موزه ملی کره

موزه ملی کره یکی از شش موزه بزرگ دنیاست که برای دیدن تمام موزه حداقل 11 ساعت زمان لازم است.در این موزه حدود 135000 اثر وجود دارد که 5000 اثر آن در معرض دید عموم قرار دارد.

این موزه دارای سالن تصاویر، راهنمای تصویری و سایر ابزار اطلاع رسانی است. افراد در این موزه در زمان های مختلف به زبانهای مختلف (انگلیسی، ژاپنی و چینی) راهنمایی می شوند. به همین دلیل باید منتظر بمانید تا به زبان شما اطلاع رسانی شود. در طبقه اول گالری سلادون گوریو، گالری ظروف بونچونگ چوسان، گالری چینی سفید چوسان و غیره قرار دارد. در زیر زمین هم هشت گالری وجود دارد که از میان آنها می توان به گالری مجسمه های بودایی و گالری فلزکاری اشاره کرد. در هر یک از این سالنهای نمایش می توان درباره فرهنگ فولکلور کره آموخت. علاوه بر این آثار، کتب و تصاویر فرهنگ سنتی کره هم در این موزه نگاهداری می شود. مرکز تجاری، کتابخانه و سخنرانی بعضی از امکانات و رویدادهایی هستند که برای راحتی شما تدارک دیده شده اند.

اطلاعات نمایشگاه ها:

طبقه اول: بخش باستانی و بخش تاریخی

طبقه دوم: هنر 1 و آسیا 1

طبقه سوم: هنر 2 و آسیا 2
موزه ملی کره

موزه ملی کره

موزه ملی کره

موزه ملی کره


برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

تبریک سال 1395

قطار زندگی از سفیدی زمستان عبور می کند و آغازی سبز را شروع می کند
در این آغاز نو،
دل هایتان همچون عطر شکوفه های بهاری پر از عطر زندگی
جوانه امید در نگاهتان سرسبز
و حاصل عمرتان پربار باد...

"به حقیقت پیوستن رویاهاتون رو آرزومندیم"

سال نو مبارک

توضیحات بیشتر

"دونگ جی" (동지): انقلاب زمستانی


معمولا تقویم کره ای ها ۲۴ نقطه تحول دارد. مطابق با حرکت خورشیدی و شرایط آن ، هر کدام از این بخش ها حدود ۱۵ روز طول می کشد. در هر فصل ۶ دوره خورشیدی وجود دارد. نقطه کانونی هر فصل ۲ تحول و ۲ اعتدال در شب و روز دارد.
کشاورزان سنتی و ماهیگیران برای گرفتن راهنمایی در کارشان ، هنوز به این موضوع وابسته هستند.
انقلاب زمستانی به اسم "دونگ جی" شناخته می شود. دونگ جی بلندترین شب سال است (که در ایران با نام شب یلدا شناخته می شود) ، معمولا به 21، 22 و یا 23 دسامبر می افتد . از این شب به بعد روزها بلندتر می شوند.
در زمان های خیلی دور مردم کره به دونگ جی به عنوان یک سال نو کوچک نگاه می کردند و در این روز جشن بزرگی برپا می کردند. در دربار نیز، این روز یکی از جشنواره های اصلی محسوب میشد و پادشاه و ولیعهد یک ضیافت تدارک می دیدند. مردم باور داشتند که با قرار دادن یک کاغذ که روی آن با حروف چینی کلمه ی "مار" نوشته شده بصورت برعکس روی دیوار ، میتوانند ارواح خبیث را دور کنند. آن ها همچنین باور داشتند که اگر در روز دونگ جی هوا گرم بود بسیاری از مردم بر اثر بیماری های عفونی در سال جدید خواهند مرد اما اگر هوا بسیار سرد و یا برفی بود، سال جدید پر از نعمت است.
در این روز مردم فرنی (سوپ) لوبیای قرمز که "پات جوک" نام دارد می پختند. کاسه ها را در قسمت های مختلف خانه ؛ اتاق ها، آشپزخانه ، انبار قرار میدادند به این منظور که ارواح بیرون رانده شوند.
رنگ قرمز لوبیا ها تصور میشد که دارای انرژی یانگ (انرژی برخاسته از بهشت) است و در دور کردن ارواح موثر است. حتی مردم بعضی مناطق پات جوک را روی در و دیوارها می پاشیدند! خوردن پات جوک زمانی صورت می گرفت که این روز مصادف با ۱۰ دسامبر باشد چون انها تصور میکردند که انجام این کار برای بچه ها مضر است.
مردم عموما پات باپ (برنج و لوبیای قرمز)، پات دوک (کیک برنجی لوبیای قرمز)  همراه با پات جوک را در مناسبت های شاد و غمگین درست میکردند. در روز پات جوک نیز این مناسبت جریان دارد.
گاهی مردم جشنی به نام گوسا برگزار میکردند و در آن پات دوک پیشکش میکردند که این کار به منظور آرزوی داشتن اقبال خوب، کامیابی و امنیت صورت میگرفت.
در کره این یک باور هست که قبل از شروع یک رخداد مهم مانند شروع یک کسب و کار جدید و یا ساخت و ساز خوردن غذاهای حاوی لوبیا قرمز شانس میاره.
در واقع در طب شرقی، لوبیای قرمز برای قرمزی پوست، تب یا بدن درد خوب هست و بیماری هایی مانند ابسه، قولنج، بری بری و .... را درمان میکند.

توضیحات بیشتر

نخستین دیپلمات زن کره ای در ایران

نخستین دیپلمات زن کره ای در ایران

چون می سونگ (Chun Mi-sung) اولین دیپلمات زن کره ای در ایران است.

او که از شش ماه قبل در سفارت کره در تهران مشغول به کار شده در خصوص زندگی خود در ایران می گوید: "هنوز به داشتن حجاب عادت نکرده ام اما البته که تمام تلاش خود را برای احترام به فرهنگ اسلامی میکنم."

خانم چون بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه چینهوای چین چند سال در سفارت کره در پکن مشغول بود و سپس برای آمدن به ایران داوطلب شد.

"من به دنبال یک چالش جدید بودم. دیگران می پرسیدند که چرا می خواهم به ایران بروم، اما وقتی به اینجا رسیدم از دیدن بسیاری از خانم های دیپلمات از چین، ژاپن و دیگر کشورها شگفت زده شدم."

این دیپلمات کره ای سپتامبر گذشته به منظور ازدواج سفر کوتاهی به کره داشت. ولی همسر او که حقوق می خواند در آنجا ماند. او اذعان می کند: "سخت ترین قسمت دور بودن از خانواده ام است."

او فرزند چون جونگ به (Chun Jeong-bae)، وزیر سابق دادگستری کره جنوبی می باشد.



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

"گیونگ چیپ" (경칩): روز بیداری از خواب زمستانی


"گیونگ چیپ" (경칩) روز بیداری از خواب زمستانی است که امسال مصادف با 5 مارس است. این روز شروع سومین دوره از 24 دوره خورشیدی سال است. همانطور که همه موجودات زنده نیمکره شمالی شروع به بیدار شدن از خواب زمستانی می کنند، الگوهای باد واچرخنده (خلاف جهت عقربه های ساعت) قاره ای ضعیف تر می شوند.
خانواده سلطنتی چوسان مراسم کشاورزی سنتی را روز اول خوک بعد از گیونگ چیپ در زمینهای زراعی خصوصی خود انجام می داد تا الگویی برای مردم عادی باشد. همینطور شاه اغلب به دلیل حفاظت از چمن های تازه رشد کرده و تخم حشرات سوزاندن زمین ها را ممنوع اعلام می کرد.
یکی از سنت های مرتبط با گیونگ چیپ، شکار تخم قورباغه یا سمندر در شالیزارها، دریاچه ها و گودال ها بوده است. مردم بر این باور بودند که خوردن تخم ها آن ها را در تمام طول سال سلامت نگاه می دارد.
همینطور گیونگ چیپ روزی بود که تمامی کارهای مربوط به خاک با موفقیت انجام می گرفته است. به همین دلیل مردم اغلب دیوارهای خانه های گلی خود را تعمیر می کردند و یا حصارهای گِلی می ساختند، حتی اگر نیازی به انجام این کار نبود زیرا بر این باور بودند که این کار باعث نابودی ساس های خانه شان می شود. در خانه های آلوده به ساس، در هر چهار گوشه خانه یک کاسه آب که در آن خاکستر چوب ریخته بودند را قرار می دادند.
همچنین در روز گیونگ چیپ، مردم با نگاه کردن به این که دانه های جو تا این روز چطور جوانه زده سعی می کردند موفقیت در فصول زراعی سال را پیش بینی کنند.
آنها شیره تنه درختان افرا را می نوشیدند زیرا اعتقاد داشتند که این کار برای درمان اختلالات معده و بیماری های روده مفید است. شیره درختان افرا باید در روز روشن جمع آوری می شد زیرا، طبق باور عمومی، ابر یا باد باعث از بین رفتن انرژی مثبت این روز می شود. بعد از روز گیونگ چیپ، میزان شیره درختان افرا به سرعت کم می شود و مردم می پنداشتند که خواص درمانی شیره از بین می رود.


برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

پرنسس هوانگ اوک از ناراندا

پرنسس هوانگ اوک از ناراندا
نویسنده: روبرت
مترجم: حامد

پرنسس "هوانگ اوک" (Hwang-ok) یک پری دریایی بوده که در کشور دور ناراندا زندگی می کرده است. کشوری خیالی از پری های دریایی و تریتون ها (موجوداتی نیمه مرد و نیمه ماهی). روزی شاهزاده هوانگ اوک با شاه "اون هیه" (Eunhye) از کشور خیالی موگونگ ازدواج می کند. مادربزرگش به او یک گوی یشمی زرد می دهد که او را به زنی زیبا تبدیل می کند. این گونه می تواند با شاه در جزیره "دونگ بِک" (Dongbaek) زندگی کند.

با این وجود شاهزاده بسیار دلتنگ خانواده اش شده بود و همیشه غمگین بود. یک روز، شاه که همیشه پرنسس را ناراحت می دید به او گفت که اگر نور ماه کامل بر روی یشم زرد بیفتد، از طریق آن می تواند خانواده اش را ببیند. این گونه بود که شاهزاده هوانگ اوک از طریق یشم زرد می توانست با خانواده اش در تماس باشد. گفته می شود که شاهزاده به لطف یشم زرد توانست دوباره به پری دریایی تبدیل شود و در اطراف جزیره دونگ بک شناکنان به زندگی خود ادامه داد. جایی که هنوز هم می توان آه و درد شاهزاده را که از کشور و خانواده اش دور بود احساس کرد.
پرنسس هوانگ اوک از ناراندا (پری دریایی کره ای)

مجسمه ی شاهزاده هوانگ اوک در جزیره دونگ بک قرار دارد. این جزیره امروزه کاملاً به شبه جزیره کره متصل است و منطقه ای بسیار زیبا برای گردش است. همینطور دارای پارکی به وسعت جزیره و یک فانوس دریایی است. از دونگ بک می توان از سمتی سواحل "هه اون دِه" (Haeundae) و از سمتی دیگر سواحل "گوان گال لی" (Gwangalli) را مشاهده کرد.

لازم به دکر است که این یک افسانه است و نباید این شاهزاده هوانگ اوک را با ملکه هوانگ اوک از گایا، همسر کیم سورو، اشتباه گرفت. همینطور ملکه هیو هوانگ اوک وجود داشته و اولین فرد خارجی بوده که در کره زندگی کرده است.

هوانگ اوک به معنای زمرد شرق یا توپاز است.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای-قسمت دوم

استفاده از گردنبند نیز به دوران ما قبل تاریخ بازمی گردد. در آن زمان آن ها از مواد متنوعی ساخته شده بودند مانند دندان و استخوان حیوان ٬ یشم ٬ سنگ های قیمتی. از قرن 3 تا 7 ٬ استفاده از دستبند رایج تر و اشکال آن متنوع شد و در آن زمان گردنبند های یک رشته ای یا چند رشته ای اسفاده میشد که جنس رایج آن ها طلا و یشم بود. سینه ریزها اشیا ءی بودند که برای تزئین قفسه سینه به کار می رفتند اما متفاوت از گردنبندها بودند که این تفاوت به طول ان ها برمی گشت. در طول زمان ماقبل تاریخ سینه ریزهای اولیه از ایجاد سوراخ در صدف های دریایی و به رشته کشیدن آن ها به وجود امدند.
سینه ریزهای زمان پادشاه شیلا در ظرافت بدیع تر بودند. به خصوصُ سینه ریزی که کنار مقبره ی geumnyeong (مقبره زنگ طلایی) بسیار تماشایی ست زیرا با 152 مهره شیشه ای تزئین شده است. قطعه دیگری که در کنار hwangnamdae (مقبره بزرگ hwangnamdae) نیز با قطعات طلا٬ نقره ٬ شیشه و یشم تزئین شده. یک شئ دربین زیورآلات کره ای که در تاریخ کره بسیار مشهور است ٬ دستبندی ست که این نیز به ما قبل تاریخ برمی گردد. دستبند های اولیه بسیار ساده ساخته میشدند٬ آنها را از صدف می ساختند اما با گذشت زمان استفاده از موادی مانند برنز ٬ یشم ٬ شیشه شایع تر شد. در بین زیورالات دیگر مانند گوشواره و حلقه ٬ دستبند طرفدار بیشتری داشت (در زمان سه پادشاهی). کشف انبوهی از دستبندها در این دوره نشان دهنده ی این حقیقت است که ۲ بیشتر دستبندها را درآن زمان از یشم٬ شیشه و فلز می ساختند.
حلقه نیز یکی از معروف ترین زیورآلات تاریخ کره است.کره ای ها در اوایل عصر حجر به استفاده از حلقه برای زیبایی معروف هستند. یک حلقه که از یک ورق فلزی ساخته شده بود و از یک مقبره بسیار قدیمی که مربوط به ما قبل تاریخ بود کشف شد ٬ نشان دهنده ی این است که کره ای ها از زمان های دور از حلقه استفاده می کردند.از زمان پادشاهی شیلا٬ تعداد فراوانی حلقه نقره ای کشف شده اند. ظرافت روی ان ها نشان دهنده ی کیفیت بالای ساخت این حلقه ها در آن زمان هست.
نماینده حلقه ها در دوره ی گوریو یک حلقه طلاست که با عقیق و سنگ های قیمتی سبز رنگ دیگر تزئین شده است و نیز حلقه ی دیگری از طلای خالص بود که با نقش های عربی یا اسلامی مزین شده. حلقه نقره ای طرح دندانه دار و یا حلقه نقره ای دیگری با طرح بدیع و یا حلقه ساده بدون هیچ گونه طراحی٬ نیز حلقه های ان زمان بودند. در طول سلسله چوسان٬ حلقه ها پر استفاده ترین در بین دیگر زیورآلات بودند. جنس حلقه ها آن ها را از هم متمایز می کرد٬ جنس آنها اکثرا طلا٬ نقره٬ یشم٬ عقیق٬ یشم سبز٬ مروارید و برنز بود.
کلاه های درباری و تاج پادشاهی توسط پادشاه و مقامات دربار پوشیده میشد یعنی با طرز کلاه پوشیدن این افراد میتوانستند به وضعیت اجتماعی آن زمان پی ببرند.
همچنین هر چه یک فرد موقعیت اجتماعی بالاتری داشت کلاه او باشکوه تر بود.
در طول دوره ی سه پادشاهی (گوگوریو٬بکجا٬شیلا) هر پادشاه٬ با ساختار اجتماعی متفاوتی که داشت٬کلاهش یک استایل خاص و نادر داشت. در بین کلاه های پادشاهان گوگوریو ٬ برجسته ترین آن ها٬ کلاهی از طلاست که شبیه یک شمع فروزان درست شده و در کل از 9 تزئین که هر کدام شبیه یک شعله فروزان هست٬ ساخته شده.
یک کلاه درباری از طلا در قبرستان های قدیمی در محوطه panam از ناجو که به دوران بکجه برمی گردد، کشف شده. همه ی قسمت های این کلاه با زیورالات زیادی تزئین شده است.
چشم گیرترین تاج پادشاهی زمان بکجه ان هست که در میان عتیقه های درون مقبره ی پادشاه موریونگ کشف شد.
تزئینات تاج ها، ازورقات نازک طلا ساخته و به صورت هاله ی نور شکل داده میشدند.
در طول سلسله ی گوریو استایل تاج ها عمیقا تحت تاثیر چین بود. myeollyu gwan یک تاج مربعی و صاف بود با سنگ های قیمتی کوچک که توسط پادشاه با لباس رسمی پوشیده میشد. wonyugwan یک کلاه ابریشمی تیره با تزئیناتی از یشم بود که توسط پادشاه زمانی که جلسه درباری داشت، پوشیده میشد. poktu یک کلاه رسمی بود که توسط آن هایی که اخرین درجه از امتحانات خدمات اجتماعی را گذرانده بودند، در زمان انتصاب خود می پوشیدند. samo کلاه گرد و ابریشمی تیره بود که توسط افراد نظامی و غیرنظامی پوشیده میشد که امروزه توسط دامادها در مراسم ازدواج سنتی پوشیده میشد. کلاه های درباری از قبیل این ها که توسط چینی ها پوشیده میشد هنوز هم از زمان سلسله چوسان معروفند.
کلاه های مخصوص بانوان تزئینات بیشتری داشت ف همچنینی بای تزئینات تاج عروس از جواهرات زیادی استفاده میشد تا مناسب مراسم ازدواج گردد. نمایان گر ترین زیورآلات شخصی دوره ی چوسان اویزها بودند. آویز ها به لباس(بلوز و یا دامن) بانوان آویزان میشد و در این دوره بسیار مشهور بود. جنس ان ها از فلزاتی مانند طلا، نقره و برنز و یا از سنگ های قیمتی مانند یشم سفید، یشم سبز، عقیق ،یشم قرمز، سنگ های آبی ،یشم خالص، الماس سخت و مرمر سبز بود. استفاده از سنگ ها و صدفهای قیمتی مانند کهربا، مرجانف مروارید و پوسه لاک پشت نیز رایج بود.
اویزها طرح های مختلفی داشتند از حیواناتی مانند خفاش،پروانه، اردک، ماهی، لاک پشت و جیرجیرک گرفته تا گیاهانی مانند فلفل، بادنجان، خوشه انگور، بلوط و گردو. اکثرا شکل آویزها گرفته شده از اشیاء ا بود که در طول روز استفاده می کردند مانند ظروف آب، کیسه، ناقوس ، کدو ، آلات موسیقی و... 
وسیله تزئینی دیگری که بانوان این دوره با خود حمل می کردند خنجر بود که هم جنبه تزئینی و هم جنبه ی دفاعی داشت. 

حلقه سفید-سلسله چوسان

دستبند های طلا و نقره


توضیحات بیشتر

لبخند کره

"کاشی انتهای شیروانی با طرح صورت انسان" یکی از دارایی های فرهنگی مشهور کره است که نماد هزاره شیلاست. این سفال با چهره ای با گونه های گرد، بینی برجسته، چشم های کمی بیرون زده و یک دهان بزرگ تزیین شده که خنده ای معصومانه بر لب دارد. منظور از این صورت دفع ارواح شرور بوده است. این کاشی ابتدا در حفاری های انجام شده در دوران استعمار ژاپن بر کره در محل معبد یونگ میوسا (영묘사) پیدا شد. و تا سال ها نزد یک فرد ژاپنی به اسم "داناکا توشینوبو" (Danaka Toshinobu) نگهداری می شد تا اینکه در اکتبر 1972 آن را به موزه ملی گیونگجو (Gyeongju National Museum) اهدا کرد. حاشیه های عریض کنار لبه، شیوه پخت در کوره با حرارت بالا و حجم کامل صورت باعث شده تا کارشناسان تخمین بزنند که این اثر مربوط به دوره سه پادشاهی در کره است.
لبخند کره


برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای-قسمت اول

جانگ شین گو، زیورآلات شخصی کره ای

اصطلاح "جانگ شین گو" (jangsingu) برمی گردد به اشیاء مختلفی که به قصد تزئینات در قدیم استفاده میشد. در کره، هدف اصلی استفاده از این زیورالات تنها زیباتر جلوه دادن خود نبود بلکه از آن ها برای خوش شانسی و دور کردن شیاطین نیز استفاده می کردند. همچنین این زیورآلات نمادی از چهره و حالت اجتماعی استفاده کنندگان بودند. قدمت آن ها نیز به زمان های خیلی قدیم برمی گردد.

هانبوکی که با آویزه هایی تزیین شده است

نوریگه (Norigae) - یک وسیله تزیینی مخصوص هانبوک

در بین بقایای تاریخی که قدمت آن به عصر حجر برمی گردد یشم لوله شکل و گردنبندهای ساخته شده از استخوان حیوانات  و همچنین آثار متعددی از دوره ی سه پادشاهی، شامل زیورآلات ساخته شده از طلا، نقره و برنز طلایی پیدا شده است.

بیشترین زیورآلات، زیورآلات پشت سر، گردنبند، گوشواره، دستبند، کلاه درباری و حلقه و گل سر و تزئیناتی برای روی لباس در قسمت قفسه سینه بود. گیره سرها و شانه های ابتدایی از استخوان حیوانات ساخته میشد که بعضی از آنها به دوران ما قبل تاریخ برمی گردد.

اشیاء تزئینی مو در قرن های 3 و 4 ظریف تر و پر زرق و برق تر بودند و شامل شانه ها، گیره های میله ای و قفل هایی که موها را با هم نگه میدارد میشدند. شانه های کشف شده در کنار قبرهای قدیمی پادشاهان شیلا، از چوب رنگ شده و دندان های دراز و باریک ساخته شده بودند. یک سنجاق سر در کنار مقبره پادشاه (muryeongموریونگ ( از بکجه کشف شد که شبیه یک پرنده زیباست که روی سرش 3 شاخه هست که مانند دُم موّاج یک پرنده است.

سنجاق سرهای دوره ی گوریو در جزئیات ظریف تر و بدیع تر هستند و سر یک خروس و یا سر یک ققنوس چینی در قسمت سر این گیره حکاکی شده است. یکی دیگر از اشیاء سلسه گوریو گیره ای زینتی برای موهای پیچ خورده بود که توسط مردها استفاده میشده تا موهای پیچ خورده آن ها را نگه دارد.

در طول سلسله چوسان (1910-1392) سیاست مداران حد و حدودی برای استفاده از این زیورآلات مشخص کردند. استفاده بیش از حد از طلا و نقره از ارزش و کیفیت هنرمندانه زیورآلات ساخته شده در این دوره کاست. در نتیجه  ساخت زیورآلاتی که جنسی غیر از طلا و نقره داشتند شکوفا شد و بطور گسترده گسترش یافت.

در طول دوره ی چوسان استفاده از گیره موهای میله ای به شدت محدود شده بود. بانوان دربار و بانوان اشراف زاده از سنجاق های میله ای از جنس طلا، نقره، مروارید، یشم و مرجان استفاده میکردند در حالیکه عوام به استفاده از نوع چوبی، آلیاژی از نیکل و یا نوعی از فلز برنج محدود شده بودند.

شکل سر سنجاق های میله ای بر اساس وضعیت جامعه متفاوت بودند. ملکه و بانوان دربار از سنجاق هایی به شکل اژدها و یا ققنوس چینی استفاده می کردند در حالیکه زنان عام فقط اجازه داشتند از سنجاق هایی به شکل دشت و قارچ ها استفاده کنند! شکل و جنس این گیره ها  براساس تغییر فصل ها عوض میشد. چندین طرح جدید گیره های مجلسی شامل چُپ جی( (cheopji و تُلجام (tteoljam) مانند روبان مو در طول دوره ی چوسان پدیدار شد.

چُپ جی یک نوع گیره هست که زنان با لباس های مجلسی خود می پوشیدند تا زیباتر جلوه کنند. طرح آن ققنوس و یا قورباغه بود. طرح ققنوس منحصرا برای ملکه بود و طرح قورباغه برای عوام بود.

تُلجام توسط بانوان اشراف زاده در جشن ها و مناسبت های خاص استفاده میشد و در طرح های دایره، مربع، پروانه و طرح های متنوع دیگر ظاهر میشد و قطعات آن با مروارید و جواهرات گرانبهای دیگر تزئین میشد.

گل داودی، نیلوفر آبی، شکوفه های زردآلو و پروانه طرح های معروف و رایجی بودند. دُن گی (Deonggi)، روبان مو، یک قسمتی از منبت کاری (با طلا) لباس که برای نگه داشتن موی بافته شده بانوان استفاده میشد. این روبان ها شکل ها و سایز های مختلفی داشتند. در بین این زیورآلات، کره ای ها براساس سنت، علاقه داشتند از گوشواره استفاده کنند و آن ها از ما قبل تاریخ از گوشواره استفاده می کردند و در طول تاریخ گوشواره ها متنوع تر شدند  و با جزئیات بیشتری شکل گرفتند. آن ها از استخوان حیوانات و یا یشم منحنی شکل ساخته میشدند.

عتیقه های به جا مانده از دوران باستان به طور واضح نشان می دهند که حتی در دوره های اولیه، گوشواره های کره ای شکل های بسیار متنوعی داشتند و جالب است بدانید که در دوران سه پادشاهی هم زنان و هم مردان از گوشواره استفاده می کردند. گوشواره های آن زمان را می توان براساس شکلشان به سه دسته تقسیم کرد:

          گوشواره هایی به شکل یک حلقه ساده

          گوشواره هایی که یک حلقه متصل به یک پایه بود

          گوشواره هایی چند حلقه ای با تزئینات زیاد

گوشواره ها از جنس طلا، نقره و برنز طلایی بودند و رایج ترین آن طلا بود.

در میان عتیقه های دوره ی گوریو، گوشواره هایی از طلای خالص یافت شده. بعضی از آن ها طرح بسیار ساده ای داشتند مثلا سه حلقه ی به هم متصل درحالیکه بعضی دیگر با مهره های گرد تزئین شده بودند.

با این که استفاده از گوشواره در دوره ی چوسان رایج نبود اما در این دوره انقلابی در راه استفاده از گوشواره بوجود آمد. تا آن زمان گوشواره ها با پرس کردن گوش یک نفر و جا دادن محافظ پوشیده میشد اما امروزه این امکان وجود داره که به راحتی آن ها را به گوش قلاب کنیم.

گاهی اوقات منگوله های پنج رنگ برای تزئین این گوشواره ها استفاده میشد. این نوع از گوشواره ها برای مجالس استفاده میشد و نه هر جای دیگر.

یک شانه که با طلا و یشم خاتم کاری شده و مربوط به دوره شیلاست

Youngchin wangbi Dae samjak norigae- آویز سه تایی که به قسمت قفسه سینه یا به دامن متصل می شود (سلسله چوسان)

یک وسیله تزیینی مو که مربوط به دوران بکجه هست و در کنار آرامگاه شاه موریونگ کاوش شد و امروزه جزو گنجینه ملی است.

 

عتیقه ای از دوران گوگوریو- احتمالاً از آن برای تزیین لباس استفاده میشده.

گیره ای برای نگه داشتن مو-سلسله چوسان

بی نیو (binyeo)- باشکوه

دُن گی -روی موی بافته شده قرار میگیرد

تُل جام

ته هوان ایشیک (taehwan isik) طلا (گوشواره با حلقه ضخیم)، شیلا پادشاهی

کلاه طلا قرن 5 و 6 - پادشاهی شیلا



برچسب ها : ، ، ، ،
توضیحات بیشتر

اُندُل

اُندُل یا سیستم گرمایشی کره ای

نویسنده: روبرت

مترجم: حامد


اُندُل به سیستم تهویه هوای سنتی کره ای می گویند که وطیفه آن گرم کردن اتاق است. این سیستم به وسیله یک دیگ بخار که در بیرون خانه قرار دارد عمل می کند. به این صورت که گرما را از زیر خود عبور می دهد و باعث می شود که گرما به کف خانه منتقل شود و تمام اتاق را از طریق فرایند همرفت1 گرم می کند.


در این تصویر می توانید دیگ بخار را در بیرون یک خانه سنتی مشاهده کنید. در اینجا آب گرم می شود و بخار از زیر خانه عبور می کند و اتاق ها را گرم می کند و بعد از آن از یک دودکش که در طرف دیگر خانه قرار دارد بیرون می رود.
اُندُل

می توان گفت که اُندُل کره ای تقریباً یک سمبل ملی است و عنصری مشترک در جامعه کره ای گذشته و حال است.

قدیمی ترین بقایای یافت شده از اُندُل به 2500 سال قبل بر می گردد. استفاده از اُندُل در دورۀ سه پادشاهی رایج بوده است. به ویژه در قلمرو پادشاهی گوگوریو و بکجه و بعد از گوگوریو در تمام کشور به صورت عمومی رواج پیدا کرد.

از آن زمان تا امروزه اُندُل تبدیل به بخشی از جامعه کره شده به طوری که آنها را مشروط به زندگی روی زمین (کف اتاق) کرده است. به همین دلیل این که در کره مردم روی زمین گرم غذا می خورند و عملاً روی زمین زندگی می کنند امری عادی است. امروزه دو نوع اُندُل وجود دارد: اُندُل سنتی و اُندُل مدرن

اُندُل سنتی که هنوز مورد استفاده قرار می گیرد مانند تصویر زیر است و علاوه بر گرم کردن، آب استفاده شده در آن برای چیزهای دیگری مانند تهیه توفو مورد استفاده قرار می گیرد.
اُندُل

در عوض اُندُل مدرن بر پایه نوعی از تهویه الکترونیکی مسطح با زمین است. به همین دلیل تمامی خانه های مدرن نیز اُندُل دارند و خیلی عادی است که هنگام ورود به خانه کفش ها را از پا در بیاورند و روی زمین گرم راه بروند.

تا چند وقت پیش از خودم می پرسیدم چرا با اینکه ژاپنی ها هم روی زمین می خوابند و بیشتر کارهایشان را روی زمین انجام می دهند از اُندُل استفاده نمی کنند. استاد بازنشسته دانشگاه کره در این باره این طور توضیح داده: "(...) علیرغم این که ژاپنی ها از سیستم تهویه کره ای خوششان می آید، به دلیل خطر آتش سوزی ناشی از زمین لرزه های زیاد در آن کشور استفاده از این سیستم امکان پذیر نیست." (شماره 73 مجله Koreana، زمستان 2004)

1- فرایند رسانش بین یک سطح جامد و یک سیال در حال حرکت، همرفت نامیده می شود.



برچسب ها : ، ، ،
توضیحات بیشتر

صفحات سایت

تعداد صفحات : 13