید بدونین که این ماشین ها ساخت کمپانی سانگ یانگ موتورز کره جنوبی هستن.

و این هم لوگوی کارخانه سانگ یانگ:

و حالا افسانه سانگ یانگ:

سانگ یانگ به معنای دو اژدهاست. در افسانه های کره ای این موجودات به شکل های مختلفی در می آیند ولی همیشه با سلطنت و قدرت در ارتباط هستند.

در این افسانه آمده است که دو اژدها 1000 سال صبر کردند تا به آسمان بروند. برای اینکه آرزویشان بر آورده شود هرکدام یک سنگ جادویی نیاز داشتند. اما تنها یک سنگ جادویی به آنها داده شد. به مدت هزار سال این دو اژدها آنقدر این سنگ را به همدیگر تعارف کردند تا بالاخره شانس آنها از بین رفت. خدای آسمان آنقدر تحت تاثیر از خود گذشتگی آنها قرار گرفت تا یک سنگ جادویی دیگر برای آنها فرستاد و این گونه بود که هر ئو اژدها توانستند با هم به آسمان بروند.



برچسب ها : ، ،
توضیحات بیشتر

10 نفر از چهره های سرشناس کره که عنوان ملی دارند!

10 نفر از چهره های سرشناس کره که عنوان ملی دارند!

هرچند ممکنه افراد مشهور با استعداد یا محبوب باشن ولی افتخار داشتن یه عنوان ملی مرتبط با اسمشون فقط نصیب عده خیلی کمی میشه.

حالا ببینیم این عده قلیل خوش شانس که لقبشون به "... ملت" ختم میشه چه کسانی هستن!

یو سونگ هو "Yoo Seung Ho": برادر کوچکتر ملت

 

مون گیون یونگ "Moon Geun Young": خواهر کوچکتر ملت

 

IU:نامزد ملت

 

Suzy: اولین عشق ملت

 

کیم یونا "Kim Yuna": پری ملت

 

لی سونگ گی "Lee Seung Gi": اوم چین آه ملت (پسر باهوش دوست مادر کسی که آدم با اون مقایسه میشه)

 

کیم ته هی "Kim Tae Hee": اوم چین دال ملت (دختر باهوش دوست مادر کسی که آدم با اون مقایسه میشه)

 

یو جه سوک "Yoo Jae Sook": راننده ملت

 

یو جون سانگ "Yoo Joon Sang": شوهر ملت

 

کیم ته وون"Kim Tae Won": پدربزرگ ملت



برچسب ها : ، ،
توضیحات بیشتر

گل "کیم جونگ ایلیا"

گل

کیم جونگ ایلیا یک رقم دو رگه از گونه گلهای بِگونیا (Begonia) است. پس از مرگ رهبر کره شمالی، کیم جونگ ایل، در دسامبر سال 2011 از این گل برای آراستن جسد او که برای ادای احترام مردم در معرض نمایش عموم گذاشته شده بود، استفاده شد. این گل علیرغم نامش "کیم جونگ ایلیا" گل ملی کره شمالی نیست بلکه گل ملی این کشور ماگنولیا است.

برای گرامیداشت چهل و ششمین سالگرد تولد کیم جونگ ایل در سال 1988، گیاه شناس ژاپنی به نام کامو موتوترو یک بگونیای چندساله جدید را پرورش داد که به عنوان " نماد دوستی کره و ژاپن" است. این گل سمبلی از خِرد، عشق، عدالت و صلح است. این گل هر ساله در روز 16 فوریه (سالروز تولد کیم جونگ ایل) شکوفه می دهد.

شعر "گل کیم جونگ ایلیا"

گلهای سرخی که در سرتاسر سرزمینمان می شکفند

همانند قلبهایی پر از عشق به رهبرند

قلبهایمان غنچه های نورس کیم جونگ ایلیا را دنبال می کنند

ای گل وفاداریمان!



برچسب ها : ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر

گاچه یا کلاه گیس کره ای

گاچه یا کلاه گیس کره ای

گاچه یا کاچه (가체) کلاه گیس بزرگی است که زنان کره ای بر سر می گذارند. در کره زنانی که از طبقات بالای اجتماعی بودند و همینطور گیسِنگ ها از کاچه استفاده می کردند. کره ای ها همانند هم عصران غربی خود کلاه گیس های بزرگتر و سنگین تر را هنری تر می دانستند. البته به خاطر گران قیمت بودن آن بعضی از خانواده هایی که جزو قشر پایین جامعه محسوب می شدند برای تهیه یک گاچه ی جدید برای عروس خود ۶ تا ۷ سال وقت می گذاشتند.

هرچند، گاچه در سلسله های دیگر کره نظیر گوریو، گوگوریو، بکجه، شیلا، بالهه، گایا و چوسان قدیم رونق گرفت. این کلاه گیس ها را با ابریشم، طلا، جواهرات، نقره، مرجان، یشم و بسیاری چیزهای دیگر تزیین می کردند.

به خاطر علاقه دیوانه وار زنان کره ای به گاچه و همینطور مرگ یک عروس ۱۳ ساله (که گاچه موجب مرگش شده بود) شاه جئونگجو یا همان یی سان (بیست و دومین شاه سلسله چوسان ) به موجب یک حکم سلطنتی استفاده از گاچه را، به خاطر مغایرت با ارزشهای کنفسیوسی مبنی بر خویشتن داری، ممنوع اعلام کرد. در قرن ۱۹ زنان یانگبان که از طبقه اشراف بودند شروع به استفاده از جوکدوری  (jokduri) کردند. جوکدوری کلاه کوچکی بود که جایگزین گاچه شد. هر چند گاچه همچنان در بین گیسنگ ها محبوب بود. یک گاچه معمولاً چیزی بین ۳ تا ۴ کیلو وزن دارد.

گاچه  گاچه

جوکدوری  جوکدوری



برچسب ها : ، ، ، ،
مطالب مرتبط
توضیحات بیشتر